دکتر پل کریگ رابرتز*: تنها علت سقوط روبل،حمله آمریکا به آن است. ما روندی مبنی بر از دست رفتن ارزش واحد پول روسیه را شاهد نبودیم و هیچ دلیل اقتصادی محکمی نمی‌توان برای این سقوط پیدا کرد. بر خلاف ایالات متحده که موازنه تجاری منفی معتنابهی دارد، روسیه- به عنوان یک غول نفتی و گازی - از مازاد تجاری برخوردار بوده است و اگر بازار (جهانی) ارز چنین غیر قابل انعطاف نبود، این دلار بود که باید سقوط می‌کرد. از این رو بنابر شرایط اقتصادی، فشاری روی واحد پول (روسیه) وجود ندارد اما باید بدانیم که کنش نیروهای بازار نیز مستقل نیست؛ دخالت انحصاری اعتباری سفته‌بازانی مثل سوروس در کار است یا شاید این اعلان جنگی از سوی سطوحی از دولت ایالات متحده با واسطه‌گری صندوق ذخیره فدرال(بانک مرکزی) یا حتی برای تثبیت نرخ تبدیل ارزها به نفع دلار باشد یا همه این موارد دست در دست هم. دستکاری در هر بازاری، غیرقانونی تلقی می‌شود ولی روی زندانی شدن بانکدارها حساب نکنید. اساسا بانک‌های بزرگ و پول‌قلمبه وال‌استریت، کارگزاران دولت(آمریکا) هستند. برای همین آنها مورد تحقیق قرار نمی‌گیرند، برای همین آنها همه نوع قوانین را نقض می‌کنند، هر نوع تبهکاری انجام می‌دهند و باز هم در حاشیه امنیت هستند. اگر هم این گنگسترهای مالی گیر بیفتند، به جای تحت تعقیب قرار گرفتن، پول می‌دهند.
تلافی طلایی روسیه
حالا فکر می‌کنید روس‌ها نمی‌توانند تلافی کنند؟ اشتباه می‌کنید! اگر روس‌ها بخواهند جواب حمله به روبل را بدهند برای آنها بسیار ساده است. دفعه بعد که قراردادهای «طلای کاغذی» در بازار طلای آتی نیویورک باد کردند، روس‌ها کافی است بروند و همه آنها را بخرند بعد منتظر بنشینند که تقاضا بالا برود، چون دیگر طلای فیزیکی باقی نمانده که عرضه شود. آنوقت بعید نیست تمام بازار فروبپاشد.
جنگ؛ هدف واشنگتن
قطعنامه‌های اخیر که در کنگره مورد تصویب قرار گرفته‌اند به چیزی جز جنگ اشاره ندارند. این قطعنامه‌ها روسیه را اهریمنی جلوه می‌دهند و یک تهدید بزرگ تعریف می‌کنند. قطعنامه‌ها از اوباما می‌خواهند اوکراینی‌ها را تسلیح کنند تا بتوانیم به واسطه اوکراینی‌ها با روسیه بجنگیم. به عبارت دیگر ما قصد داریم تا آخرین اوکراینی با روسیه بجنگیم. اوکراین از پس روسیه برنمی‌آید پس تمام هدف کنگره این است که روس‌ها آنها را ناکار کنند، آنوقت ما می‌توانیم پیش اروپایی‌ها برویم و بگوییم: «نگاه کنید! روس‌ها دارند اشغالگری می‌کنند، ببینید چقدر خطرناک هستند! بعد هم نوبت شماست. آنها تا فردا در برلین خواهند بود. تا آخر هفته هم در لندن هستند. پاریس سقوط می‌کند و رم خواهد سوخت.» مقصود نهایی گسستن کامل هرگونه روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین اروپایی‌ها و روسیه است. همه داستان همین است. این همان هدف واشنگتن است که شامل حمله به روبل و تحریم‌ها می‌شود. آنها دارند جنگی به راه می‌اندازند که هیچ کس نمی‌تواند برنده‌اش باشد اما برای چه؟ برای برتری آمریکایی؟ اما نمی‌توانید برتری داشته باشید وقتی- بر اثر جنگ اتمی- دنیا در پسماندهای رادیواکتیو غرق شده و زمستان هسته‌ای فرارسیده باشد، آب و هوای کره زمین از بین می‌رود و پوچی همه جا را می‌گیرد.
قمار با سپرده‌های مردم
با این اقتصاد الاکلنگی و با احتمال سقوط اقتصادی، ما می‌دانیم یک جای کار غلط است. تنها ماده قانون «داد-فرانک»(قانون اصلاح وال‌استریت و حمایت از مصرف‌کننده که در سال 2010 توسط اوباما ارائه شد) که اندک برشی دارد، ماده‌ای است که می‌گوید اگر بانک‌های بزرگ قصد کردند کازینو باشند و روی عملیات مالی فرعی قمار کنند، نمی‌توانند این کار را در موسسات(صندوق‌های) سپرده انجام دهند، یعنی جایی که سپرده‌گذاران حساب‌های شخصی دارند. بانک‌ها باید قمارشان را به بیرون و موسسات اقماری‌شان منتقل کنند تا اگر این موسسات تابعه به مشکل برخوردند هیچ دسترسی به پول سپرده‌گذاران نداشته باشند. این تنها اصلاحیه واقعی در قانون «داد-فرانک» است اما مثلا «سیتی‌گروپ» با نقض این قانون، معاملاتش در بازارهای مالی انشقاقی را در بیلان هزینه‌های جاری‌اش لحاظ کرده است، پس آنها کماکان می‌توانند به قمارشان ادامه بدهند و مالیات‌دهندگان و سپرده‌گذاران در معرض تاوان ضررهای ناشی از آن هستند. معاملات انشقاقی نفتی- خرید و فروش حواله‌های نفتی- به‌سادگی شامل این موضوع می‌شود... بانک‌ها می‌توانند هرچقدر دلشان خواست قمار کنند و FDIC (بنگاه سپرده بیمه فدرال آمریکا، یک نهاد مالی دولتی که به صورت یک بانک مستقل در بازار مالی نقش دارد ولی وظیفه اصلی‌اش بیمه کردن حساب‌های بانک‌های دیگر است) بی‌آنکه پولی داشته باشد ضررهایشان را پوشش می‌دهد که این عملا برخلاف قانون «داد-فرانک» به بانک‌ها اجازه دسترسی به پول سپرده‌ها را می‌دهد. این چرخه‌ای معیوب است و نشان از آن دارد که ایالات متحده، بسیار فراتر از فساد چین و روسیه، فاسد‌ترین حکومت روی زمین است.
* معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا در دوران ریگان، استاد برجسته اقتصاد، نویسنده و تحلیلگر سابق وال‌استریت ژورنال و مجله بیزنس