اینکه یک نامزد، پیش از برگزاری انتخابات از طرحی مانند مسکن‌مهر حمایت کند که موجب خانه‌دار شدن قشر مستضعف می‌شد و حتی تأکید کند با رفع نقاط ضعف اجرای آن، این طرح ملی را ادامه می‌دهد و بعد، رفته رفته آن را تضعیف کند و حتی آن را کنار بگذارد، بدعت بدی است. یعنی هر کس می‌تواند با شعارهای عامه‌پسند و دست گذاشتن روی نقاطی که محرومان از آن به سختی و با سال‌ها پس‌انداز و نخوردن، بهره‌مند می‌شوند؛ مانند موضوع بسیار مهم و حیاتی خانه، رأی کسب کند و بعد هم به راحتی آن را کنار بگذارد.
یک هموطن
این طرح واگذار کردن مدارس به مردم که ظاهراً روی‌شان نمی‌شود بگویند خصوصی شدن و پولی شدن مدارس، هم خلاف قانون اساسی است و هم با وضعیت مالی ملت به هیچ‌وجه نمی‌خواند. با این همه گرانی، این کار لطمه بزرگی به اقتصاد خانوار وارد می‌آورد که ظاهراً و البته باطناً دلیل آن هم این است که مسؤولان این دولت، مانند دولت سازندگی، از آنجا که با مردم نیستند و در میان‌شان زندگی نمی‌کنند، طبعاً درکی هم از اوضاع مالی مردم ندارند. هیچ بعید نیست برخی‌شان اصلاً تصورشان این باشد درآمد مردم، در همان حدود درآمدهای خود آنهاست! قبلا نیز بدون آنکه بر میزان یارانه‌ها بیفزایند، نان را گران کردند و ظاهراً این وضع ادامه دارد.
سلیمیان