مراسم تشییع مشفق‌کاشانی، شاعر پیشکسوت و استاد ادبیات، صبح سه‌شنبه 30 دی‌ماه در تالار وحدت برگزار شد. به گزارش تسنیم، احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران در این مراسم که با حضور چشمگیر شاعران و شخصیت‌های ادبی، فرهنگی و سیاسی برگزار شد، در سخنانی با اشاره به تخلص مشفق‌کاشانی برای عباس کی‌منش آن را بسیار نیکو خواند و گفت: مشفق‌کاشانی نماد شعر، مهربانی، ایران، اسلام و انقلاب اسلامی بود. مجموعه این ویژگی‌ها موجب شد هم در زندگی و حیاتش شاعرانه زیست کند و هم شاعرانه جان به جان‌آفرین تسلیم کند. مرگ و زندگی مشفق یک روایت به هم پیوسته بود که ریشه آن به صفای باطنی که در وجودش بود برمی‌گشت. مسجدجامعی ادامه داد: مشفق‌کاشانی در نخستین نوشته‌ای که بر یک اثر شعری نوشته است از سهراب سپهری به عنوان شاعری جوان یاد می‌کند. استاد در 20 سالگی اولین مجموعه شعری خود را انتشار داد و در طول همه این سال‌ها این شاعران جوان در کنار استاد بودند و ویژگی برجسته استاد جنبه معلمی بود. امروز می‌توان ادعا کرد که بسیاری از شاعران جوان مدیون حضور و گفت‌وگوی مستقیم او بودند. وی گفت: از قدیم‌الایام شاهد اشعاری از ایشان بودیم که با صدای استادان آواز خوانده می‌شد. او زمینه‌ای را فراهم کرد که بسیاری از شاعران جوان بتوانند اشعارشان را منتشر کنند، همچنین تلاش‌های مشفق توانست شرایط موسیقی کشور را در جایگاهی قرار دهد که جریان موسیقی ایران مسیر اصلی خود را پیدا کند. همکاری مشفق با استادانی چون نوری در بخش آواز زمینه حضور موسیقی اصیل ایرانی را به‌وجود آورد. عضو شورای شهر تهران با اشاره به اقدام فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی برای راه‌اندازی بخش ادبیات انقلاب اسلامی گفت: خوشحالم که حدادعادل در این زمینه همت گمارده است. قطعاً می‌توانیم مشفق را یکی از پیشکسوتان این راه بدانیم که آثار تاثیرگذار فراوانی را در زمینه شعر انقلاب خلق کرد. علی موسوی‌گرمارودی، شاعر، نویسنده و مترجم قرآن نیز در این مراسم با بیان این مطلب که ما همه شاگردان مشفق بودیم، گفت: یک نمونه از تواضع روحی استاد را در سفری که در شمال با جمعی از شاعران انقلاب حضور داشتیم به چشم دیدم. به دلیل مشغله‌های کاری مجزا از شاعران به نوشهر رفتم. استاد مشفق زمانی که مرا دید به گوشه‌ای کشید و غزلی با ردیف آفتاب برایم خواند. خدا را گواه می‌گیرم که از این همه فروتنی او خجالت‌زده شدم. وی افزود: اگر نگوییم مشفق‌کاشانی بزرگ‌ترین غزل‌سرای نئوکلاسیک بود بی‌گمان یکی از 4 غزل‌سرای بزرگ نئوکلاسیک ایران به شمار می‌رفت. فرماندار کاشان نیز در سخنانی با بیان این مطلب که مشفق‌کاشانی به فرموده رهبر انقلاب نه تنها سرآمد غزل و شعر ایران اسلامی بود بلکه شعر او در راستای اهداف انقلاب، فرهنگ ایران و اسلام بود، گفت: استاد به تمام معنا استاد اخلاق، رفتار خوب و کردار خوب بود. وی تصریح کرد: مشفق‌کاشانی فرزند دارالمومنین کاشان بود؛ فرزند محتشم کاشانی. امیدوارم او با اهل‌بیت(ع) محشور شود. عبدالحسین مختاباد خواننده‌ای که بسیاری از اشعار مشفق‌کاشانی را تاکنون خوانده است نیز یکی از اشعار او را برای حضار خواند. همچنین علی انسانی مداح اهل بیت در سخنانی با بیان این مطلب که بارها در جوار مشفق‌کاشانی از فضل و فیوضات او بهره‌مند شده است، تضمین مشفق بر شعر عاشورای محتشم را مداحی کرد. در این مراسم شاعرانی همچون رضا اسماعیلی، حسین اسرافیلی، ناصر فیض، حمید سبزواری، سیدعلی موسوی گرمارودی، سعید بیابانکی، سهیل محمودی، ساعد باقری، محمدعلی بهمنی، علیرضا قزوه و اسماعیل امینی حضور داشتند. همچنین عبدالحسین مختاباد عضو شورای شهر تهران، محمد گلریز خواننده، سیدعباس صالحی معاون فرهنگی وزارت ارشاد، غلامعلی حدادعادل نماینده مجلس شورای اسلامی، محسن مؤمنی رئیس حوزه هنری و علی مرادخانی معاون هنری وزارت ارشاد نیز میان جمعیتی که برای بدرقه این شاعر انقلابی جمع شده بودند، دیده می‌شدند. افشین اعلا که اجرای این برنامه را به‌عهده داشت در سخنانی آخرین سروده مرحوم مشفق‌کاشانی را قرائت کرد. این سروده به‌شرح زیر است:
برخیز ز جا نه وقت خواب است ای دوست
بنشین که شب شعر و شراب است ای دوست
در بزم سهیل زهره با چنگ نواخت
میلاد بلند آفتاب است ای دوست
وی در ادامه سخنان خود به شخصیت استاد مشفق‌کاشانی اشاره کرد و ادامه داد: ما امروز را میلاد بلند آفتاب می‌دانیم، کمااینکه بنده و دوستانی که در واپسین شب استاد کنارش بودیم، به‌چشم مشاهده کردیم که آن اتفاق مرگ نبود بلکه میلاد حقیقی استاد بود. این شعر نیز شعری بود که مشفق از سر عشق برای فرزند معنوی‌اش سهیل محمودی سروده بود و به‌اشتیاق تولد سهیل، عصازنان خود را به محفل ما رساند و آنگونه سرش را روی کاغذ گذاشت. اعلا افزود: عمر باعزت در خدمت قداست کلمه و حرمت واژه، آدمیت، اخلاق، جوانمردی، استاد مشفق را- غیر از اشرافی که بر قلل رفیع شعر فارسی داشتند- به چهره‌ای بااخلاق و جوانمرد تبدیل کرده بود. امروز به قافله شاعران اخلاق‌مدار و متعهد، شاعران انقلاب و دفاع مقدس که جانشان در گرو مهر امام(ره)، انقلاب و شهدا بوده و هست بویژه به حمید سبزواری که در پیام تسلیتش گفته بود: «پشتم شکست»، تسلیت می‌گویم. افشین اعلا در ادامه مراسم به سهراب سپهری به‌عنوان یکی از شاگردان مشفق‌کاشانی اشاره کرد و گفت: شاید جوان‌ترها امروز سهراب سپهری را مهم‌ترین شاعر کاشان بشناسند اما بزرگان می‌دانند که استاد مشفق دست سهراب‌ها را گرفت. ای‌کاش نامه‌هایی که میان سهراب و استادش مشفق‌کاشانی رد و بدل شده در دسترس عموم قرار گیرد، خواندن این نامه‌ها خالی از لطف نخواهد بود. وی ادامه داد: پس از پیروزی انقلاب مشفق‌کاشانی تکیه‌گاه همه شاعران بود و منزل استاد در خیابان ظفر خانه واقعی شاعران از هر طیف و جناحی بود. استاد عاشقانه در جمع دوستانش حضور می‌یافت. این شاعر با اشاره به پیام رهبر انقلاب به مراسم بزرگداشت مشفق‌کاشانی که در سال‌های اخیر از سوی وزارت ارشاد برگزار شده بود، گفت: شاید کسی همچون رهبر انقلاب عظمت و شأن استاد مشفق را نشناخته باشد آنجا که ایشان در پیامشان به قوت آثار و اسلوبی که مشفق در غزل داشت تأکید کردند. تأکید رهبری بر طرز شکوه غزل‌های مشفق کنار تأکید بر جنبه‌های اخلاقی این شاعر پیشکسوت از دیگر مواردی است که در سخنان رهبر انقلاب در دیدار با برگزارکنندگان مراسم به‌رنگ آینه، بزرگداشت مشفق‌کاشانی مطرح شده است. باید بگویم خیلی‌ها دوست دارند بزرگ باشند اما مشفق بدون اینکه ادعا کند بزرگ بود. علی مرادخانی معاون هنری وزارت ارشاد از دیگر سخنرانان این مراسم بود که در ابتدای سخنان خود به قرائت پیام تسلیت علی جنتی، وزیر ارشاد پرداخت و گفت: بیش از 30 سال در مجموعه فعالیت‌های فرهنگی و هنری خدمت استاد مشفق بودیم. وی از سال 69 در شورای شعر معاونت هنری فعالیت داشت و پس از مرحوم اوستا و استاد ستوده مسؤولیت شورای شعر را به‌عهده داشت. وی افزود: مشفق‌کاشانی مظهر بردباری و مهربانی بود. در بسیاری از موارد اگر گره‌ای در کار پیش می‌آمد به او مراجعه می‌کردیم. ساعد باقری از دیگر سخنرانان این مراسم بود. وی در سخنانی گفت: چتر محبت مشفق بسیار گسترده بود. کسانی که شاهد چنین مصیبت‌هایی باشند معمولاً می‌گویند ای‌کاش می‌مردم و نمی‌دیدم اما این خلاف عادت است که من بگویم کاش می‌بودی و می‌دیدی که همه آن چیزی که در متون کهن فارسی درباره مرگ‌های زیبا خوانده‌ایم، چگونه اتفاق افتاد. به حسین اسرافیلی عزیز که سخت بی‌تاب درگذشت مشفق‌کاشانی بود، گفتم: اگر بودی و نحوه فوتش را دیده بودی اینگونه بی‌تاب نبودی. وی ادامه داد: خدا را سپاس می‌گویم که یک بار دیگر سنت او را دیدیم. اینکه می‌گویند هر کسی آنگونه می‌میرد که زندگی می‌کند. ان‌شاءالله این مرگ آسان سرآغاز ورود آسان و قرار گرفتن او در ملکوت و بهره‌مندی از آرامش باشد. باقری تصریح کرد: احوالی که ما از استاد در آخرین لحظات حیاتش دیدیم حاکی از آن بود که او ناگهان به ملکوت پیوند خورده است. او آمده بود تا جلوه‌هایی از مهربانی و شفقت را نشان همه دهد. استاد تعهد خاص جناحی و گروهی نداشت، شاعر برجسته‌ای بود که در هر چیزی که به ایران ما و ایمان ما مربوط می‌شد پایدار و متعهد بود. وی ادامه داد: استاد نشان داد که فراتر از خط و خطوط‌های معمول مردانگی، شفقت، مهربانی، خیرخواهی، برکنار ماندن و پرهیز کردن از ناجوانمردی است که ستایش می‌شود.