پسری که بزرگ شد

حسین جوادی: کریس رونالدو بزرگ شده یا بهتر است بگوییم رشد شخصیتی داشته. این را از ری‌اکشن‌های او بعد از به دست گرفتن توپ طلای جهان می‌توان به خوبی درک کرد. سال گذشته چنان اشک ریخت که دل هر کسی که پای تماشای مراسم «گالا» نشسته بود برایش به درد می‌آمد. رفتار او در ژانویه سال گذشته نشان از فشارهای عصبی بود که تعدد توپ‌های طلای لیونل مسی بر او وارد کرده بود. رسانه‌های مادریدی به تمجید از او در چند سال پرداخته بودند ولی این مساله به هیچ وجه او را راضی نمی‌کرد و تنها کافی بود تا در همان سال گوینده نام مسی را بیاورد. شک نکنید اگر این اتفاق سال گذشته رخ می‌داد فوتبال رونالدو تمام شده بود ولی او دومین شکارش را در میان اشک‌های سرازیر شده درست مثل بوکسوری که مقابل یک قهرمان در شمارش‌آرا دستش در وسط رینگ بالا می‌رود جشن گرفت ولی امسال همه‌چیز فرق کرده بود؛ با اینکه او توفیق چندانی در جام‌جهانی کسب نکرده بود ولی عنوان‌های آقای گلی در لالیگا و چمپیونز و همینطور فاتح لیگ قهرمانان شدن با رئال تقریبا خیالش را از این اتفاق راحت کرده بود علاوه بر اینکه خوب فهمیده بود کم‌کردن از رفتارهای انزجارآور و غرور کمتر سبب می‌شود تا بیش از نیمی از مربیان یا کاپیتان‌های فوتبال در سراسر جهان رأی خود را به او اختصاص دهند. حتی فرانس فوتبال نیز بیشتر تمایل داشت پسر پرتغالی این عنوان را به‌دست آورد تا مسی بیش از پیش دست نیافتنی نشود! رونالدو با این توپ طلا در زمره هت‌تریک‌کننده‌های توپ طلا قرار گرفت و نکته قابل توجه این جشن  درباره او این بود که حتی شادی او پس از به چنگ آوردن عنوان بهترین بازیکن جهان و جیغ‌کشیدنش که حتی بلاتر که کنار دستش ایستاده بود را متعجب کرد نشان داد رونالدو می‌خواهد دامنه رقابت را به محیطی سالم بکشاند و دیگر خبری از آن خودخواهی‌های بچگانه نیست. حتی کلماتی را که برای سخنرانی کوتاه انتخاب کرده کاملا هوشمندانه بود. در تمام حرف‌های او می‌توان به تمجید از مسی به خاطر اینکه رقیبی سرسخت برایش است نگاه کرد. این جمله حتی لبخندی به نشان رضایت را بر لب لئو نشاند و ثابت کرد قدیمی‌ترین رقیب کریس نیز به این انتخاب احترام می‌گذارد. کریس در پایان مراسم بیان کرد: «لحظه‌ای فراموش‌نشدنی است اما اینجا به پایان نمی‌رسد. می‌خواهم ادامه دهم و به مسی برسم. هشتمین بار حضورم در این مراسم بود. همیشه رقابت بین من و مسی و یک نفر دیگر است. نمی‌توان هیچ‌گاه مطمئن بود اما فکر می‌کردم شانس خوبی برای انتخاب دوباره دارم. فکر می‌کنم لایق آن هم بودم، ولی مسی هم سزاوار برنده شدن بود. در واقع هر 3 نفرمان می‌توانستیم انتخاب شویم. خیلی جاه‌طلبم. همیشه می‌خواهم جوایز بیشتری ببرم و برای رسیدن به آن هم زحمت بیشتری می‌کشم. سخت‌تر از همه، ثبات است؛ اینکه همیشه تمرین کنید و زحمت بکشید و سختی به خود بدهید. واقعا خوشحالم. لحظه‌ای فراموش‌نشدنی در دوران بازی‌ام به حساب می‌رود. می‌خواهم عناوین بیشتری برنده شوم.»