تجاوز سپاه عثمانی به خاک ایران (1293ش)
پس از شروع جنگ اول جهانی، دولت ایران برای بر کنار ماندن از آسیبهای جنگ، اعلام بیطرفی کرد اما این اقدام ایران از طرف متخاصمان رعایت نشد و هر کدام به نحوی به خاک ایران یورش آوردند. سپاه عثمانی با کمک کُردها شروع به تجاوز به خاک ایران کرد و شهرهای بیدفاع تبریز و ارومیه را به تصرف خود درآورده، به سمت شمال کشور پیشروی کرد. پس از تجاوز عثمانی، دولت روسیه نیز قوای خود را وارد ایران کرد و بر سر تصرف آذربایجان، جنگ شدیدی بین نیروهای روسیه و عثمانی درگرفت. در این نبرد سهمگین، عده زیادی از مردم آذربایجان کشته و مجروح شده، اموال آنان به غارت رفت و سرانجام قوای روس بر سپاه عثمانی پیروز شد. در نهایت عثمانیها عقبنشینی کردند و روسها منطقه آذربایجان را تصرف کردند. در این حال با ورود انگلیسیها به خاک ایران، خاک این مرز و بوم عملاً به یکی از جبهههای جنگ جهانی تبدیل شد که حاصلی جز قحطی، قتل و غارت مردم ایران در پی نداشت.
اشغال جزیره هرمز توسط نیروهای پرتغالی (913 ق)
در سال 912ق یک ناوگان پرتغالی به فرماندهی دریاسالار آلفونس آلبوکرک به جزیره هرمز در خلیج‌فارس رسید. نماینده پادشاه پرتغال فوراً به اهمیت فوقالعاده راهبردی و تجاری محل که مسلط بر مدخل ورودی خلیج‌فارس بود پی برد زیرا از آن محل، ارتباطات پرتغالیها با هند محافظت میشد. پرتغالیها جزیره را تصرف کردند و حاکم هرمز، تابع پادشاه پرتغال شد و با پرداخت خراج سالانه موافقت کرد. این امر به بروز برخورد با شاه اسماعیل اول صفوی انجامید. آلبوکرک مجبور شد در سال 913ق از هرمز حرکت کند اما کاملاً مصمم بود تا در اولین فرصتی که پیش آید آن را باز پس گیرد. آلبوکرک در سال 920ق به هرمز بازگشت و معاهدهای با شاه اسماعیل منعقد کرد که پیروی حاکم هرمز را از پرتغال تصدیق میکرد.
آغاز سال میلادی
سال نو روزی است که آغاز یک سال گاه‌شماری جدید را رقم می‌زند و در آن سال‌شمارِ یک تقویم مشخص افزایش داده می‌شود. در بسیاری از فرهنگ‌ها، این رویداد را به مناسبت پایان سال قدیم و شروع سال جدید جشن می‌گیرند. امروز در استفاده جهانی، سال جدید از گاه‌شماری میلادی در اول ژانویه اتفاق می‌افتد که عادتی از گاه‌شماری رومی است. در کشورهایی که از گاه‌شمار (تقویم) میلادی استفاده می‌کنند، سال نو معمولا در اول ژانویه برگزار می‌شود. راسته ماه‌ها در گاه‌شمار رومی، از زمان پادشاه نوما پومپیلیوس در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد، از ژانویه تا دسامبر است. در حال حاضر، جشن گرفتن سال نو یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای جهانی است. در شب ۳۱ دسامبر هر سال، آخرین روز یک سال میلادی و روز قبل از روز سال نو در بسیاری از کشورهای جهان، عموما قاره‌‌های اروپا، آمریکا، استرالیا و بخش‌هایی از آسیا و آفریقا مراسم سال نو برگزار می‌شود. در فرهنگ جدید غرب این روز با گردهمایی‌هایی در مجالس و میهمانی‌ها برگزار می‌شود که انتقال سال را ساعت ۱۲:۰۰ شب جشن می‌گیرند. بسیاری از فرهنگ‌ها در این شب از آتش‌بازی و دیگر روش‌های پرصدا برای جشن گرفتن استفاده می‌کنند. شب سال نو به صورت جهانی مطابق با تولد مسیح یا عرفنامه پس از میلاد (به انگلیسی: Anno Domini) در کشورهای مسیحی و حتی غیرمسیحی در ۳۱ دسامبر برپا می‌شود. شب سال نو همچنین به‌عنوان هفتمین روز کریسمس در مسیحیت غربی شناخته می‌شود. نمونه‌هایی از آتش‌بازی‌های شب سال نو را می‌توان با شهرهای سیدنی، ولپریسو، لندن و نیویورک مثال زد. در یک سال سیدنی ۸۰،۰۰۰ آتش‌بازی را در نیمه‌شب برگزار کرد و بیش از 5/1 میلیون شرکت‌کننده داشت. همچنین این رویداد بزرگ‌ترین رویداد دیده شده در سال ۲۰۰۹ از تلویزیون بود. در ولپریسو شیلی بیش از 2 میلیون تماشاچی، نظاره‌گر بزرگ‌ترین آتش‌بازی همان سال بودند که در مکانی به وسعت ۲۱ کیلومتر در بندر تجاری شهر برگزار شد. لندن زمانی که ساعت بیگ‌بن نیمه‌شب را در شب سال نو اعلام می‌کند، در اطراف چشم لندن با آتش‌بازی بسیاری بزرگی همراه است. در نیویورک در کنار میدان تایمز جشن روی یک توپ کریستالی بزرگ متمرکز می‌شود که یک دقیقه تا شروع
سال جدید را ثانیه‌شماری می‌کند.