این روزها با آمدن بهار، اندک درختان به‌جای مانده در تهران سبزپوش شده‌اند ولی هر سال که می‌گذرد درختان چنار خیابان ولیعصر (عج) رنجوری خود را بیشتر نمایان می‌کنند، طوری که اگر این رویه ادامه یابد بدون تردید درختان بلندترین خیابان پایتخت تنها در خاطره تهرانی‌ها باقی می‌ماند. این موضوع وقتی پررنگ تر احساس می‌شود که مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست گفت: «برنامه‌ای برای جایگزینی درختان جدید در این خیابان نداریم». اگر درختان کهنسال چنار وجود نداشته باشند خیابان ولیعصر(عج) جز طولانی بودن، هیچ خصوصیت ویژه دیگری ندارد. آلودگی آب و خاک، بهسازی پیاده رو و سیمان کردن کف نهرها، نمک‌پاشی برای زدودن برف و یخ مواردی هستند که احتمال باقی ماندن درختان چنار کهنسال را در حاشیه خیابان ولیعصر (عج) کمرنگ می‌کند. حامد پارسی، مشاور ارشد فضای سبز است که سال‌ها پیش موضوع پایان‌نامه خود را بررسی اثرات نوسازی و بلندمرتبه‌سازی به درختان چنار خیابان ولیعصر (عج) قرار داد. او مشکل آب‌رسانی به ریشه درختان را جدی‌ترین خطر برای درختان چنار این خیابان دانست: «به نظر می‌رسد مسؤولان شهرداری بیش از آنکه به طبیعت درختان اهمیت دهند، به زیباسازی فضا اهمیت می‌دهند. سیمان کردن کف نهرهای این خیابان جلوی نفوذ آب به ریشه درختان را می‌گیرد و همینطور به درختان مجال تنفس درست نمی‌دهد». او پیشنهاد داد: «باید در فواصل درختان چنار، تحقیقات خاک‌شناسی انجام شود و احساس من این است که تبادل گازها از ریشه درختان به درستی صورت نمی‌گیرد. به هر ترتیب باید تحقیق شود و اگر نتایج تحقیقات این موضوع را ثابت کرد، بدون تردید باید کف سازی نهرها جمع‌آوری شود». مشاور ارشد فضای سبز به مشکل دیگری هم اشاره کرد: «سال‌ها پیش کانال‌های زیرزمینی برای عبور فاضلاب کشیده شد که این اقدام در سال 71 و 72 به خشک شدن درختان زیادی مقابل صدا و سیما انجامید. درختان پشت سر هم خشک شدند و کسی هم فکری برای نجات دادن آنها نکرد». پارسی به ساخت‌و سازها و بلندمرتبه سازی هم اشاره کرد و گفت: «ساخت و سازها خطری جدی برای این درختان است. بارها هنگام ساخت و ساز برای اینکه جرثقیل قدرت مانور بیشتری داشته باشد، درختان را سربرداری کرده‌اند». او پیشنهاد داد: «باید نظارت شهرداری دقیق‌تر صورت گیرد و برای درختان حریمی قائل شویم تا در تماس نزدیک با ساختمان‌ها نباشند». محمدهادی حیدرزاده، مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست مواردی را که پارسی گفت رد کرده و در گفت‌وگو با «وطن امروز» اعلام کرد: «وضعیت درختان خیابان ولیعصر(عج) مطلوب است و روز به‌روز هم بهتر می‌شود». او چنین به حرف‌هایش ادامه داد: «یکی از اهداف بهسازی خیابان ولیعصر حفظ درختان این خیابان بوده است که به این هدف هم نائل آمده‌ایم. همچنین جلوی ورود آب‌های آلوده‌ای را که از مراکز تجاری به نهرهای این خیابان می‌آمد را گرفته و درختان را احیا و جایگزین آب‌های آلوده کردیم». او صحبت را تا جایی پیش برد که بحث ویزیت 3 ماه یک‌بار درختان را به میان آورد: «هر 3 ماه یک‌بار درختان چنار خیابان ولیعصر توسط کارشناسان شهرداری ویزیت می‌شوند تا اگر مشکل دارند سریع نسبت به رفع آن اقدام کنیم. البته این کار تا سال گذشته در 4 پایلوت انجام می‌شد اما امسال در سرتاسر خیابان ولیعصر انجام می‌شود». حیدرزاده در پاسخ به این انتقاد که درختان خیابان ولیعصر پلاک نداشته و آمار دقیقی از آنها وجود ندارد، گفت: «اینطور نیست» و ادامه داد: «هفت‌هزار و ششصد درخت در این خیابان وجود دارد و همه درختان چنار این خیابان پلاک‌گذاری شده و شناسنامه دارند».
حیدرزاده در ادامه حرف‌هایش با انتقاد به اظهارات بسیاری از کارشناسان که خزان زودرس درختان چنار را ناشی از نمک‌پاشی می‌دانند، گفت: «با این موضوع کاملا مخالفم. اصلا خزان زودرس درباره درختان خیابان ولیعصر(عج) رخ نداده است و به هیچ‌وجه این موضوع را قبول ندارم. البته سال 86 با نمک‌پاشی‌هایی که صورت گرفت تا حدی به این درختان آسیب وارد شد ولی در سال 87 نمک‌پاشی را کاملا علمی انجام دادیم که این اتفاق دیگر تکرار نشود». هرچند مشاور شهردار تهران سعی داشت با این حرف خود از عملکرد شهرداری دفاع کند اما با گفتن این حرف او، برای نخستین بار یکی از مسؤولان شهرداری پذیرفت که نمک‌پاشی به فضای نهر آسیب رسانده است، آن هم فضای سبز ارزشمندی مانند درختان چنار خیابان ولیعصر(عج) حیدرزاده در کنار همه این موضع‌گیری‌ها نتوانست رنجوری و بیماری درختان خیابان ولیعصر را کتمان کند: «البته این درختان مشکلاتی هم دارند که تنها به آلودگی هوا برمی‌گردد». با وجود اینکه پارسی معتقد است باید شهرداری تهران درختان بالغ و قطور را با روش‌های علمی جایگزین درختان خشک شده و فروافتاده کند، حیدرزاده گفت: «برنامه‌ای برای این کار نداریم ولی می‌پذیرم که باید در این باره به طور جدی فکر کرد». هرگز یک اقدام اساسی برای نجات درختان خیابان ولیعصر صورت نگرفته است. تنها در سال 72 همایش و نشست‌هایی با حضور کارشناسان فضای سبز برای ساماندهی درختان کهنسال تهران بویژه در خیابان ولیعصر برگزار شد اما با وجود برگزاری این جلسات و تدوین دستورالعملی برای نجات درختان پایتخت از گرداب سیمان، مطالبی برای اجرایی شدن این طرح‌ها فراهم نشد. براساس طرح‌های سازمان پارک‌ها و فضای سبز در سال 71 و 72 مقرر شده بود شهرداری‌های مناطق در قالب طرحی فوری نسبت به آزادسازی ریشه‌های درختان کهنسال تهران از بستر سیمانی اقدام کنند اما تاکنون نه‌تنها این اتفاق نیفتاده بلکه بی‌توجهی‌ها تا حدی پیش رفته که درختان تحمل ایستادن را از دست داده و یکی‌یکی سقوط می‌کنند. پاییزان!
این روزها با آمدن بهار، اندک درختان به‌جای مانده در تهران سبزپوش شده‌اند ولی هر سال که می‌گذرد درختان چنار خیابان ولیعصر (عج) رنجوری خود را بیشتر نمایان می‌کنند، طوری که اگر این رویه ادامه یابد بدون تردید درختان بلندترین خیابان پایتخت تنها در خاطره تهرانی‌ها باقی می‌ماند. این موضوع وقتی پررنگ تر احساس می‌شود که مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست گفت: «برنامه‌ای برای جایگزینی درختان جدید در این خیابان نداریم». اگر درختان کهنسال چنار وجود نداشته باشند خیابان ولیعصر(عج) جز طولانی بودن، هیچ خصوصیت ویژه دیگری ندارد. آلودگی آب و خاک، بهسازی پیاده رو و سیمان کردن کف نهرها، نمک‌پاشی برای زدودن برف و یخ مواردی هستند که احتمال باقی ماندن درختان چنار کهنسال را در حاشیه خیابان ولیعصر (عج) کمرنگ می‌کند. حامد پارسی، مشاور ارشد فضای سبز است که سال‌ها پیش موضوع پایان‌نامه خود را بررسی اثرات نوسازی و بلندمرتبه‌سازی به درختان چنار خیابان ولیعصر (عج) قرار داد. او مشکل آب‌رسانی به ریشه درختان را جدی‌ترین خطر برای درختان چنار این خیابان دانست: «به نظر می‌رسد مسؤولان شهرداری بیش از آنکه به طبیعت درختان اهمیت دهند، به زیباسازی فضا اهمیت می‌دهند. سیمان کردن کف نهرهای این خیابان جلوی نفوذ آب به ریشه درختان را می‌گیرد و همینطور به درختان مجال تنفس درست نمی‌دهد». او پیشنهاد داد: «باید در فواصل درختان چنار، تحقیقات خاک‌شناسی انجام شود و احساس من این است که تبادل گازها از ریشه درختان به درستی صورت نمی‌گیرد. به هر ترتیب باید تحقیق شود و اگر نتایج تحقیقات این موضوع را ثابت کرد، بدون تردید باید کف سازی نهرها جمع‌آوری شود». مشاور ارشد فضای سبز به مشکل دیگری هم اشاره کرد: «سال‌ها پیش کانال‌های زیرزمینی برای عبور فاضلاب کشیده شد که این اقدام در سال 71 و 72 به خشک شدن درختان زیادی مقابل صدا و سیما انجامید. درختان پشت سر هم خشک شدند و کسی هم فکری برای نجات دادن آنها نکرد». پارسی به ساخت‌و سازها و بلندمرتبه سازی هم اشاره کرد و گفت: «ساخت و سازها خطری جدی برای این درختان است. بارها هنگام ساخت و ساز برای اینکه جرثقیل قدرت مانور بیشتری داشته باشد، درختان را سربرداری کرده‌اند». او پیشنهاد داد: «باید نظارت شهرداری دقیق‌تر صورت گیرد و برای درختان حریمی قائل شویم تا در تماس نزدیک با ساختمان‌ها نباشند». محمدهادی حیدرزاده، مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست مواردی را که پارسی گفت رد کرده و در گفت‌وگو با «وطن امروز» اعلام کرد: «وضعیت درختان خیابان ولیعصر(عج) مطلوب است و روز به‌روز هم بهتر می‌شود». او چنین به حرف‌هایش ادامه داد: «یکی از اهداف بهسازی خیابان ولیعصر حفظ درختان این خیابان بوده است که به این هدف هم نائل آمده‌ایم. همچنین جلوی ورود آب‌های آلوده‌ای را که از مراکز تجاری به نهرهای این خیابان می‌آمد را گرفته و درختان را احیا و جایگزین آب‌های آلوده کردیم». او صحبت را تا جایی پیش برد که بحث ویزیت 3 ماه یک‌بار درختان را به میان آورد: «هر 3 ماه یک‌بار درختان چنار خیابان ولیعصر توسط کارشناسان شهرداری ویزیت می‌شوند تا اگر مشکل دارند سریع نسبت به رفع آن اقدام کنیم. البته این کار تا سال گذشته در 4 پایلوت انجام می‌شد اما امسال در سرتاسر خیابان ولیعصر انجام می‌شود». حیدرزاده در پاسخ به این انتقاد که درختان خیابان ولیعصر پلاک نداشته و آمار دقیقی از آنها وجود ندارد، گفت: «اینطور نیست» و ادامه داد: «هفت‌هزار و ششصد درخت در این خیابان وجود دارد و همه درختان چنار این خیابان پلاک‌گذاری شده و شناسنامه دارند».
حیدرزاده در ادامه حرف‌هایش با انتقاد به اظهارات بسیاری از کارشناسان که خزان زودرس درختان چنار را ناشی از نمک‌پاشی می‌دانند، گفت: «با این موضوع کاملا مخالفم. اصلا خزان زودرس درباره درختان خیابان ولیعصر(عج) رخ نداده است و به هیچ‌وجه این موضوع را قبول ندارم. البته سال 86 با نمک‌پاشی‌هایی که صورت گرفت تا حدی به این درختان آسیب وارد شد ولی در سال 87 نمک‌پاشی را کاملا علمی انجام دادیم که این اتفاق دیگر تکرار نشود». هرچند مشاور شهردار تهران سعی داشت با این حرف خود از عملکرد شهرداری دفاع کند اما با گفتن این حرف او، برای نخستین بار یکی از مسؤولان شهرداری پذیرفت که نمک‌پاشی به فضای نهر آسیب رسانده است، آن هم فضای سبز ارزشمندی مانند درختان چنار خیابان ولیعصر(عج) حیدرزاده در کنار همه این موضع‌گیری‌ها نتوانست رنجوری و بیماری درختان خیابان ولیعصر را کتمان کند: «البته این درختان مشکلاتی هم دارند که تنها به آلودگی هوا برمی‌گردد». با وجود اینکه پارسی معتقد است باید شهرداری تهران درختان بالغ و قطور را با روش‌های علمی جایگزین درختان خشک شده و فروافتاده کند، حیدرزاده گفت: «برنامه‌ای برای این کار نداریم ولی می‌پذیرم که باید در این باره به طور جدی فکر کرد». هرگز یک اقدام اساسی برای نجات درختان خیابان ولیعصر صورت نگرفته است. تنها در سال 72 همایش و نشست‌هایی با حضور کارشناسان فضای سبز برای ساماندهی درختان کهنسال تهران بویژه در خیابان ولیعصر برگزار شد اما با وجود برگزاری این جلسات و تدوین دستورالعملی برای نجات درختان پایتخت از گرداب سیمان، مطالبی برای اجرایی شدن این طرح‌ها فراهم نشد. براساس طرح‌های سازمان پارک‌ها و فضای سبز در سال 71 و 72 مقرر شده بود شهرداری‌های مناطق در قالب طرحی فوری نسبت به آزادسازی ریشه‌های درختان کهنسال تهران از بستر سیمانی اقدام کنند اما تاکنون نه‌تنها این اتفاق نیفتاده بلکه بی‌توجهی‌ها تا حدی پیش رفته که درختان تحمل ایستادن را از دست داده و یکی‌یکی سقوط می‌کنند. ارسال نظر
پربیننده