سیده‌آزاده امامی: قضاوت خصوصاً اگر بنا باشد بر مبنای حق و عدل هم باشد وادی پرخوف و خطری است که گام نهادن در آن هر کسی را نسزد که به راه رفتن بر لبه تیغ میماند که اندک لغزشی در آن همانا و سقوطی فاجعهبار همان!
این البته حکمی کلی است که حتی حاکم بر خردترین مناقشات ممکن هم می‌شود اما مواقعی هست که سوژههایی به ترازوی عدالت سپرده می‌شود آنچنان فربه که توان آن را دارد حتی حیثیت دستگاه قضا را نیز به سرنوشت خویش گره زده و محکی شود برای دستگاه قضا که نشان دهد به راستی «چند مرده حلاج است»؟!
مقطع کنونی از آن مواقعی است که دستگاه قضا در معرض چنین آزمون سختی قرار دارد تا ثابت کند مجموعهای در تراز نظام اسلامی با همه آرمانهای بلندش هست، یا...!
جلسات دادگاه آقازاده جنجالی به پایان میرسد و همه گوش خواباندهاند که قاضی مقیسه چه رأیی صادر میکند؟! حکم میتواند به گونهای باشد که بر همگان مسجل شود قاضی نظام اسلامی آقازاده یکی از سابقون انقلاب را که البته «حال فعلی»اش چندان سنخیتی با سابقه انقلابیاش ندارد، به همان چشمی مینگرد که متهمی از پایینترین طبقات جامعه در دورافتادهترین نقاط کشور را.
نیز میتواند به گونهای باشد که خدای ناکرده زبان طاعنان را به طعنه دراز کند که دستگاه قضای نظام اسلامی ضعیفکش است و زور عدالتش تنها به امثال آن زورگیر بیکس و کاری میرسد که به طرفه..العینی- و البته کاملاً بحق- دستگیر و محاکمه و اعدام می‌شود اما وقتی به پروندهای چنین قطور با کلکسیونی از جرائم امنیتی، سیاسی، اقتصادی و... برمیخورد، زیر بار فشارهای بیامان کلهگندههای سیاسی از چپ و از راست قامت خم میکند و دیده بر هم گذاشته میگوید: «انشاءالله گربه است»!
می‌شود هم به شیوه آنان که «میانه» گرفتن در نزاع حق و باطل را «اعتدال» معنا کردهاند تا هم از مواهب همراهی اهل حق منتفع شوند و هم از تیر خشم باطل مصون باشند، کاریکاتوری از «عدالت» کشید که در آن نه سیخ بسوزد، نه کباب!
اینکه چه خواهد شد، فقط خدا میداند...
مردم اما نقدا عملکرد دستگاه قضا را در این مجال مخاطرهآمیز به نظاره ایستاده‌اند و طرفه تاریخ آنکه اینبار بناست مردم «شاهد» و «قاضی» داوری دستگاه قضا باشند؛ مردمی که تنها طالب «عدالت»اند، نه اندکی بیش و نه اندکی کم....