اگرچه اکنون نیکلاس مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا است و صبح دیروز در کاخ سعدآباد با استقبال رسمی حسن روحانی برنامه‌های رسمی سفرش به ایران را آغاز کرد اما برای ما ایرانی‌ها، هنوز در ونزوئلا چاوز بر سر قدرت است. نیکلاس مادورو 2 سال قبل و بنا به توصیه چاوز به مردمش، رئیس‌جمهور سرزمینی شد که کنار گوش آمریکا انقلاب‌های بولیواری را زنده کرد. به گزارش «وطن امروز»، چاوز از همان ابتدا چشم امید به ایران داشت. او پس از رسیدن به قدرت بلافاصله به ایران آمد. اگرچه آن زمان در ایران، فردی رئیس‌جمهور بود که بیشتر، چشم به غرب داشت. دولت اصلاحات که تمام شد؛ دوستی چاوز با ایران به اوج خود رسید به‌گونه‌ای که مردم ایران هرساله حداقل یک بار شاهد حضور چاوز در کشورشان بودند. مهندسان ایرانی بویژه در حوزه ساخت‌وساز بازار پر سود ونزوئلا را فتح کردند و ونزوئلا نیز دروازه‌ای شد برای ورود ایران به آمریکای جنوبی. ونزوئلا رسما متحد استراتژیک ایران شد. از مناسبات پرسود اقتصادی بویژه در حوزه مسکن و راه‌سازی و نیز تبادل تجربیات نفتی گرفته تا همکاری‌های نظامی و سیاسی! ونزوئلای چاوز به اندازه‌ای متاثر از گفتمان انقلاب قرار گرفت که در ماجرای فلسطینیان، پس از ایران پرچمدار مبارزه با رژیم اشغالگر قدس بود. زمانی‌که وحوش صهیونیست مردم بی‌دفاع غزه را به آتش می‌گرفتند چاوز در اخراج سفیر صهیونیست‌ها ذره‌ای تردید نکرد و مردمش در دفاع از مردم بی‌دفاع غزه، خیابان‌های کاراکاس و دیگر شهرهای ونزوئلا را پر می‌کردند.
چاوز یک نام نیک در اذهان مردمان ایران است و حالا که جانشین و ادامه دهنده راهش وارد ایران شده، قطعا همه در انتظار خبرهای خوب هستند. اگرچه در ایران، جریان‌های غربگرا همسو با مخالفان داخلی چاوز، همواره به دنبال مخدوش کردن مناسبات ایران و ونزوئلا بوده و هستند اما این روزها که مناسبات نسبتا خوبی با رئیس دولت در ایران دارند و وضعیت اقتصادی نیز آنان را در افکار عمومی به حاشیه برده، آنان نیز مجبورند به احترام نماینده چاوز بایستند.
رئیس‌جمهور ونزوئلا اگرچه شامگاه جمعه وارد ایران شد اما صبح دیروز حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در کاخ سعدآباد از او استقبال کرد. این نخستین سفر مادورو به ایران در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی است. پس از این برنامه، مادورو و روحانی یک گفت‌وگوی خصوصی داشتند، گفت‌وگویی که گمانه‌زنی‌های زیادی درباره محتوای آن مطرح است البته در نشست مشترک طرفین و اظهارات رؤسای‌جمهوری 2 کشور موضوعاتی مطرح شد که می‌تواند محتوای جلسه خصوصی این دو را نیز مشخص کند. براساس آنچه سایت ریاست‌جمهوری منتشر کرده، آقای روحانی در این نشست اعلام کرد توسعه مناسبات با آمریکای لاتین از اولویت‌های دولت او است. او در ادامه تمایل خود برای تداوم فعالیت‌های گذشته ایران در ونزوئلا را نیز اعلام کرد. روحانی آمادگی جمهوری اسلامی ایران را برای صدور کالا، خدمات فنی و مهندسی و سرمایه‌گذاری در ونزوئلا اعلام کرد و گفت: امیدوارم با توافقات انجام‌شده در این سفر شاهد توسعه تجارت و سرمایه‌گذاری، صادرات خدمات فنی و مهندسی، ایجاد صنایع دارویی، ادامه همکاری‌های دوجانبه در حوزه کشتی‌سازی و راه‌اندازی خط پرواز مشترک به منظور توسعه گردشگری باشیم. روحانی اظهار داشت: جمهوری اسلامی ایران می‌تواند در زمینه مسکن، راه‌سازی، صنعت و محصولات غذایی و دارو، همکاری‌های لازم را با ونزوئلا به منظور رفع نیازهای این کشور داشته باشد.
مادورو: مبارزه با استکبار
مادورو اما در مقابل این اظهارات روحانی بر اشتراکات جمهوری اسلامی و ونزوئلا در حوزه مبارزه با استکبار تاکید کرد. او با بیان اینکه تهران و کاراکاس در مبارزه با استکبار و تقویت بنیه اقتصادی 2 کشور راهبردهای مشترکی دارند، خواستار تداوم حضور شرکت‌های ایرانی در حوزه ساخت مسکن، ایجاد صنایع دارویی و خودروسازی در کشورش شد. مادورو با اشاره به پیشینه تاریخی و فرهنگی ایران، گفت: ایران سردمدار مبارزه با خشونت و افراطی‌گری است و ونزوئلا نیز در مقیاسی کوچک‌تر در همین چارچوب حرکت می‌کند. رئیس‌جمهوری ونزوئلا همچنین خواستار برقراری مجدد خط پروازی کاراکاس – تهران شد و گفت: این خط پروازی می‌تواند زمینه آشنایی بیشتر ملت‌های 2 کشور و نیز گسترش صدور محصولات را فراهم آورد. مادورو در ادامه یک امیدواری نیز به حسن روحانی داد. وی گفت: بازار ونزوئلا بسیار بزرگ است و کشور ما می‌تواند سکوی اتصال شرکت‌های ایرانی به بازار آمریکای لاتین باشد.
پیشنهاد نفتی مادورو
اما با سفر نیکلاس مادورو به ایران، آنچه بیش از همه در اذهان مطرح می‌شود؛ موضوع نفت است. ونزوئلا یکی از کشورهای تعیین‌کننده اوپک است. این کشور پنجمین صادرکننده نفت خام، سومین تولیدکننده اوپک و از نظر میزان ذخایر گاز رتبه هشتم را در جهان داراست. 70 درصد اقتصاد ونزوئلا متکی به نفت است و به همین دلیل آنان نیز از توطئه نفتی اخیر عربستان سعودی و آمریکا بشدت آسیب دیده‌اند. البته در جریان کاهش شدید قیمت نفت، مقامات ونزوئلا تحرکات وسیعی را برای مقابله با این توطئه آمریکایی - سعودی آغاز کردند. در روزهایی که بیژن زنگنه کاهش قیمت نفت را یک شیوه بازرگانی نفتی می‌دانست؛ علی رودریگز، وزیر نفت ونزوئلا با رایزنی‌های گسترده به دنبال برگزاری نشست فوق‌العاده اوپک بود. شکاف علی رودریگز با علی النعیمی، همتای سعودی او در نشست اضطراری اوپک مشهود بود. در نهایت زور ونزوئلا به عربستان نرسید و سعودی‌ها کاری کردند که این روزها قیمت نفت در کانال 40 دلار تعیین می‌شود. به گزارش «وطن امروز»، مادورو در سفر به ایران یک بسته پیشنهادی مهم برای افزایش قیمت نفت به همراه خود آورده است. او پس از ایران به احتمال فراوان به عربستان‌سعودی نیز سفر و با خاندان سعود نیز درباره وضعیت فعلی نفت گفت‌وگو خواهد کرد. در این میان آنچه برای ما در ایران حائز اهمیت است؛ این است که در پیشنهاد نفتی مادورو چه موارد و موضوعاتی مطرح است. نسخه مادورو برای بهبود قیمت نفت چیست. او چندی پیش اعلام کرد حداقل قیمت فروش هر بشکه نفت باید 70 دلار باشد. بنابراین بعید نیست در پیشنهاد نفتی او معادله تحقق این رقم توضیح داده شده باشد. به هر حال ونزوئلا یک شریک قابل اطمینان برای ایران است. ایران و ونزوئلا در کنار مناسبات اقتصادی و اشتراکات سیاسی، 2 غول بزرگ نفتی هستند. قاعدتا در ایران انتظار آن است پس از یک دوره رخوت مدیریت نفتی و انفعال دیپلماسی نفتی، اکنون مسؤولان مربوط کمر همت بسته و برای افزایش قیمت نفت چاره‌جویی کنند. شاید پیشنهادات مادورو شروع مناسبی برای تحقق این هدف باشد.