
علی قویتن، کارگردان فیلم «آسمان آبی مادرم» که فیلمش در جشنواره پذیرفته نشد، گفت: در تمام دنیا جشنوارهها برای این به وجود آمدهاند که آثار فرهنگی و هنری که چندان با اقبال عمومی همراه نمیشوند ولی دنبال بیان حرفهای فرهنگی و ارزشی جامعه خود هستند مورد حمایت قرار گیرند اما سیاستهای جشنواره فیلم فجر انگار در این راستا بنیان نشده است. به گزارش سینما پرس کارگردان فیلم سینمایی «نسکافه داغ داغ» اشاره داشت: «آسمان آبی مادرم» با برداشتی از سیاست اقتصاد مقاومتی ساخته شده است و مسؤولان جشنواره باید با توجه به ضرورت تبیین این سیاست در بین آحاد مردم از طریق برخی آثار تصویری و البته استراتژیک فیلم مرا در جشنواره به نمایش دربیاورند نه اینکه من بخواهم دنبال این مساله بروم که چرا آنها فیلم مرا در جشنواره نپذیرفتهاند! مسؤولان جشنواره فیلم فجر باید به مفهوم فیلمهای ارزشی بیشتر توجه کنند. وی ادامه داد: آقای صدرعاملی در برنامه سینمایی اخیر «هفت» صحبتهای جالبی را ابراز کردند و گفتند هیأت انتخاب جشنواره فیلم فجر به محتوای فیلمها هیچ کاری نداشته و آثار را تنها از روی تکنیک و فرم مورد بررسی و داوری خود قرار داده است. این حرفهای عضو هیأت انتخاب مشخص میکند در واقع سیاستگذاران جشنواره فیلم فجر به هیأت انتخاب دستور دادهاند به محتوای فیلمها توجهی نشان ندهند و تنها فاکتورهایی را که میتواند در جذب مخاطب موثر واقع شود را در نظر بگیرند و به همین دلیل است که در جشنواره سیوسوم رسماً فرهنگ و ارزشها نادیده انگاشته شده است. قویتن با تاکید بر اینکه اعضای هیأت انتخاب جشنواره فیلم فجر کوچکترین تقصیری در این انتخابها ندارند، خاطرنشان کرد: وقتی سیاستگذاران جشنواره فیلم فجر به اعضای هیأت انتخاب تحمیل میکنند تنها به فرم فیلمها توجه کنند و برای آنها تصمیمگیری و برنامهریزی میکنند نمیتوان افراد هیأت انتخاب را مقصر قلمداد کرد که چرا فیلمهای ارزشی و فرهنگی را نادیده گرفتهاند. متاسفانه طی یکی، دو سال گذشته سیاستگذاران اصلی جشنواره فیلم فجر تنها فیلمهای سرگرمکننده و گیشهپسند برایشان مهم بوده است و به همین دلیل به سمت حمایت از اینگونه آثار پیش رفتهاند. این در حالی است که سینمای گیشهای نیاز به تبلیغ و دیدهشدن در جشنواره ندارد و این فیلمهای فرهنگی هستند که باید از آنها حمایت شود. کارگردان فیلم سینمایی «آفتاب، مهتاب، زمین» در خاتمه این گفتوگو اظهار داشت: ایکاش مسؤولان فرهنگی جامعه ما و سیاستگذاران کلان سینمایی کشور این قضیه را پیگیری کنند که چرا فیلمهای فرهنگی در این دوره از جشنواره از رقابت و حضور بازماندهاند و با این کار خود از سینمای فرهنگی و فیلمهای ارزشی پشتیبانی و دفاع کنند. متاسفانه سینمای فرهنگی دست افرادی است که با مشقت دست به تولید فیلمها زده و سرمایه خود را برای اعتلای فرهنگ و هنر به خطر میاندازند اما کسی به کار آنها توجهی نشان نمیدهد.