دکتر فرجوند، سفير ايران در ورشو
در گفت‌وگوی اختصاصی با «وطن امروز»
مساله افغانستان
در آینده ساختار ناتو تأثیرگذار است
بعد از فروپاشی بلوک شرق، کشورهای این منطقه در پی سیاست جدایی از مسکو همکاری‌های تنگاتنگی را با غرب بویژه ایالات متحده برقرار کرده‌اند که در میان کشورهای فوق، لهستان به عنوان یکی از اصلی‌ترین حامیان سیاست‌های واشنگتن در اتحادیه اروپایی و ناتو شناخته می‌شود. ورشو در راستای حمله آمریکا به عراق در سال 2003 در حالی که اعضای اروپای پیر یعنی فرانسه، آلمان و روسیه از این عملیات نظامی حمایت نمی‌کردند با سیاست‌های واشنگتن همراه شد، در حالی که اقتصاد لهستان اجازه همکاری حداکثری را به این کشور نمی‌داد.
لهستان به عنوان یکی از اعضای ناتو که روزگاری عضو پیمان ورشو بوده است در جهت همکاری و نزدیکی با دولت آمریکا اقدام به اعزام نیروی نظامی به افغانستان در سال 2001 کرد و در سفر رئیس‌جمهور این کشور به کابل و دیدار وی با همتای افغانش، ورشو متعهد شد 400 نیروی ویژه را به این کشور اعزام کند. یکی از وظایف اصلی نیروهای لهستانی که در قالب نیروهای چندملیتی در افغانستان حضور دارند، آموزش نظامی نیروهای پلیس و گروهی از افراد ارتش افغانستان است. با توجه به تحولات هفته‌های گذشته و اولین سفر اروپايی باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا و شرکت وی در نشست سران ناتو در آلمان و فرانسه، با جناب آقای دکتر هادی فرجوند، سفیر محترم کشورمان در لهستان به گفت‌وگو نشسته‌ایم. ایشان در این گفت‌وگو به سوالات «وطن‌امروز» در رابطه با سفر آقای کاچینسکی به شبه‌قاره، جلسه ناتو و همچنین مساله پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپایی پاسخ گفته‌اند.
با توجه به سفر هفته گذشته آقای لخ کاچینسکی به افغانستان، شما حضور وی در این کشور و دیدارش با حامد کرزای را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
درباره این سفر اخبار چندانی منتشر نشده است و فقط به استمرار حضور لهستان و ارائه کمک به این کشور اشاره شده است. لهستان 1600 سرباز در افغانستان دارد که قرار است به 2 هزار نفر افزایش یافته و از این پس در عملیات آفندی نیز شرکت کنند. به نظر من سفر آقای کاچینسکی به افغانستان از بعد بین‌المللی و منطقه‌ای اهمیت خاصی نداشته و در تحولات فعلی و آتی چندان تاثیرگذار نیست. اصولا لهستان از صحنه‌گردانان اصلی افغانستان محسوب نمی‌شود، لذا این سفر بیشتر یک سفر عادی و رسمی رئیس یک کشور به کشوری دیگر تلقی می‌شود.
اجلاس سران ناتو در استراسبورگ، هفته گذشته به پایان رسید، شما این اجلاس دو روزه را چگونه تحلیل می‌کنید؟
درباره این نشست و سیاست‌های جدید ناتو باید صبر کرد و آن را در اجرا و عمل دید و ارزیابی کرد. البته این اجلاس از نظر تعریف نقشی جدید و فعال‌تر برای ناتو در صحنه بین‌المللی، یک گام رو به جلو بود اما باید توجه داشت پیروزی یا شکست ناتو در افغانستان برای تکوین ساختار و دامنه گسترش نقش جدید ناتو در عرصه تحولات بین‌المللی بسیار تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز خواهد بود. به همین دلیل مهم‌ترین موضوع در این اجلاس، افغانستان و استراتژی جدید ناتو در این کشور بود که بر دیگر موارد دستور کار سایه انداخته بود. بنده شخصا خیلی درباره موفقیت سیاست جدید خوشبین نیستم.جنگ افغانستان شکست خورده است زیرا به غلط آغاز شد، به روشی سنتی مدیریت شد و با همان دیدگاه غلط ادامه دارد.
روند گسترش ناتو به شرق که با پیوستن کرواسی و آلبانی همراه بود چه تغییری در جغرافیای امنیتی اروپا بر جای خواهد گذاشت؟
این گسترش بقیه کشورهای اروپای شرقی و حتی قفقاز را برای پیوستن به ناتو امیدوارتر می‌کند اما در کوتاه‌مدت تغییری در وضعیت فعلی به دلیل ملاحظات روسیه ایجاد نخواهد کرد.
موضع مقامات آمریکایی در قبال سامانه
موشکی اي که قرار است در شرق اروپا نصب شود هنوز مشخص نیست، با توجه به این مهم مواضع احزاب سیاسی لهستان در قبال رابطه با آمریکا چیست؟
نصب یا عدم نصب سامانه موشکی در لهستان در موضع اصولی احزاب این کشور که همانا داشتن روابط نزدیک با آمریکاست، تاثیری ندارد، هرچند مقامات لهستانی اعلام کرده‌اند حتی در صورت عدم نصب سپر، آمریکا موشک‌های پاتریوت را به لهستان ارائه خواهد کرد و لذا به اهداف خود که همانا تجهیز کشور به سامانه ضدموشکی پاتریوت است، خواهد رسید اما واقعیت این است که لهستان در ورای میزبانی سپر، اهداف بزرگ‌تری را که برقراری پیوندهای امنیتی میان خود و آمریکاست، تعقیب می‌کند.
دولت کنونی در لهستان به عنوان بزرگ‌ترین کشور شرق اروپا که عضو اتحادیه اروپايي و ناتو است، چه موضعی را در قبال پیوستن اعضای جدید بویژه ترکیه اتخاذ خواهد کرد؟
هنوز لهستانی‌ها مواضع روشنی به نفع یا علیه پیوستن ترکیه به اتحادیه اعلام نکرده‌اند و من فکر نمی‌کنم که لهستان مخالفت جدی داشته باشد. موضع این کشور در این رابطه بیشتر تحت تاثیر جو کلی و غالب در اتحادیه خواهد بود. گفت و گو
دکتر فرجوند، سفير ايران در ورشو
در گفت‌وگوی اختصاصی با «وطن امروز»
مساله افغانستان
در آینده ساختار ناتو تأثیرگذار است
بعد از فروپاشی بلوک شرق، کشورهای این منطقه در پی سیاست جدایی از مسکو همکاری‌های تنگاتنگی را با غرب بویژه ایالات متحده برقرار کرده‌اند که در میان کشورهای فوق، لهستان به عنوان یکی از اصلی‌ترین حامیان سیاست‌های واشنگتن در اتحادیه اروپایی و ناتو شناخته می‌شود. ورشو در راستای حمله آمریکا به عراق در سال 2003 در حالی که اعضای اروپای پیر یعنی فرانسه، آلمان و روسیه از این عملیات نظامی حمایت نمی‌کردند با سیاست‌های واشنگتن همراه شد، در حالی که اقتصاد لهستان اجازه همکاری حداکثری را به این کشور نمی‌داد.
لهستان به عنوان یکی از اعضای ناتو که روزگاری عضو پیمان ورشو بوده است در جهت همکاری و نزدیکی با دولت آمریکا اقدام به اعزام نیروی نظامی به افغانستان در سال 2001 کرد و در سفر رئیس‌جمهور این کشور به کابل و دیدار وی با همتای افغانش، ورشو متعهد شد 400 نیروی ویژه را به این کشور اعزام کند. یکی از وظایف اصلی نیروهای لهستانی که در قالب نیروهای چندملیتی در افغانستان حضور دارند، آموزش نظامی نیروهای پلیس و گروهی از افراد ارتش افغانستان است. با توجه به تحولات هفته‌های گذشته و اولین سفر اروپايی باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا و شرکت وی در نشست سران ناتو در آلمان و فرانسه، با جناب آقای دکتر هادی فرجوند، سفیر محترم کشورمان در لهستان به گفت‌وگو نشسته‌ایم. ایشان در این گفت‌وگو به سوالات «وطن‌امروز» در رابطه با سفر آقای کاچینسکی به شبه‌قاره، جلسه ناتو و همچنین مساله پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپایی پاسخ گفته‌اند.
با توجه به سفر هفته گذشته آقای لخ کاچینسکی به افغانستان، شما حضور وی در این کشور و دیدارش با حامد کرزای را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
درباره این سفر اخبار چندانی منتشر نشده است و فقط به استمرار حضور لهستان و ارائه کمک به این کشور اشاره شده است. لهستان 1600 سرباز در افغانستان دارد که قرار است به 2 هزار نفر افزایش یافته و از این پس در عملیات آفندی نیز شرکت کنند. به نظر من سفر آقای کاچینسکی به افغانستان از بعد بین‌المللی و منطقه‌ای اهمیت خاصی نداشته و در تحولات فعلی و آتی چندان تاثیرگذار نیست. اصولا لهستان از صحنه‌گردانان اصلی افغانستان محسوب نمی‌شود، لذا این سفر بیشتر یک سفر عادی و رسمی رئیس یک کشور به کشوری دیگر تلقی می‌شود.
اجلاس سران ناتو در استراسبورگ، هفته گذشته به پایان رسید، شما این اجلاس دو روزه را چگونه تحلیل می‌کنید؟
درباره این نشست و سیاست‌های جدید ناتو باید صبر کرد و آن را در اجرا و عمل دید و ارزیابی کرد. البته این اجلاس از نظر تعریف نقشی جدید و فعال‌تر برای ناتو در صحنه بین‌المللی، یک گام رو به جلو بود اما باید توجه داشت پیروزی یا شکست ناتو در افغانستان برای تکوین ساختار و دامنه گسترش نقش جدید ناتو در عرصه تحولات بین‌المللی بسیار تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز خواهد بود. به همین دلیل مهم‌ترین موضوع در این اجلاس، افغانستان و استراتژی جدید ناتو در این کشور بود که بر دیگر موارد دستور کار سایه انداخته بود. بنده شخصا خیلی درباره موفقیت سیاست جدید خوشبین نیستم.جنگ افغانستان شکست خورده است زیرا به غلط آغاز شد، به روشی سنتی مدیریت شد و با همان دیدگاه غلط ادامه دارد.
روند گسترش ناتو به شرق که با پیوستن کرواسی و آلبانی همراه بود چه تغییری در جغرافیای امنیتی اروپا بر جای خواهد گذاشت؟
این گسترش بقیه کشورهای اروپای شرقی و حتی قفقاز را برای پیوستن به ناتو امیدوارتر می‌کند اما در کوتاه‌مدت تغییری در وضعیت فعلی به دلیل ملاحظات روسیه ایجاد نخواهد کرد.
موضع مقامات آمریکایی در قبال سامانه
موشکی اي که قرار است در شرق اروپا نصب شود هنوز مشخص نیست، با توجه به این مهم مواضع احزاب سیاسی لهستان در قبال رابطه با آمریکا چیست؟
نصب یا عدم نصب سامانه موشکی در لهستان در موضع اصولی احزاب این کشور که همانا داشتن روابط نزدیک با آمریکاست، تاثیری ندارد، هرچند مقامات لهستانی اعلام کرده‌اند حتی در صورت عدم نصب سپر، آمریکا موشک‌های پاتریوت را به لهستان ارائه خواهد کرد و لذا به اهداف خود که همانا تجهیز کشور به سامانه ضدموشکی پاتریوت است، خواهد رسید اما واقعیت این است که لهستان در ورای میزبانی سپر، اهداف بزرگ‌تری را که برقراری پیوندهای امنیتی میان خود و آمریکاست، تعقیب می‌کند.
دولت کنونی در لهستان به عنوان بزرگ‌ترین کشور شرق اروپا که عضو اتحادیه اروپايي و ناتو است، چه موضعی را در قبال پیوستن اعضای جدید بویژه ترکیه اتخاذ خواهد کرد؟
هنوز لهستانی‌ها مواضع روشنی به نفع یا علیه پیوستن ترکیه به اتحادیه اعلام نکرده‌اند و من فکر نمی‌کنم که لهستان مخالفت جدی داشته باشد. موضع این کشور در این رابطه بیشتر تحت تاثیر جو کلی و غالب در اتحادیه خواهد بود. ارسال نظر
پربیننده