سامان بدر: عراق در جام ملت‌های آسیا با میانگین سنی 60/23 سال جوان‌ترین تیم این دوره از مسابقات محسوب می‌شود. آنها مانند ایران چندان شرایط آماده‌سازی قبل از مسابقات را طی نکردند. هرچند بیشتر از ایران به انجام بازی تدارکاتی اقدام کردند و جز 3 بازی در مسابقات جام ملت‌های خلیج‌فارس در 4دیدار دوستانه مقابل ازبکستان (2بار)، کویت و ایران قرار گرفتند. نتایج ضعیف در جام ملت‌های خلیج‌فارس موجب شد حکیم شاکر که با تیم جوانان عراق به مقام چهارمی دنیا رسیده بود از کار برکنار شود و راضی شنیسل که در القطر نتایج نسبتا خوبی گرفته بود به کار گرفته شود. شنیسل در حالی هدایت تیم‌ملی عراق را پذیرفت که همچنان سرمربی القطر محسوب می‌شود و مشخص نیست بعد از جام سرنوشت او هدایت کدام تیم خواهد بود. شنیسل در اولین اقدامش سعی کرد تیمی جوان‌تر را به مسابقات استرالیا اعزام کند و البته در این راه جای بازیکنان با تجربه خودش را عوض کند. از همین رو یونس محمود و علاء عبدالزهرا جانشین بازیکنانی چون جاسم کرار و مهدی کریم شدند که در جام خلیج‌فارس حضور داشتند. با نگاهی به بازیکنان عراق در 3 بازی دور مقدماتی متوجه می‌شویم این تیم از یک ثبات نسبی در ترکیب خودش بهره می‌برد و این مساله به این دلیل است که شنیسل جهت موفقیت ابزارهای زیادی را نیز در دست ندارد. این تیم مشکل عمده‌ای در خط حمله دارد. آنها در جام خلیج‌فارس تنها یک بار موفق به گلزنی شدند و اینجا نیز در 3 بازی تنها دوبار موفق بودند، از همین رو مشخص است که در ضدحملات کار این تیم لنگ می‌زند. یونس محمود امید اصلی گلزنی عراق محسوب می‌شود که با گذشته خود فاصله زیادی دارد و هرچند مقابل فلسطین موفق به گلزنی شد اما در بازی دوستانه با ایران پنالتی خودش را از دست داد و از آن بازیکن موثر سال 2007 فاصله زیادی گرفته است. او در هر 3 بازی عراق در مسابقات تعویض شد. امجد کلف، علی عدنان و احمد یاسین به‌عنوان وینگر به یونس محمود کمک می‌کنند که در این بین هیچکدام نه در باشگاه و نه در تیم‌ملی گلزن محسوب نمی‌شوند. آمار وقتی وحشتناک می‌شود که بدانیم یکی مثل امجد کلف تا حالا یک گل ملی نیز در بیش از 20 بازی ملی به ثمر نرسانده است. هرچند احمد یاسینی که در سوئد بازی می‌کند گاهی جرقه‌هایی می‌زند. یاسر قاسم، هافبک دفاعی تیم عنوان اهرم اصلی تیم عراق در این دوره از مسابقات به حساب می‌آید که سازماندهی اصلی تیم براساس توانایی‌های این بازیکن لیگ یک انگلستان می‌چرخد و او گاهی مانند بازی با فلسطین موفق به گلزنی هم می‌شود. ولید سالم 23 و ضرغام اسماعیل 20 ساله کار نفوذ از کناره‌ها را برای عراق برعهده دارند که در این راه هرچند چندان موفق نبودند ولی انرژی خوبی از خود نشان دادند. به نظر می‌رسد بیشترین شانس عراق برای بازی با ایران نفوذ از کناره‌ها توسط این دو بازیکن و ارسال سانتر برای محمود و دیگر مهاجمان است اگرنه بعید است بتوانند در خط هافبک مقابل هافبک‌های بهتر ایران کاری از پیش ببرند. البته اینکه تا چه حد بتوانند در مقابل مدافعان کناری ما موفق باشند و بتوانند به ارسال توپ بپردازند مورد سوال و شک است. دو مدافع بلندقامت نیز به نام‌های سلام شاکر و احمد ابراهیم در قلب دفاع عراق حضور دارند که هم در ضربات ایستگاهی به خط حمله کمک می‌کنند و هم در ضربات هوایی مقابل مهاجمان حریف به‌خوبی بلند می‌شوند. با این حال بازی با ژاپن و همچنین بازی با ایران نشان داد از توی عمق می‌توان این مدافعان کند را جا گذاشت. در مجموع تیم عراق تیمی است جوان ولی ناآماده که کار زیادی تا کامل‌تر شدن و موفقیت دارد. از همین رو شکست دادن این تیم برای ایرانی که با کی‌روش تا حدودی از فوتبال احساسی کناره گرفته و با نظم و انضباط تاکتیکی بیشتری بازی می‌کند چندان نمی‌تواند مشکل باشد. البته ما در سال 96 در حالی که تیم بسیار بهتری نسبت به عراق بودیم از این تیم در بازی اول جام شکست خوردیم ولی بعد از آن هرگز در بازی رسمی از این تیم شکست نخوردیم.