امین ابطحى: در بازى خارج از خانه مقابل آگزبورگ، براى اولین بار در این فصل شوآین اشتایگر و ژابى آلونسو در ترکیب اصلى بایرن‌مونیخ قرار گرفتند. همکارى، هماهنگى و بویژه نقشى که آنها در زمین برعهده گرفتند بسیار کارآمد و حساب‌شده به نظر مى‌رسید. ژابى آلونسو در بازى‌هاى اخیر بایرن‌مونیخ در نقش بازیساز و تقسیم‌کننده توپ در میدان ظاهر شده است، نقشى که در فصل گذشته بیشتر برعهده باستین شوآین اشتایگر بود. با این حال با بازگشت کاپیتان مانشافت به ترکیب اصلى تیم، او کمى جلوتر از آلونسو به بازى گرفته مى‌شود و حتى گاهى در نقش بازیکن پست شماره 10، پشت روبرت لواندوفسکى مهاجم تیم قرار مى‌گیرد.
دربازى‌هاى اخیر شوآین اشتایگر و سباستین رودى نقشى به نسبت آزادتر داشته‌اند به‌طورى که شوآینى در این بازى‌ها بیشتر در اطراف محوطه جریمه حریف و حتى داخل آن دیده شده است. بیشتر توپ‌ها در یک‌سوم زمین حریف به وى ختم مى‌شود و او کمتر در بازیسازى از انتهاى زمین شرکت مى‌کند. ژابى آلونسو و باستین شوآین اشتایگر در بازى‌هاى اخیر که به‌طور همزمان در آن حضور داشته‌اند، عملکردى تقریبا مشابه داشته‌اند. به طور میانگین آلونسو در این بازى‌ها 98 پاس ارسال کرده در حالى که شوآینى 79 پاس ارسال کرده است اما دقت پاس‌هاى شوآینى در این دیدارها (90 درصد) و موفقیت او در نبردهاى
2 نفره (79 درصد) کمى بهتر از آمار آلونسو در این زمینه بوده است. براى شوآین اشتایگر کارگردان بایرن‌مونیخ اما هماهنگى مثال‌زدنى و خوب موجود بین او و آلونسو امرى کاملا طبیعى است: «بایرن‌مونیخ از بازیکنان و سیستم‌هاى بازى انعطاف‌پذیرى برخوردار است که ما همه با آن انطباق داریم و کارکرد و هماهنگى خوب در تیم و بویژه در خط میانى جاى تعجبى ندارد».
آنالیز بازی شوآین اشتایگر در دیدار مقابل آگزبورگ
بازى در پست هافبک تهاجمى براى شوآین اشتایگر موضوع جدیدى نیست. در دو فصل قبل و زمان حضور یوپ هاینکس نیز شوآینى تجربه بازى در چنین پستى را تا حدودى دارا بوده است، در آن زمان شوآینى در کنار مارتینز دو هافبک دفاعى تیم محسوب مى‌شدند اما با توجه به حضور مارتینز، شوآینى مى‌توانست بیشتر در کارهاى تهاجمى و بازیسازى در جلوى زمین شرکت کند. وجود چنین ترکیبى اما این بار با آلونسو نیز در آینده بایرن‌مونیخ قابل تصور است. این دو بازیکن علاوه بر دارا بودن از هماهنگى خوب در کارهاى تهاجمى در بالابردن ضریب امنیت خط دفاعى مونیخى‌ها نیز مى‌توانند بسیار موثر بوده و یکدیگر را تکمیل کنند. به نظر مى‌رسد پپ گوآردیولا در آینده به ندرت از زنجیره 3 نفره شامل آلونسو، شوآینى و رودى همانند بازى با آگزبورگ در مرکز زمین بهره خواهد برد چون این 3 بازیکن از مشخصات دفاعى بیشترى تا تهاجمى برخوردار هستند، از طرفى استفاده از 5 بازیکن تهاجمى (لواندوفسکى، مولر، گوتسه، ریبرى و روبن) در جلوى ژابى آلونسو تنها هافبک دفاعى تیم، نیز راه حل ایده‌آلى در بازى‌هاى سخت آتى بایرن‌مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا نیست.
آنالیز بازی ژابی آلونسو در دیدار مقابل آگزبورگ
با بازگشت شوآین اشتایگر، پپ گوآردیولا از گزینه‌اى بیشتر براى ایجاد تعادل در خط میانى بایرن‌مونیخ برخوردار است. شوآینى مى‌تواند به‌عنوان بازیکن پست شماره 8 در کنار آلونسو قرار گیرد و در همان نقشى که فیلیپ لام در بیشتر زمان نیم‌فصل اول برعهده داشت، بازى کند. البته در موضوع کیفیت در کارهاى دفاعى تفاوت چندانى بین این دو بازیکن دیده نمى‌شود اما شوآین اشتایگر با خلاقیت و قدرت سر زنى‌ای که دارد می‌تواند امکان بیشترى براى رسیدن به دروازه حریف براى تیم خود در فازهاى تهاجمى فراهم کند. بازگشت شوآین اشتایگر البته به معناى کم شدن فشار از روى آلونسو نیز تعبیر مى‌شود. پپ گوآردیولا براى هافبک اسپانیایى خود در دور برگشت مى‌تواند استراحت بیشترى در نظر گیرد. در نیم‌فصل اخیر آلونسو 1122 دقیقه در میدان حضور داشته است که به جز مانوئل نویر سنگربان تیم، تنها خوآن برنات (1172 دقیقه) و روبرت لواندوفسکى (1140 دقیقه) بیش از او در زمین حاضر بوده‌اند. بر خلاف آلونسو، شوآین اشتایگر به زمان بازى بیشترى نیاز دارد تا بعد از طى کردن دوران سخت و طولانى مصدومیت، به ریتم ایده‌آل خود دست یابد. بعد از مصدومیت کاپیتان فیلیپ لام، بازیکن شماره 31 مونیخى‌ها بهترین انتخاب براى بازى در جلوى خط دفاعى خواهد بود. در نظر گرفتن استراحت لازم براى ژابى آلونسو مى‌تواند در فازهاى مهم و تعیین‌کننده فصل، ارزش این هافبک اسپانیایى براى بایرن‌مونیخ را باز هم افزایش دهد. به هر حال واضح است که گوآردیولا با اضافه شدن شوآین اشتایگر از گزینه‌هاى بیشترى در خط میانى خود برخوردار خواهد بود اما با بازگشت لام، تیاگو، آلابا و مارتینز به کادر تیم، در نظر گرفتن چیدمانى مناسب براى بایرن‌مونیخ به چالشى بزرگ براى این سرمربى اسپانیایى بدل خواهد شد؛ با توجه به اینکه سباستین رودى نیز در این روزها خود را به بازیکنى غیرقابل چشمپوشى تبدیل کرده است.