کارشناس برجسته تاریخ اسلام با اشاره به برخی اظهارنظرها مبنی بر مقایسه برخورد پیامبر در فتح مکه با برخوردی که با سران فتنه صورت گرفته است، گفت: کاش موسوی و کروبی هم مانند «وحشی»(غلام هند جگرخوار و قاتل حمزه) توبه و عذرخواهی می‌کردند. محمدحسین رجبی‌دوانی کارشناس تاریخ اسلام در گفت‌وگو با تسنیم با اشاره به برخی اظهارنظرهای اخیر مبنی بر اینکه پیامبر بعد از فتح مکه، عفو سراسری اعلام کرد و اهل انتقام نبود که از آن در برخی رسانه‌ها به ضرورت عفو سران فتنه بدون نیاز به هرگونه عذرخواهی و توبه تعبیر شد، گفت: حضرت محمد(ص) رحمت‌للعالمین بودند و با کسانی که با اسلام سر ستیز نداشتند، عطوفت می‌کردند اما در عین حال، اشداء علی‌الکفار بودند. وی درباره شرایط و چرایی عفو سراسری پیامبر اسلام بعد از فتح مکه، افزود: با توجه به ضرباتی که مشرکان در جنگ بدر، احد و خندق به اسلام وارد کردند و هزینه مادی و معنوی که تحمیل کرده بودند، انتظار داشتند به هنگام فتح مکه سرکوب شوند اما چون مشرکان قصد و امکان مقابله با اسلام را نداشتند و حتی آرایش نظامی نگرفته بودند، مورد عفو قرار گرفتند. رجبی‌دوانی گفت: در جریان فتح مکه، پیامبر فرمود هرکس به مسجد‌الحرام برود یا به خانه ابوسفیان یا اینکه به خانه‌اش برود و در را ببندد در امان است ولی پیامبر(ص) کسانی را که در صحنه مبارزه با اسلام و ستیز با پیامبر ماندند عفو نکرد بلکه کسانی عفو شدند که در صحنه مبارزه با اسلام حضور نداشتند.
وی گفت: پیامبر اسلام در جریان فتح مکه، اسم چند نفر را که با عملیات روانی به اسلام ضربه زده بودند قید کرده و دستور دادند اینها با توجه به سوابق سیاهی که دارند حتی اگر به پرده‌های کعبه آویخته باشند به قتل برسند. کارشناس ارشد تاریخ اسلام در پاسخ به سوالی درباره ماجرای «عفو وحشی» توسط پیامبر و قیاس او با سران فتنه، گفت: اگر کسی «وحشی» را با سران فتنه مقایسه کرده باشد به بیراهه رفته است؛ کسی که چنین قیاسی کند حتماً اطلاعات فقهی و حقوقی کافی ندارد چرا که «وحشی» برده بود و حکم برده در نظام حقوقی اسلام کاملاً مشخص است؛ در اسلام، اگر برده به دستور اربابش حتی مرتکب قتل شود، مجازات نمی‌شود چون باید اربابش محاکمه و مجازات شود، چرا که حر نبوده است. رجبی‌دوانی با تعجب‌برانگیز خواندن عدم علم برخی افراد خاص به حکم برده، گفت: «عقبه.. بن سمعان» غلام حضرت رباب(س) وقتی اسیر می‌شود، عمربن سعد ملعون او را آزاد می‌کندحالا که جنایتکار و ملعونی چون عمر بن سعد به حکم برده بودن «سمعان» توجه می‌کند چطور می‌شود که پیامبر اسلام که رحمت للعالمین است «وحشی» را که برده بوده، عفو نکند؟ البته نباید فراموش کرد که «وحشی» که حضرت حمزه(ع) را به شهادت رسانده بود اگر فردی حر و آزاد بود برخورد پیامبر با او متفاوت می‌شد. وی در پاسخ به سوال دیگری درباره برخورد پیامبر با ابوسفیان، تاکید کرد: پیامبر، ابوسفیان را بنا به ضرباتی که به اسلام زده بود محکوم به اعدام کرده بود و حتی بعد از جنگ احد، پیامبر به «عمروبن امیه ضمری» ماموریت داد که ابوسفیان را در محدوده و قلمرو مکه به هلاکت برساند اما وی در مکه شناسایی شد و لذا، اگر ابوسفیان پیش از ورود پیامبر به مکه اسلام نیاورده بود، قطعاً به دستور پیامبر(ص) اعدام می‌شد.
این استاد تاریخ اسلام با بیان اینکه پیامبر کسانی که علیه اسلام جنگ روانی می‌کردند را نمی‌بخشید، تاکید کرد: برای نمونه، عرض می‌کنم نضر بن حارث و عقبه بن ابى معیط از بزرگان مکه بودند که از راه تبلیغات و جنگ روانی به مصاف اسلام آمده بودند و در جنگ بدر اسیر شدند؛ در همین جنگ پیامبر، اسیران را به ازای گرفتن فدیه یا باسواد کردن بی‌سوادان مدینه آزاد کردند اما این 2 نفر به‌رغم اینکه توان مالی خوبی داشتند و پیامبر می‌توانست از آنها فدیه قابل توجهی برای آزادی‌شان بگیرد، آزاد نشدند و پیامبر آنها را اعدام کرد چون ضربه‌های بزرگی به اسلام زده بودند. رجبی‌دوانی با انتقاد از کسانی که بدون اطلاعات دقیق تاریخی و آشنایی کامل با نظام فقهی و حقوقی درباره تاریخ اسلام نظر می‌دهند، گفت: قیاس خیانتکاران فتنه 88 و سران فتنه با امثال «وحشی» ناشی از عدم آشنایی کافی نسبت به نظام فقهی و حقوقی اسلام است؛ وحشی برده بود و نه‌تنها در مکتب اسلام بلکه در هیچ مکتب جاهلی برده‌ای که به دستور اربابش مرتکب تخلف شده را مجازات نمی‌کردند. وی در ادامه درباره سران فتنه گفت: سران فتنه کسانی بودند که به نظام اسلامی خیانت کردند و با اینکه خودشان روزی از دست‌اندرکاران نظام بودند دشمنان ولایت و دشمنان تنها پایگاه ولایی جهان را امیدوار کردند و مورد حمایت بی‌دریغ مستکبران، امپریالیسم و دشمنان بشریت قرار گرفتند؛ اینها اکنون هم حاضر به استغفار نیستند، لذا سران فتنه به هیچ وجه قابل بخشش و گذشت نیستند؛ قیاس سران فتنه با «وحشی» واقعاً مع‌الفارق است چون وحشی از پیامبر(ص) عذرخواهی کرد و به اسلام روی آورد و حتی اگر اسلام هم نمی‌آورد پیامبر او را عفو می‌کرد چون برده بود اما سران فتنه حاضر به عذرخواهی هم نیستند. رجبی‌دوانی در پایان تاکید کرد: بخشش سران فتنه با وجود عدم توبه و عذرخواهی آنان، خیانت و تصرف در حق حاکمیت خداوند، پیامبر اسلام و امام زمان(عج) و مردم است چرا که مجازات سران فتنه، یک حق شخصی نیست که رهبری نظام یا قوه‌قضائیه بخواهند از آن بگذرند بلکه حق جامعه و حق حاکمیت امام زمان(عج) است.