مصائب همنشینی با طلای سیاه در گلوگاه شاهراه ترانزیت نفت کشور تمامی ندارد تا این بار در حاشیه تلمبه‌خانه نفت سرکان مالکوه روستاییان از محرومیت‌ها بگویند. به گزارش مهر، برای تهیه گزارش راهی روستای تیمورآباد شدیم، روستایی که برای رسیدن به آن باید از جاده پلدختر- خرم‌آباد طی مسیر کرد. پس از طی مسافتی حدود 10 کیلومتر و گذشتن از روستاهای بابازید، گل‌گل و پران‌پرویز از جاده خاکی کنار تلمبه‌خانه نفت سرکان ماله‌کوه خود را به روستا رساندیم. همجواری تیمورآباد با یکی از مراکز استراتژیک منطقه تاکنون رهاوردی برای این روستاییان نداشته است. روستای تیمورآباد به تلمبه‌خانه و چاه‌های نفت سرکان ماله‌کوه مشرف است، تلمبه‌خانه‌ای که طی دهه 80 بارها آلودگی‌های ناشی از فعالیت آن از جمله ترکیدگی و نشت نفت به رودخانه کشکان به سر خط اخبار رسانه‌ها رفته است و حالا نیز مردم همچنان از بوی بد ناشی از فعالیت‌های این تلمبه‌خانه در رنج هستند. مظفر لطفی‌پور، دهیار روستاهای تیمورآباد از مشکلات همجواری با تلمبه‌خانه شرکت نفت می‌گوید و اینکه هر چند روز یک‌بار بوی لجن‌های نفتی اهالی روستا را آزار می‌دهد و این موضوع بارها مورد اعتراض مردم روستا قرار گرفته است. هر هفته هنگام پاکسازی لوله‌های نفت بوی نامتبوعی فضای روستا را آلوده می‌کند. وی به مشکل مدرسه روستا نیز اشاره می‌کند و با یادآوری اینکه در حال حاضر دانش‌آموزان این روستا در کانکس درس می‌خوانند، اضافه می‌کند: به همت مسؤولان یک فضای بتنی پیش‌ساخته یک کلاسه برای دانش‌آموزان احداث شده است ولی به دلیل فاصله با روستا و نداشتن برق و وسایل گرمایشی اهالی روستا از انتقال دانش‌آموزان به این محل استقبال نکرده‌اند. دهیار روستای تیمورآباد به روند احداث عملیات اجرایی مدرسه یک‌کلاسه روستا نیز اشاره کرده و می‌گوید که این مدرسه نیز با پیگیری مسؤولان در مرحله اسکلت قرار دارد و امیدواریم با تزریق اعتبار هرچه زودتر تکمیل شود. هرچند به همت مسؤولان قدم‌های خوبی برای رفع مشکل مدرسه دانش‌آموزان روستای تیمورآباد برداشته شده است ولی در حال حاضر دانش‌آموزان در کانکس به تحصیل مشغول هستند و چند میز و نیمکت کهنه تنها داشته این کانکس از ویژگی‌های یک مدرسه است. نبود ملزومات آموزشی و بهداشتی در کانکس موجب گلایه‌های والدین دانش‌آموزان شده است که از مسؤولان می‌خواهند در تکمیل مدرسه این روستا تسریع کنند. معلم این مدرسه از شرایط سخت تحصیل و تدریس در این کلاس‌ها می‌گوید که این مدرسه فاقد هرگونه استانداردهای آموزشی بوده و فاصله کمتر از یک متر با تخته‌سیاه دانش‌آموزان را اذیت می‌کند. مینا فلاح مادر یکی از دانش‌آموزان روستای تیمورآباد از توابع شهرستان پلدختر که فرزندش در کانکس درس می‌خواند می‌گوید که دانش‌آموزان از سرویس بهداشتی محروم بوده و آنها برای استفاده از سرویس بهداشتی در ساعت آموزشی مجبورند سراسیمه به خانه‌های خود که در چند متری کانکس(مدرسه) است بازگردند و این امر می‌تواند در روند آموزشی آنها اشکال ایجاد کند. وی اضافه می‌کند: بچه‌های ما در کانکسی درس می‌خوانند که آب، برق، گاز و سرویس بهداشتی ندارد و در فصل سرما دانش‌آموزان با مشکل وسیله گرمایشی نیز مواجه هستند. منوچهر بازوند، ساکن روستای تیمورآباد نیز عنوان می‌کند: کانکس در کنار گاوداری و دامداری قرار دارد که موجب آلوده‌شدن محیط اطراف آن شده و بوی نامطبوع آن موجب آزار و اذیت دانش‌آموزان می‌شود و سلامت دانش‌آموزان را به خطر انداخته است. ماه‌بانو نیازی مادر یکی دیگر از دانش‌آموزان روستای تیمورآباد که فرزندش در کانکس درس می‌خواند با انتقاد از این وضعیت یادآور می‌شود: به دلیل خطرات احتمالی و ترس از تصادف اجازه نمی‌دهیم فرزندان دخترمان برای تحصیل به روستای اطراف بروند. وی می‌گوید: بچه‌ها در کانکس در اثر سرما می‌لرزند و آنها مجبورند از یک بخاری کوچک نفتی قدیمی که خودشان تهیه کرده‌اند برای گرم شدن استفاده کنند. امین جافری از اهالی روستای تیمورآباد نیز به مهر می‌گوید: کانکسی که دانش‌آموزان روستا در آن درس می‌خوانند بدون برق و روشنایی است که این امر مشکلات فراوانی را برای معلم و دانش‌آموزان ایجاد کرده است. دهیار روستای تیمورآباد پلدختر در ادامه حرف‌هایش درباره وضعیت تحصیل دانش‌آموزان روستا به مهر می‌گوید: این روستا بیش از 250 نفر جمعیت و تعداد 55 خانوار دارد که 20 نفر دانش‌آموز دختر و پسر این روستا در یک کانکس 2 در 4 متر درس می‌خوانند. لطفی‌پور اضافه می‌کند: متاسفانه کانکسی که دانش‌آموزان این روستا در آن مشغول تحصیل هستند هیچ‌گونه امکاناتی ندارد و دانش‌آموزان برای گرم کردن فضای درون کانکس ناگزیرند روزانه نفت را همراه خود به کانکس ببرند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که مسؤولان امر در اداره کل لرستان و اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان نیز پیگیری‌های خوبی برای رفع مشکل دانش‌آموزان انجام داده‌اند که امید می‌رود هرچه سریع‌تر به نتیجه برسد. علیرضا افتخاری، مدیر شهرستان پلدختر در این باره می‌گوید: دبستان ولایت روستای تیمورآباد از مدارس تحت‌پوشش مجتمع باقرالعلوم مورانی و دارای 18 دانش‌آموز و دو نفر معاون و آموزگار است. وی ادامه می‌دهد: این مدرسه هم‌اکنون در دو شیفت صبح و عصر به‌عنوان دو دبستان مستقل هر کدام با 9 نفر دانش‌آموز در یک دستگاه کانکس با تجهیزات یک دبستان از قبیل میز، نیمکت، تخته، وسایل گرمایشی و... فعال است. افتخاری یادآور می‌شود که در 3 سال گذشته دانش‌آموزان این روستا در روستای کولیوند که در 2 کیلومتری روستای تیمورآباد قرار دارد درس می‌خواندند که با توجه به مشکلات این دانش‌آموزان در رفت‌وآمد و تقاضای اهالی روستا یک دستگاه کانکس برای تامین فضای آموزشی در اختیار این روستا قرار گرفت. مدیریت شهرستان بارها چه به صورت شفاهی و چه به صورت مکتوب از اداره کل نوسازی مدارس استان لرستان درخواست کرده است که با توجه به نیاز ضروری دانش‌آموزان این روستا به فضای آموزشی مناسب در ساخت دبستان تسریع کند.