اگر باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده در اولین سفر خود به اروپا، بسیاری را مشعوف کرد، اما در خانه کسی انتظار او را نمی‌کشید و حال نیز بسیاری نتایج سفر او به عراق را مثبت ارزیابی نمی‌کنند و روی این مساله انگشت می‌گذارند که چالش‌های اصلی اوباما در خانه و در آمریکا منتظر او هستند.
شاید اوباما فکرش را هم نمی‌کرد که رفتن به عراق در پایان برنامه سفر به اروپا برای او شیرین‌تر از بازگشت به خانه باشد. او در لحظات آخر سفر خود در ترکیه و در تصمیمی غیر منتظره سر هواپیما را به سمت عراق کج کرد و با حضور در میان سربازان ارتش آمریکا به عنوان فرمانده اصلی آنها با همان حرارتی که بوش سربازان را تهییج می‌کرد فریاد کشید:« شما سربازان آمریکایی به ملت و دولت عراق این فرصت را دادید تا خود را اداره کنند و به پاس همین کار، شما شایسته تقدیر ما هستید». سربازانی که دور اوباما ایستاده بودند، خوشحال از حرف‌های مهیج اوباما برای او هورا کشیدند و دست زدند و با فرمانده خود عکس یادگاری گرفتند. این همان پایان خوشی است که همه رهبران جهان در سفر‌های خود انتظار آن را می‌کشند و با پذیرایی گرمی که در لندن، کلن، بادن بادن، پراگ، استراسبورگ و استانبول از اوباما به عمل آمد، وی با دیدن پایان خوش سفر در عراق در پوست خود نمی‌گنجید. در سفر به اروپا به‌رغم اعتراضات مردمی صورت گرفته توسط مخالفان آمریکا، دولت‌های میزبان و رسانه‌های طرفدار آنها برای اوباما سنگ تمام گذاشتند. اما آن ور آب‌ها و در خانه پدری اوباما هیچ کس تفاوتی را حس نمی‌کرد چرا که خانه پدری اوباما بدترین روزهای حیات اقتصادی و سیاسی خود را تجربه می‌کند. جان مک کین رقیب اوباما در انتخابات ریاست‌جمهوری گفته بود اوباما در سفر‌های خارجی حالت یک سوپراستار را دارد که بسیاری دورش جمع می‌شوند و برایش کف می‌زنند اما در داخل، از این داستان‌ها خبری نیست. اخیرا در یک نظرسنجی که توسط CNN انجام شده 80 درصد شهروندان آمریکایی گفته‌اند اوباما در خارج از آمریکا چهره دیپلماتیک این کشور را تا حدود زیادی بهبود بخشیده است اما هنوز منتقدان زیادی هستند که روی اوضاع نامناسب داخلی و بحران‌های موجود اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی در درون آمریکا مانور بدهند. پولیتیکو، سایت پر بیننده و تاثیرگذار آمریکایی نیز اعلام کرده: اوباما راه سختی را برای عمل به وعده‌های شیرین خود نظیر اصلاح در سیستم خدمات درمانی، اصلاح بازار مالی، اجرای طرح‌های حفاظت اقلیمی و نظایر آن پیش رو دارد و از همین حالا صدای اهالی کنگره آمریکا بلند شده و مخالفان اوباما فشار خود را افزایش داده‌اند. مطبوعات و رسانه‌های آمریکایی نیز
کم کم انتقادات خود را از رئیس‌جمهور آمریکا آغاز کرده‌اند. واشنگتن‌پست از بودجه‌های دولتی سنگین صرف شده در مبارزات انتخاباتی اوباما می‌پرسد و از هدر رفتن 3 میلیارد و 600 میلیون دلار پول عمومی سخن می‌گوید. نیو ریپابلیک می‌گوید دموکرات‌ها در سراشیبی سقوط قرار گرفته‌اند و با اینکه اکثریت کنگره را در اختیار دارند، نمی‌توانند کاری برای اوباما انجام دهند.
روی هم رفته اگر اوباما و طرفدارانش معتقدند در نخستین سفر خود به اروپا شاهکار کرده‌اند سخت در اشتباهند چرا که در داخل آمریکا کسی برای آنها تره هم خرد نمی‌کند و جیب خالی مردم آمریکا این حرف‌ها را کمتر تحویل می‌گیرد. از طرفی رسانه‌های آمریکایی پس از سفر اوباما اکثرا از ناکامی‌های دولت‌های اروپایی در متقاعد کردن اوباما سخن گفته‌اند چرا که اوباما دردسرهایی بزرگ‌تر از انتظارات دوستان اروپایی خود دارد. بیلان سفر اوباما را می‌توان در چهار موضوع دسته بندی کرد که در تمام آنها آثاری از عدم توافق با اروپاییان دیده می‌شود. در مساله بحران اقتصادی اوباما در اجلاس گروه 20 در لندن اگرچه به توافقی سنگین به لحاظ مبلغ برای کمک به کشورهای فقیر و برخی نهاد‌های جهانی رسید اما اروپایی‌ها پاشنه کشیده و با جدیت کامل به استقبال طرح اوباما نیامدند. در مبحث ناتو اوباما مجبور شد به دلیل هماهنگی با آلمان و فرانسه از ریاست آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر دانمارک که از حامیان جریان چاپ کاریکاتورهای
ضداسلامی در مطبوعات این کشور بود حمایت کند، اما همین مساله به ناراحتی ترک‌ها منجر و باز هم شکافی در ناتو حاصل شد. در موضوع سپر دفاع موشکی نیز اگرچه اوباما در پراگ رسما و برای اولین بار از جهانی عاری از تسلیحات هسته‌ای سخن گفت اما کره شمالی همزمان موشک خود را پرتاب کرد و چین و روسیه نیز پشت کره ایستادند تا اوباما دیگر از نظام استالینی اداره این کشور‌ها انتقاد نکند. در مساله افغانستان نیز اگر چه اروپایی‌ها از موضع اوباما مبنی بر استقرار نیروهای بیشتر در افغانستان حمایت کردند اما خرده فرمایش‌های آنها درباره نوع تجهیز و هزینه کردن بودجه، اوباما را آزرد. بنابراین بیلان کاری اوباما در اولین سفر به اروپا به یک اندازه مخالفان و موافقان او را در کشورش، آمریکا خوشحال کرد.طرفداران اوباما می‌گویند با این سفر اوباما توانست تصویر سیاه بوش را از وجهه آمریکا بزداید و چهره‌ای مطبوع‌تر در ذهن جهانیان ایجاد کند، اما مخالفان اوباما نیز گفتند، حال که اوباما از متحدان خود در اروپا خیری نمی‌بیند چه امیدی می‌توان به کسب نتیجه در مذاکره احتمالی با مخالفان سرسخت آمریکا چون ایران و کره شمالی داشت. به اعتقاد آنها اوباما زیادی خوشبین است و اعتبار و قدرت تعیین کننده آمریکا را زیر سوال برده است.
به هر حال اوباما در این سفر تمام تلاش خود را انجام داد تا خاطرات بوش را از اذهان محو کند، آمریکایی‌ها را انسان‌هایی با حوصله نشان دهد که به فکر بهبود اوضاع جهان از راه گفت‌وگو و تعامل هستند و وظایف خود را از این به بعد با دقت و ظرافت بیشتری انجام خواهند داد، اما اینکه چقدر در خود آمریکا زمینه تحقق این آرزوها و اقدامات بلند پروازانه فراهم است، مساله‌اي است که اوباما به محض ورود به خانه جواب آن را گرفت؛ به محض ورود اوباما، ارقامی جدید از درآمدهای مالیاتی دولت از شرکت‌ها و بنگاه‌ها منتشر شد که کاهش شدید و بی‌سابقه‌ای را نشان می‌داد، کاهشی که در 30 سال گذشته بی‌سابقه بوده است و اوباما با شنیدن آن شاید تمام دستاوردهای ظاهرا شیرین سفر خود را
فراموش کرد.
منبع: اشپیگل ـ تاریخ: 8 آوریل 2009
مترجم: مجتبي صادقيان کسی برای اوباما تره هم خرد نمی‌کند
اگر باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده در اولین سفر خود به اروپا، بسیاری را مشعوف کرد، اما در خانه کسی انتظار او را نمی‌کشید و حال نیز بسیاری نتایج سفر او به عراق را مثبت ارزیابی نمی‌کنند و روی این مساله انگشت می‌گذارند که چالش‌های اصلی اوباما در خانه و در آمریکا منتظر او هستند.
شاید اوباما فکرش را هم نمی‌کرد که رفتن به عراق در پایان برنامه سفر به اروپا برای او شیرین‌تر از بازگشت به خانه باشد. او در لحظات آخر سفر خود در ترکیه و در تصمیمی غیر منتظره سر هواپیما را به سمت عراق کج کرد و با حضور در میان سربازان ارتش آمریکا به عنوان فرمانده اصلی آنها با همان حرارتی که بوش سربازان را تهییج می‌کرد فریاد کشید:« شما سربازان آمریکایی به ملت و دولت عراق این فرصت را دادید تا خود را اداره کنند و به پاس همین کار، شما شایسته تقدیر ما هستید». سربازانی که دور اوباما ایستاده بودند، خوشحال از حرف‌های مهیج اوباما برای او هورا کشیدند و دست زدند و با فرمانده خود عکس یادگاری گرفتند. این همان پایان خوشی است که همه رهبران جهان در سفر‌های خود انتظار آن را می‌کشند و با پذیرایی گرمی که در لندن، کلن، بادن بادن، پراگ، استراسبورگ و استانبول از اوباما به عمل آمد، وی با دیدن پایان خوش سفر در عراق در پوست خود نمی‌گنجید. در سفر به اروپا به‌رغم اعتراضات مردمی صورت گرفته توسط مخالفان آمریکا، دولت‌های میزبان و رسانه‌های طرفدار آنها برای اوباما سنگ تمام گذاشتند. اما آن ور آب‌ها و در خانه پدری اوباما هیچ کس تفاوتی را حس نمی‌کرد چرا که خانه پدری اوباما بدترین روزهای حیات اقتصادی و سیاسی خود را تجربه می‌کند. جان مک کین رقیب اوباما در انتخابات ریاست‌جمهوری گفته بود اوباما در سفر‌های خارجی حالت یک سوپراستار را دارد که بسیاری دورش جمع می‌شوند و برایش کف می‌زنند اما در داخل، از این داستان‌ها خبری نیست. اخیرا در یک نظرسنجی که توسط CNN انجام شده 80 درصد شهروندان آمریکایی گفته‌اند اوباما در خارج از آمریکا چهره دیپلماتیک این کشور را تا حدود زیادی بهبود بخشیده است اما هنوز منتقدان زیادی هستند که روی اوضاع نامناسب داخلی و بحران‌های موجود اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی در درون آمریکا مانور بدهند. پولیتیکو، سایت پر بیننده و تاثیرگذار آمریکایی نیز اعلام کرده: اوباما راه سختی را برای عمل به وعده‌های شیرین خود نظیر اصلاح در سیستم خدمات درمانی، اصلاح بازار مالی، اجرای طرح‌های حفاظت اقلیمی و نظایر آن پیش رو دارد و از همین حالا صدای اهالی کنگره آمریکا بلند شده و مخالفان اوباما فشار خود را افزایش داده‌اند. مطبوعات و رسانه‌های آمریکایی نیز
کم کم انتقادات خود را از رئیس‌جمهور آمریکا آغاز کرده‌اند. واشنگتن‌پست از بودجه‌های دولتی سنگین صرف شده در مبارزات انتخاباتی اوباما می‌پرسد و از هدر رفتن 3 میلیارد و 600 میلیون دلار پول عمومی سخن می‌گوید. نیو ریپابلیک می‌گوید دموکرات‌ها در سراشیبی سقوط قرار گرفته‌اند و با اینکه اکثریت کنگره را در اختیار دارند، نمی‌توانند کاری برای اوباما انجام دهند.
روی هم رفته اگر اوباما و طرفدارانش معتقدند در نخستین سفر خود به اروپا شاهکار کرده‌اند سخت در اشتباهند چرا که در داخل آمریکا کسی برای آنها تره هم خرد نمی‌کند و جیب خالی مردم آمریکا این حرف‌ها را کمتر تحویل می‌گیرد. از طرفی رسانه‌های آمریکایی پس از سفر اوباما اکثرا از ناکامی‌های دولت‌های اروپایی در متقاعد کردن اوباما سخن گفته‌اند چرا که اوباما دردسرهایی بزرگ‌تر از انتظارات دوستان اروپایی خود دارد. بیلان سفر اوباما را می‌توان در چهار موضوع دسته بندی کرد که در تمام آنها آثاری از عدم توافق با اروپاییان دیده می‌شود. در مساله بحران اقتصادی اوباما در اجلاس گروه 20 در لندن اگرچه به توافقی سنگین به لحاظ مبلغ برای کمک به کشورهای فقیر و برخی نهاد‌های جهانی رسید اما اروپایی‌ها پاشنه کشیده و با جدیت کامل به استقبال طرح اوباما نیامدند. در مبحث ناتو اوباما مجبور شد به دلیل هماهنگی با آلمان و فرانسه از ریاست آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر دانمارک که از حامیان جریان چاپ کاریکاتورهای
ضداسلامی در مطبوعات این کشور بود حمایت کند، اما همین مساله به ناراحتی ترک‌ها منجر و باز هم شکافی در ناتو حاصل شد. در موضوع سپر دفاع موشکی نیز اگرچه اوباما در پراگ رسما و برای اولین بار از جهانی عاری از تسلیحات هسته‌ای سخن گفت اما کره شمالی همزمان موشک خود را پرتاب کرد و چین و روسیه نیز پشت کره ایستادند تا اوباما دیگر از نظام استالینی اداره این کشور‌ها انتقاد نکند. در مساله افغانستان نیز اگر چه اروپایی‌ها از موضع اوباما مبنی بر استقرار نیروهای بیشتر در افغانستان حمایت کردند اما خرده فرمایش‌های آنها درباره نوع تجهیز و هزینه کردن بودجه، اوباما را آزرد. بنابراین بیلان کاری اوباما در اولین سفر به اروپا به یک اندازه مخالفان و موافقان او را در کشورش، آمریکا خوشحال کرد.طرفداران اوباما می‌گویند با این سفر اوباما توانست تصویر سیاه بوش را از وجهه آمریکا بزداید و چهره‌ای مطبوع‌تر در ذهن جهانیان ایجاد کند، اما مخالفان اوباما نیز گفتند، حال که اوباما از متحدان خود در اروپا خیری نمی‌بیند چه امیدی می‌توان به کسب نتیجه در مذاکره احتمالی با مخالفان سرسخت آمریکا چون ایران و کره شمالی داشت. به اعتقاد آنها اوباما زیادی خوشبین است و اعتبار و قدرت تعیین کننده آمریکا را زیر سوال برده است.
به هر حال اوباما در این سفر تمام تلاش خود را انجام داد تا خاطرات بوش را از اذهان محو کند، آمریکایی‌ها را انسان‌هایی با حوصله نشان دهد که به فکر بهبود اوضاع جهان از راه گفت‌وگو و تعامل هستند و وظایف خود را از این به بعد با دقت و ظرافت بیشتری انجام خواهند داد، اما اینکه چقدر در خود آمریکا زمینه تحقق این آرزوها و اقدامات بلند پروازانه فراهم است، مساله‌اي است که اوباما به محض ورود به خانه جواب آن را گرفت؛ به محض ورود اوباما، ارقامی جدید از درآمدهای مالیاتی دولت از شرکت‌ها و بنگاه‌ها منتشر شد که کاهش شدید و بی‌سابقه‌ای را نشان می‌داد، کاهشی که در 30 سال گذشته بی‌سابقه بوده است و اوباما با شنیدن آن شاید تمام دستاوردهای ظاهرا شیرین سفر خود را
فراموش کرد.
منبع: اشپیگل ـ تاریخ: 8 آوریل 2009
مترجم: مجتبي صادقيان ارسال نظر
پربیننده