
عباس ذوالعلی و راضیه شعبانی، پدر و مادری هستند که فرزندشان در فتنه سال 88 شهید شد. اشک مادر و بغض پدر نشان میداد، امیرحسام قوت قلب پدر بود و نفس مادر؛ مادری که با اشکهایش میگوید هنوز نمیتوانم کم غذا درست کنم. هنوز 6 بشقاب و لیوان در سفره میگذارم و لباسهای امیرحسام را میشویم و پدری که با آه دل میگفت: «داغ فراق خیلی سخت است». به گزارش تسنیم، پدر شهید ذوالعلی خطاب به رئیسجمهور گفت: «از رئیس دولت میخواهیم یک فضای معنوی ایجاد کند. ما انتظار نداریم رئیس دولت افراد فعال در فتنه را در مسؤولیتها منصوب کند، حالا ممکن است به خاطر ارتباطهای دوستی و قدیمی باشد. رئیسجمهور اصرار به رابطه با آمریکا دارد اما ما نیازی به آمریکا هم نداریم. مقام معظم رهبری بارها تأکید کردند باید از نیروها و ظرفیتهای داخلی استفاده کنیم». او میگوید: «ما از مسؤولان میخواهیم پای ارزشها بایستند. ادامه حصر سران فتنه کمترین خواسته ما است. این جوانهایی که در جریان فتنه 88 شهید شدند، خانواده داشتند، پدر و مادر آنها سالها برای جوان خود زحمت کشیدند. نمیدانید با چه زحمتی این جوانها درس خواندند و بزرگ شدند. حصر کمترین مجازات است و حاضر نیستیم سران فتنه آزاد شوند. دیروز وزیر نبودند آن اتفاقها افتاد، اگر امروز مسؤولیتی هم داشته باشند میخواهند چه کار کنند؟!» مادر شهید نیز با همان اشکهایی که از صورتش جاری شده بود، میگوید: «عدهای که در فتنه 88 بودند و آن آشوبها را ایجاد کردند از خدا نمیترسند که دوباره به رأس کار بیایند؟ این اشخاص اگر بخواهند به رأس کار بازگردند، ظلم است. سران فتنه آتش زیر خاکستر هستند و منتظر هستند تا موقعیت دیگری پیدا کنند و جوانهای دیگری را فریب دهند».