سه‌شنبه گذشته تیتر اول «وطن امروز» با عنوان «دست دادن با مرد هتاک!» واکنش‌های متعدد و متفاوتی را در محافل مطبوعاتی به دنبال داشت و حتی پس از گذشت نزدیک به یک هفته از انتشار آن، پس لرزه‌هایش کماکان ادامه دارد. این مطلب که به موضوع دست دادن خاتمی با آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر سابق دانمارک و حامی گریبان چاک روزنامه‌های موهن به رسول اعظم (ص) پرداخته بود، خشم رسانه‌های ارزشی را از اقدام عجیب خاتمی سبب شد و برخی دست دادن رئیس دولت اصلاحات با راسموسن را دست دادن با ابولهب توصیف کردند و برخی دیگر نیز از خاتمی به دلیل برانگیختن خشم جهان اسلام به واسطه مصافحه با نخست وزیر دانمارک انتقاد کردند.
تعدادی دیگر از رسانه‌ها هم فلاش بکی به دو سال پیش زدند و با یادآوری دست دادن خاتمی با زنان و دختران ایتالیایی، به انتقاد از دستان مسأله‌ساز رئیس دولت اصلاحات پرداختند. در آن سوی ماجرا هم رسانه‌های اصلاح‌طلب مطابق عادت مألوف خود به تکاپو افتادند و برای تطهیر رئیس دولت اصلاحات به هر حشیشی ، متشبث شدند. برخی از آنان دست دادن خاتمی را جزئی از فن دیپلماسی دانستند چنانکه در زمان مصافحه‌اش با زنان ایتالیایی هم دست دادن با زن اجنبی به شرط تأمین منافع ملی را ضروری دانسته بودند! جراید اصلاح‌طلب برای توجیه اقدام غیرمنتظره خاتمی، تاکتیک‌های مختلفی اتخاذ کردند. برخی از این رسانه‌ها تلاش می‌کردند این دست اتهامات را سیاسی جلوه دهند حال آنکه پس از انصراف خاتمی از کاندیداتوری اساسا دلیلی برای برخورد سیاسی از جانب رسانه‌ها با وی وجود نداشت. شیوه تعدادی از جراید اصلاح‌طلب نیز متفاوت بود. برخی از آنان کوشیدند به‌گونه‌ای وانمود کنند که دیدار خاتمی با راسموسن چنان تأثیری بر نخست‌وزیر هتاک داشته که وی بلافاصله پس از این نشست از مسلمانان عذرخواهی کرده است! این مشیی بود که به‌وسیله بسیاری از پایگاه‌های خبری اصلاح‌طلبان دنبال می‌شد. روزنامه اعتماد هم در شماره پنجشنبه گذشته خود در مطلبی با تیتر «عذرخواهی راسموسن از مسلمانان پس از دیدار با خاتمی»(!) تلاش کرد این ادعا را به اذهان القا کند. حال آنکه راسموسن در جریان این نشست به هیچ‌وجه از مسلمانان عذرخواهی نکرد و حتی به درخواست مردم مسلمان ترکیه نیز که از بدو ورود وی به استانبول به خیابان‌ها ریخته و خواستار عذرخواهی نخست وزیر دانمارک بودند، اعتنا نکرد. جالب آنکه در مطلب روزنامه اعتماد هم هیچ نشانه‌ای که تیتر نوشتار را تأیید کند و مفهوم عذرخواهی راسموسن را برساند دیده نمی‌شد!
حتی شخص خاتمی نیز به این موضوع واکنش نشان داد و تلویحا مدعی شد که نخست وزیر دانمارک مواضع خود را در قبال کاریکاتورهای موهن تغییر داده است و با این ادعا تلاش کرد رفتار خود را توجیه کند. حال این سوال مطرح می‌شود که اگر راسموسن مواضع خود را تغییر داده است، چرا با وجود تظاهرات مردم ترکیه حاضر به عذرخواهی از مسلمانان نشد؟ اگر نخست وزیر سابق دانمارک چنانکه خاتمی ادعا کرده، واقعا تمام ادیان و مذاهب را محترم می‌داند چرا در زمان انتشار کاریکاتورهای موهن علیه رسول گرامی اسلام (ص) و در زمانی که فشارهای جوامع مسلمان بر دولت وی به بالاترین حد خود رسیده بود نه تنها حاضر به عذرخواهی نشد بلکه با حمایت‌های همه‌جانبه خود که به بهانه آزادی بیان انجام می‌شد، عرصه را برای استمرار انتشار این کاریکاتورها باز گذاشت؟ حتی به فرض محال در صورت عذرخواهی راسموسن (فرض محال، محال نیست) باز هم نمی‌توان از گناه و تقصیرات وی گذشت. موارد مشابه مسأله راسموسن به عنوان حامی انتشار کاریکاتورهای موهن به خوبی نشان‌دهنده این موضوع است. حضرت امام(ره) در جریان انتشار کتاب کفرآمیز «آیات شیطانی» سلمان رشدی و آشکار شدن ارتداد وی نه تنها شخص رشدی که ناشران این کتاب را به اعدام محکوم کردند. حضرت امام(ره) در این زمینه می‌فرمایند: «به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می‌رسانم، مولف کتاب آیات شیطانی که علیه اسلام و پیامبر و قرآن، تنظیم و چاپ و نشر شده است، همچنین ناشران مطلع از محتوای آن محکوم به اعدام می‌باشند. از مسلمانان غیور می‌خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعاً اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هرکس در این راه کشته شود شهید است ان‌شاءالله». (صحیفه امام، ج 21، ص 263) آیا با توجه به این حکم امام خمینی (ره) و آگاه بودن راسموسن از محتوای این کاریکاتورها و همچنین بسترسازی برای تداوم انتشار آنها، تردیدی در وضعیت راسموسن باقی می‌ماند؟ جالب آنکه چند روز پس از انتشار دستور امام (ره) و تظاهرات میلیونی مسلمانان جهان و اعلام آمادگی برای اعدام رشدی، آمریکا و صهیونیست‌ها و اذنابشان با راهنمایی آخوندهای درباری، در رسانه‌ها مساله توبه سلمان رشدی را مطرح کردند تا از تبعات حکم حضرت امام (ره) بکاهند. اما امام با هوشیاری و آگاهی از تبعات این تبلیغات، چند روز پس از حکم اول اعلام فرمودند: «... سلمان رشدی اگر توبه کند و زاهد زمان هم گردد بر هر مسلمان واجب است با جان و مال، تمامی همّ خود را بکار گیرد تا او را به درک واصل گرداند....» (صحیفه امام، ج 21، ص 268) در چنین شرایطی که حضرت امام با شدیدترین نحو ممکن با مسببان اهانت به رسول گرامی اسلام(ص) برخورد می‌کنند، برخی گروه‌های سیاسی با وقاحت تمام مسأله تأکید راسموسن بر احترام به ادیان را برای توجیه اقدام سوال‌برانگیز رئیس دولت اصلاحات مطرح می‌کنند و می‌کوشند مصافحه و لبخندهای خاتمی به حامی کاریکاتوریست‌های موهن به نبی مکرم اسلام را پشت توجیهات مضحک خود پنهان کنند. کار به جایی می‌رسد که معاون خاتمی در دوران ریاست جمهوری‌اش که از افراد معلوم‌الحال محسوب می‌شود، در وبلاگ خود حضور خاتمی در اجلاس ائتلاف تمدن‌ها و دیدار با راسموسن را یک پیروزی بزرگ برای جهان اسلام تعبیر می‌کند. (!)
اما ای کاش اصلاح‌طلبان و شخص خاتمی استثنائا تاکتیک دیگری را درباره این فاجعه‌ای که خود مولدش بودند، اتخاذ می‌کردند. آیا بهتر نبود که وی به جای مخفی شدن پشت بهانه‌های مختلف و توجیهات آبکی، نه تنها از مردم ایران که از کل مسلمانان جهان عذرخواهی می‌کرد؟ هر چند توهین به مقدسات در جریان اصلاحات سابقه‌ای دراز دارد و پیش از این تئوریسین‌ها و ایدئولوگ‌های این جریان بارها و بارها به انحای مختلف اعتقادات مذهبی مردم را به سخره گرفته‌اند اما این رفتار از جانب کسی که عنوان رئیس‌سابق جمهوری اسلامی را یدک می‌کشد، بی‌سابقه بوده است. ای کاش خاتمی با عذرخواهی از مردم ایران و مسلمانان جهان، اشتباه خود را اصلاح کند «تا سیه‌روی شود هر که در او غش باشد». تا سیه روی شود هر که در او غش باشد
سه‌شنبه گذشته تیتر اول «وطن امروز» با عنوان «دست دادن با مرد هتاک!» واکنش‌های متعدد و متفاوتی را در محافل مطبوعاتی به دنبال داشت و حتی پس از گذشت نزدیک به یک هفته از انتشار آن، پس لرزه‌هایش کماکان ادامه دارد. این مطلب که به موضوع دست دادن خاتمی با آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر سابق دانمارک و حامی گریبان چاک روزنامه‌های موهن به رسول اعظم (ص) پرداخته بود، خشم رسانه‌های ارزشی را از اقدام عجیب خاتمی سبب شد و برخی دست دادن رئیس دولت اصلاحات با راسموسن را دست دادن با ابولهب توصیف کردند و برخی دیگر نیز از خاتمی به دلیل برانگیختن خشم جهان اسلام به واسطه مصافحه با نخست وزیر دانمارک انتقاد کردند.
تعدادی دیگر از رسانه‌ها هم فلاش بکی به دو سال پیش زدند و با یادآوری دست دادن خاتمی با زنان و دختران ایتالیایی، به انتقاد از دستان مسأله‌ساز رئیس دولت اصلاحات پرداختند. در آن سوی ماجرا هم رسانه‌های اصلاح‌طلب مطابق عادت مألوف خود به تکاپو افتادند و برای تطهیر رئیس دولت اصلاحات به هر حشیشی ، متشبث شدند. برخی از آنان دست دادن خاتمی را جزئی از فن دیپلماسی دانستند چنانکه در زمان مصافحه‌اش با زنان ایتالیایی هم دست دادن با زن اجنبی به شرط تأمین منافع ملی را ضروری دانسته بودند! جراید اصلاح‌طلب برای توجیه اقدام غیرمنتظره خاتمی، تاکتیک‌های مختلفی اتخاذ کردند. برخی از این رسانه‌ها تلاش می‌کردند این دست اتهامات را سیاسی جلوه دهند حال آنکه پس از انصراف خاتمی از کاندیداتوری اساسا دلیلی برای برخورد سیاسی از جانب رسانه‌ها با وی وجود نداشت. شیوه تعدادی از جراید اصلاح‌طلب نیز متفاوت بود. برخی از آنان کوشیدند به‌گونه‌ای وانمود کنند که دیدار خاتمی با راسموسن چنان تأثیری بر نخست‌وزیر هتاک داشته که وی بلافاصله پس از این نشست از مسلمانان عذرخواهی کرده است! این مشیی بود که به‌وسیله بسیاری از پایگاه‌های خبری اصلاح‌طلبان دنبال می‌شد. روزنامه اعتماد هم در شماره پنجشنبه گذشته خود در مطلبی با تیتر «عذرخواهی راسموسن از مسلمانان پس از دیدار با خاتمی»(!) تلاش کرد این ادعا را به اذهان القا کند. حال آنکه راسموسن در جریان این نشست به هیچ‌وجه از مسلمانان عذرخواهی نکرد و حتی به درخواست مردم مسلمان ترکیه نیز که از بدو ورود وی به استانبول به خیابان‌ها ریخته و خواستار عذرخواهی نخست وزیر دانمارک بودند، اعتنا نکرد. جالب آنکه در مطلب روزنامه اعتماد هم هیچ نشانه‌ای که تیتر نوشتار را تأیید کند و مفهوم عذرخواهی راسموسن را برساند دیده نمی‌شد!
حتی شخص خاتمی نیز به این موضوع واکنش نشان داد و تلویحا مدعی شد که نخست وزیر دانمارک مواضع خود را در قبال کاریکاتورهای موهن تغییر داده است و با این ادعا تلاش کرد رفتار خود را توجیه کند. حال این سوال مطرح می‌شود که اگر راسموسن مواضع خود را تغییر داده است، چرا با وجود تظاهرات مردم ترکیه حاضر به عذرخواهی از مسلمانان نشد؟ اگر نخست وزیر سابق دانمارک چنانکه خاتمی ادعا کرده، واقعا تمام ادیان و مذاهب را محترم می‌داند چرا در زمان انتشار کاریکاتورهای موهن علیه رسول گرامی اسلام (ص) و در زمانی که فشارهای جوامع مسلمان بر دولت وی به بالاترین حد خود رسیده بود نه تنها حاضر به عذرخواهی نشد بلکه با حمایت‌های همه‌جانبه خود که به بهانه آزادی بیان انجام می‌شد، عرصه را برای استمرار انتشار این کاریکاتورها باز گذاشت؟ حتی به فرض محال در صورت عذرخواهی راسموسن (فرض محال، محال نیست) باز هم نمی‌توان از گناه و تقصیرات وی گذشت. موارد مشابه مسأله راسموسن به عنوان حامی انتشار کاریکاتورهای موهن به خوبی نشان‌دهنده این موضوع است. حضرت امام(ره) در جریان انتشار کتاب کفرآمیز «آیات شیطانی» سلمان رشدی و آشکار شدن ارتداد وی نه تنها شخص رشدی که ناشران این کتاب را به اعدام محکوم کردند. حضرت امام(ره) در این زمینه می‌فرمایند: «به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می‌رسانم، مولف کتاب آیات شیطانی که علیه اسلام و پیامبر و قرآن، تنظیم و چاپ و نشر شده است، همچنین ناشران مطلع از محتوای آن محکوم به اعدام می‌باشند. از مسلمانان غیور می‌خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعاً اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هرکس در این راه کشته شود شهید است ان‌شاءالله». (صحیفه امام، ج 21، ص 263) آیا با توجه به این حکم امام خمینی (ره) و آگاه بودن راسموسن از محتوای این کاریکاتورها و همچنین بسترسازی برای تداوم انتشار آنها، تردیدی در وضعیت راسموسن باقی می‌ماند؟ جالب آنکه چند روز پس از انتشار دستور امام (ره) و تظاهرات میلیونی مسلمانان جهان و اعلام آمادگی برای اعدام رشدی، آمریکا و صهیونیست‌ها و اذنابشان با راهنمایی آخوندهای درباری، در رسانه‌ها مساله توبه سلمان رشدی را مطرح کردند تا از تبعات حکم حضرت امام (ره) بکاهند. اما امام با هوشیاری و آگاهی از تبعات این تبلیغات، چند روز پس از حکم اول اعلام فرمودند: «... سلمان رشدی اگر توبه کند و زاهد زمان هم گردد بر هر مسلمان واجب است با جان و مال، تمامی همّ خود را بکار گیرد تا او را به درک واصل گرداند....» (صحیفه امام، ج 21، ص 268) در چنین شرایطی که حضرت امام با شدیدترین نحو ممکن با مسببان اهانت به رسول گرامی اسلام(ص) برخورد می‌کنند، برخی گروه‌های سیاسی با وقاحت تمام مسأله تأکید راسموسن بر احترام به ادیان را برای توجیه اقدام سوال‌برانگیز رئیس دولت اصلاحات مطرح می‌کنند و می‌کوشند مصافحه و لبخندهای خاتمی به حامی کاریکاتوریست‌های موهن به نبی مکرم اسلام را پشت توجیهات مضحک خود پنهان کنند. کار به جایی می‌رسد که معاون خاتمی در دوران ریاست جمهوری‌اش که از افراد معلوم‌الحال محسوب می‌شود، در وبلاگ خود حضور خاتمی در اجلاس ائتلاف تمدن‌ها و دیدار با راسموسن را یک پیروزی بزرگ برای جهان اسلام تعبیر می‌کند. (!)
اما ای کاش اصلاح‌طلبان و شخص خاتمی استثنائا تاکتیک دیگری را درباره این فاجعه‌ای که خود مولدش بودند، اتخاذ می‌کردند. آیا بهتر نبود که وی به جای مخفی شدن پشت بهانه‌های مختلف و توجیهات آبکی، نه تنها از مردم ایران که از کل مسلمانان جهان عذرخواهی می‌کرد؟ هر چند توهین به مقدسات در جریان اصلاحات سابقه‌ای دراز دارد و پیش از این تئوریسین‌ها و ایدئولوگ‌های این جریان بارها و بارها به انحای مختلف اعتقادات مذهبی مردم را به سخره گرفته‌اند اما این رفتار از جانب کسی که عنوان رئیس‌سابق جمهوری اسلامی را یدک می‌کشد، بی‌سابقه بوده است. ای کاش خاتمی با عذرخواهی از مردم ایران و مسلمانان جهان، اشتباه خود را اصلاح کند «تا سیه‌روی شود هر که در او غش باشد». ارسال نظر
پربیننده