رحلت محدث کبیر شیعه حاج‌شیخ عباس قمی، صاحب مفاتیح‌الجَنان (1319 ش)
آیت‌الله حاج شیخ‌عباس قمی در سال 1256ش (1294ق) در شهر قم به دنیا آمد. در ابتدا از محضر آیت‌الله محمد ارباب‌قمی فیض برد سپس در 21 سالگی راهی نجف اشرف شد. وی در نجف از محضر فقیهان بزرگی همچون علامه سیدمحمدکاظم یزدی، میرزامحمدتقی شیرازی، شیخ‌الشریعه اصفهانی و سیدحسن صدرکاظمی بهره برد و اجازات متعدد اجتهاد دریافت کرد. وی به کمک حافظه قوی، تلاش پیگیر و علاقه وافری که به شناخت راویان و محدثان راستگو و نقل اخبار اهل بیت(ع) داشت به جمعآوری حدیث همت گماشت به طوری که طی سالیان اقامت در نجف، از شاگردان طراز اول استاد خود بود. ایشان در حدود سال 1292ش (1331ق) ساکن مشهد شد و در آنجا به مدت 22 سال به تصنیف و تألیف و تدریس پرداخت. درسهای اخلاق شیخ‌عباس قمی با استقبال کم‌نظیر طلاب و علمای شهر مواجه شد و نزدیک به یکهزار نفر در آن شرکت میکردند. ایشان پس از تاسیس حوزه علمیه قم، به دعوت آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری راهی این شهر شد و مدتی در آنجا اقامت کرد. در محضر پرفیض او، عالمان فرهیختهای پرورش یافتند. مجموعه آثار او متجاوز از 80 اثر است که در علوم مختلف به نگارش درآمدهاند. آثار و نگاشتههای شیخ عباس قمی در این علوم نشان از روح تلاشگر و عظمت علمی وی دارد. کلمات لطیفه، علم‌الیقین، نَفسُ المَهموم، منازل الاخره و... از جمله سی کتاب تألیف شده ایشان است. همچنین مفاتیحُالجنان مهم‌ترین و معروف‌ترین اثر آن عالم ربانی است. سرانجام وی در اواخر عمر راهی نجف شد تا اینکه در اول بهمن 1319ش (23 ذیالحجه 1359ق) در 63 سالگی رحلت کرد و در نجف اشرف در جوار قبر استاد خود، میرزای نوری مدفون شد.
ترور انقلابی حسنعلی منصور توسط شهید بخارایی، عضو هیأت مؤتلفه اسلامی (1343ش)
حسنعلی منصور، فرزند علی منصور در سال 1302 در تهران به دنیا آمد و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به استخدام وزارت امور خارجه درآمد. وی طی سالهای دهه 1320، مدارج ترقی را پیمود تا اینکه پس از ورود به مجلس شورای ملی و سنا در شهریور 1342 و تاسیس حزب ایران نوین، راه برای صدارت او باز شد. حسنعلی منصور از اسفند 42 تا بهمن 43 به مدت کمتر از یک سال نخست‌وزیر بود. تصویب کاپیتولاسیون، افزایش قیمت بنزین و تبعید حضرت امام‌خمینی(ره) به‌عنوان نخستین گام اجرای روش او در اداره کشور محسوب میشد. در ساعت 10 صبح روز اول بهمن 1343 هنگامی که حسنعلی منصور با غرور تمام قصد پیاده شدن از اتومبیل در جلوی در ورودی مجلس شورای ملی را داشت، هدف گلوله شهید محمد بخارایی از اعضای شاخه اجرایی هیات مؤتلفه اسلامی قرار گرفت و چند روز بعد به هلاکت رسید. فتوای قتل منصور از جانب آیت‌الله سیدمحمدهادی میلانی در مشهد صادر شده بود. میگویند وقتی در دادگاه از محمد بخارایی سوال میکنند که با دو گلوله اول منصور زنده نمیماند ولی چرا سومین گلوله را به گلوی او شلیک کردی؟ آن جوان رشید در پاسخ گفت: حنجرهای که از آن به روحانیت اهانت شده، باید دریده شود.
انحلال شورای سلطنت به دنبال استعفای رئیس آن در پاریس (1357 ش)
سیدجلال‌الدین تهرانی، رئیس شورای سلطنت دو روز پس از خروج شاه از ایران به توصیه اعضای شورای سلطنت بویژه شاپور بختیار، برای ملاقات و مذاکره با امام خمینی عازم پاریس شد ولی پیام امام مبنی بر غیرقانونی بودن شورای سلطنت، این ملاقات را غیرممکن کرد. همچنین امام، شرط ملاقات را استعفای کتبی با اعلام این نکته که شورای سلطنت غیرقانونی است، عنوان کرد. سیدجلال‌الدین تهرانی در این شرایط، در روز اول بهمن‌ماه 1357 استعفای خود را از ریاست و عضویت این شورا اعلام کرد و آن را غیرقانونی خواند. با استعفای تهرانی، عمر یک هفتهای این شورا به پایان رسید و به دنبال آن جمع کثیری از نمایندگان مجلس نیز استعفا کردند.