بررسی مشکلات فوتبال ایران
هنوز در خوابیم!
فوتبال ما در حال حاضر مثل بادیهنشینها زندگی میکند. ما ساختمانی به نام فوتبال نداریم و در حقیقت فوتبال ایران در چادر زندگی میکند. به همین دلیل است که هر کسی وارد این ساختار خراب میشود، نمیتواند کارایی لازم را داشته باشد. در اینجا یکسری مجموعه سیستمهایی هم در فوتبال بیمار حاکم است که تاثیر بسزایی در شکستهای اخیر در عرصههای بینالمللی دارد. یکی از این سیستمها نحوه پرداخت به بازیکن است. متأسفانه سیستم پرداخت قدیمی و کهنه است و این شکل در هیچ کجای جهان مرسوم نیست. در همه دنیا فوتبالیست به تناسب فوتبالی که بازی میکند پول میگیرد اما در کشور ما بازیکنی که یک بازی کرده با بازیکنی که 34 بازی انجام داده است، به یک اندازه پول میگیرد. سیستم پرداخت منسوخ شده بهعلاوه سیستم مدیریت قدیمی به یکی از معضلات تبدیل شده است. به چند بازی اخیر در لیگ قهرمانان نگاه کنید. بازیکنهای ما همه خسته بودند و حتی نای راه رفتن در زمین را هم نداشتند. صبا در خانه و در مقابل پاختاکور یکی از ضعیفترین بازیهای خود را به نمایش گذاشت و واقعا سرعت این تیم ازبکی همه را خجالتزده کرد. در اینجا لازم است که به فیروز کریمی که همیشه جزو یکی از طنزپردازهای ورزشی بوده و تمام حرفهایش پر از طنز است بگویم که بازی تیمت با پاختاکور مثل بازی خرگوش با حلزون بود. البته تقصیری متوجه کریمی نیست، چون بازیکنان او همگی خسته بودند. اگر فدراسیون فوتبال برای برگزاری مسابقات تقویم داشت به این صورت به باشگاهها و بازیکنان فشار نمیآمد و بالطبع ضربه اصلی را تیم ملی نمیخورد. در کشوری مانند آلمان بازیکن یک ماه و نیم استراحت وسط فصل دارد، اما در ایران لیگ مردادماه شروع میشود و خرداد به پایان میرسد. فوتبال از عدم برنامهریزی صحیح رنج میبرد و هر روز شاهد آن هستیم که به دلایل غیرمنطقی برنامه لیگ تغییر میکند. اما در کشورهای صاحب سبک و پیشرفته همه چیز روی اصول پیش میرود. یکبار دیگر کشور آلمان را مثال میزنم؛ در این کشور دو هفته قبل از شروع فصل وقتی قرعهکشی بازیها صورت میگیرد، تیم یازدهم میداند که مثلا در 23 اکتبر باید بازی ششم را انجام دهد. یا بعد هم میداند که مثلا در 10 نوامبر، روز بازیهای عقب افتاده برای همه تیمهای آلمانی است. اما در اینجا تا اتفاقی می افتد لیگ را یکماه تعطیل میکنند. به دلیل همین بیبرنامگی است که تیمها نمیتوانند بلیت هواپیما و هتل رزرو کنند، چون واقعاً نمیدانند که بازی بعدی شان چه روزی و با چه تیمی است. همانطور که در مطالب فوق اشاره کردم مشکل خستگی بازیکنان یکی از دلایل ناکامی در فوتبال ماست. در حال حاضر بازیکنان تیم ملی خسته هستند، توصیه میکنم برای اینکه بتوانیم کره را شکست دهیم از همین امروز بازیکنان را به یک استراحت یک هفتهای بفرستند، استراحتی تفریحی که زیر نظر فدراسیون یا باشگاه باشد. شاید بعضیها بگویند که پس تعطیلات نوروزی چه؟ اما باید بگویم که اکثر بازیکنان در ایام نوروز در دید و بازدید با اقوام بودهاند و تا نیمههای شب بیدار ماندهاند و مشغول تخمه شکستن.
قهرمانی دانشگاه آزاد مقابل کرهایها
حسن صفوی: دومین دوره مسابقات جام باشگاههای آسیا در خانه تکواندو با حضور 14تیم در حالی به پایان رسید که دانشگاه آزاد قهرمان دوره گذشته، بار دیگر بر سکوی نخست ایستاد. در فینالی کاملا ایرانی این تیم مقابل مجتمع جوانه قرار گرفت و با برتری به قهرمانی رسید. در مسابقه ردهبندی نیز مناطق نفتخیز با پیروزی مقابل تیم کرهجنوبی به مقام سوم رسید. کرهایها که با حضور دو ملیپوش خود در این مسابقات شرکت کرده بودند با شکستی سنگین، شیاپ چانگ را ترک کردند که این برخلاف تصورات قبلی بود چرا که در این مسابقات که با هوگوهای الکترونیکی برگزار شد گمانهزنی میشد کرهایها با این وضعیت ـ به علت آشنایی با آن- نتایج بهتری را کسب کنند. به رغم این پیشبینی، تیمهای ایرانی که تنها در چند ماه اخیر با این هوگوها تمرین کرده بودند، توانستند سه سکوی نخست را از آن خود کنند. از نکات قابل توجه این مسابقات تعلق جام اخلاق به تایوانیها بود که آنها این جام نمادین را به خاطر اعتراض کادر فنی خود به داوری از دست دادند. دو نکته مهم که باعث شد این دوره نسبت به دوره قبلی از اهمیت بیشتری برخوردار باشد، اول به رسمیت شناختن آن توسط فدراسیون جهانی بود که همین نکته سبب شد این مسابقات در تقویم رسمی WTF گنجانده شود. نکته دوم افزایش قابل توجه کشورهای شرکتکننده بود که در این دوره نسبت به دوره قبل با نفرات بیشتری در مسابقات حاضر شدند. در چنین وضعیتی، خوشبخاته مسابقات با هیجان بالایی برگزار شد و برخلاف حرف و حدیثهایی که از جانب رئیس فدراسیون جهانی کشتی منتشر شد، به اثبات رسید که تکواندو جایگاه بزرگی در تمام میادین بینالمللی دارد. رافائل مارتینتی که در گفتههای خود، پرچمی مشکیرنگ را بر پیکره فدراسیون جهانی تکواندو پهن کرده بود، در جواب خبرنگاران که آیا کشتی از المپیک حذف میشود و کاراته جایگزین آن خواهد شد، مدعی شد:« اگر قرار باشد ورزشی حذف شود این تکواندو است نه کشتی». وی دلایلی را مطرح کرده بود که از جمله این دلایل، کمتر شدن هیجان و خستگی برای تماشاچی غیرحرفهای و همچنین نحوه امتیازدهی بود که کسی از آن سر در نمیآورد و در نهایت نفوذ کرهایها در امر داوری. از دیدگاه مارتینتی، لندن آخرین قله برای صعود رشته تکواندو است که خواسته یا ناخواسته باید از بالای قله همچون سیمرغ که در داستانها از آن یاد میشود پر گشوده و برای همیشه از المپیک خداحافظی کند. با این وجود هنوز تصمیم قاطعی در این باره اتخاذ نشده و با برگزاری داغ مسابقات تکواندو و استقبال تماشاگران از آن، میتوان به حضور دائمی این رشته نوپا در المپیک امیدوار ماند؛ اتفاقی که با توجه به قدرت ایران در این رشته برای ما حائز اهمیت خواهد بود. یادداشت
بررسی مشکلات فوتبال ایران
هنوز در خوابیم!
فوتبال ما در حال حاضر مثل بادیهنشینها زندگی میکند. ما ساختمانی به نام فوتبال نداریم و در حقیقت فوتبال ایران در چادر زندگی میکند. به همین دلیل است که هر کسی وارد این ساختار خراب میشود، نمیتواند کارایی لازم را داشته باشد. در اینجا یکسری مجموعه سیستمهایی هم در فوتبال بیمار حاکم است که تاثیر بسزایی در شکستهای اخیر در عرصههای بینالمللی دارد. یکی از این سیستمها نحوه پرداخت به بازیکن است. متأسفانه سیستم پرداخت قدیمی و کهنه است و این شکل در هیچ کجای جهان مرسوم نیست. در همه دنیا فوتبالیست به تناسب فوتبالی که بازی میکند پول میگیرد اما در کشور ما بازیکنی که یک بازی کرده با بازیکنی که 34 بازی انجام داده است، به یک اندازه پول میگیرد. سیستم پرداخت منسوخ شده بهعلاوه سیستم مدیریت قدیمی به یکی از معضلات تبدیل شده است. به چند بازی اخیر در لیگ قهرمانان نگاه کنید. بازیکنهای ما همه خسته بودند و حتی نای راه رفتن در زمین را هم نداشتند. صبا در خانه و در مقابل پاختاکور یکی از ضعیفترین بازیهای خود را به نمایش گذاشت و واقعا سرعت این تیم ازبکی همه را خجالتزده کرد. در اینجا لازم است که به فیروز کریمی که همیشه جزو یکی از طنزپردازهای ورزشی بوده و تمام حرفهایش پر از طنز است بگویم که بازی تیمت با پاختاکور مثل بازی خرگوش با حلزون بود. البته تقصیری متوجه کریمی نیست، چون بازیکنان او همگی خسته بودند. اگر فدراسیون فوتبال برای برگزاری مسابقات تقویم داشت به این صورت به باشگاهها و بازیکنان فشار نمیآمد و بالطبع ضربه اصلی را تیم ملی نمیخورد. در کشوری مانند آلمان بازیکن یک ماه و نیم استراحت وسط فصل دارد، اما در ایران لیگ مردادماه شروع میشود و خرداد به پایان میرسد. فوتبال از عدم برنامهریزی صحیح رنج میبرد و هر روز شاهد آن هستیم که به دلایل غیرمنطقی برنامه لیگ تغییر میکند. اما در کشورهای صاحب سبک و پیشرفته همه چیز روی اصول پیش میرود. یکبار دیگر کشور آلمان را مثال میزنم؛ در این کشور دو هفته قبل از شروع فصل وقتی قرعهکشی بازیها صورت میگیرد، تیم یازدهم میداند که مثلا در 23 اکتبر باید بازی ششم را انجام دهد. یا بعد هم میداند که مثلا در 10 نوامبر، روز بازیهای عقب افتاده برای همه تیمهای آلمانی است. اما در اینجا تا اتفاقی می افتد لیگ را یکماه تعطیل میکنند. به دلیل همین بیبرنامگی است که تیمها نمیتوانند بلیت هواپیما و هتل رزرو کنند، چون واقعاً نمیدانند که بازی بعدی شان چه روزی و با چه تیمی است. همانطور که در مطالب فوق اشاره کردم مشکل خستگی بازیکنان یکی از دلایل ناکامی در فوتبال ماست. در حال حاضر بازیکنان تیم ملی خسته هستند، توصیه میکنم برای اینکه بتوانیم کره را شکست دهیم از همین امروز بازیکنان را به یک استراحت یک هفتهای بفرستند، استراحتی تفریحی که زیر نظر فدراسیون یا باشگاه باشد. شاید بعضیها بگویند که پس تعطیلات نوروزی چه؟ اما باید بگویم که اکثر بازیکنان در ایام نوروز در دید و بازدید با اقوام بودهاند و تا نیمههای شب بیدار ماندهاند و مشغول تخمه شکستن.
قهرمانی دانشگاه آزاد مقابل کرهایها
حسن صفوی: دومین دوره مسابقات جام باشگاههای آسیا در خانه تکواندو با حضور 14تیم در حالی به پایان رسید که دانشگاه آزاد قهرمان دوره گذشته، بار دیگر بر سکوی نخست ایستاد. در فینالی کاملا ایرانی این تیم مقابل مجتمع جوانه قرار گرفت و با برتری به قهرمانی رسید. در مسابقه ردهبندی نیز مناطق نفتخیز با پیروزی مقابل تیم کرهجنوبی به مقام سوم رسید. کرهایها که با حضور دو ملیپوش خود در این مسابقات شرکت کرده بودند با شکستی سنگین، شیاپ چانگ را ترک کردند که این برخلاف تصورات قبلی بود چرا که در این مسابقات که با هوگوهای الکترونیکی برگزار شد گمانهزنی میشد کرهایها با این وضعیت ـ به علت آشنایی با آن- نتایج بهتری را کسب کنند. به رغم این پیشبینی، تیمهای ایرانی که تنها در چند ماه اخیر با این هوگوها تمرین کرده بودند، توانستند سه سکوی نخست را از آن خود کنند. از نکات قابل توجه این مسابقات تعلق جام اخلاق به تایوانیها بود که آنها این جام نمادین را به خاطر اعتراض کادر فنی خود به داوری از دست دادند. دو نکته مهم که باعث شد این دوره نسبت به دوره قبلی از اهمیت بیشتری برخوردار باشد، اول به رسمیت شناختن آن توسط فدراسیون جهانی بود که همین نکته سبب شد این مسابقات در تقویم رسمی WTF گنجانده شود. نکته دوم افزایش قابل توجه کشورهای شرکتکننده بود که در این دوره نسبت به دوره قبل با نفرات بیشتری در مسابقات حاضر شدند. در چنین وضعیتی، خوشبخاته مسابقات با هیجان بالایی برگزار شد و برخلاف حرف و حدیثهایی که از جانب رئیس فدراسیون جهانی کشتی منتشر شد، به اثبات رسید که تکواندو جایگاه بزرگی در تمام میادین بینالمللی دارد. رافائل مارتینتی که در گفتههای خود، پرچمی مشکیرنگ را بر پیکره فدراسیون جهانی تکواندو پهن کرده بود، در جواب خبرنگاران که آیا کشتی از المپیک حذف میشود و کاراته جایگزین آن خواهد شد، مدعی شد:« اگر قرار باشد ورزشی حذف شود این تکواندو است نه کشتی». وی دلایلی را مطرح کرده بود که از جمله این دلایل، کمتر شدن هیجان و خستگی برای تماشاچی غیرحرفهای و همچنین نحوه امتیازدهی بود که کسی از آن سر در نمیآورد و در نهایت نفوذ کرهایها در امر داوری. از دیدگاه مارتینتی، لندن آخرین قله برای صعود رشته تکواندو است که خواسته یا ناخواسته باید از بالای قله همچون سیمرغ که در داستانها از آن یاد میشود پر گشوده و برای همیشه از المپیک خداحافظی کند. با این وجود هنوز تصمیم قاطعی در این باره اتخاذ نشده و با برگزاری داغ مسابقات تکواندو و استقبال تماشاگران از آن، میتوان به حضور دائمی این رشته نوپا در المپیک امیدوار ماند؛ اتفاقی که با توجه به قدرت ایران در این رشته برای ما حائز اهمیت خواهد بود. ارسال نظر
پربیننده