یکی از نگرانی‌هایی که از همان اول درباره نتایج مذاکرات وجود داشت، تلقی تیم مذاکره‌کننده ما از طرف مقابل بود. این موضوع که طرف مقابل در حال حاضر رسماً آمریکاست، نه 1+5 باید موجب این می‌شد که تیم مذاکره‌کننده ایران، بداند در حال مذاکره با دشمن قرار دارد ولی ظاهراً تلقی دوستانی نظیر آقای دکتر ظریف این است که آمریکا جز یک حریف بیشتر نیست و این‌طور به نظر می‌رسد که تصورشان این است که آمریکا دشمن نیست. این از عبارت بسیار تکرارشده بازی برد- برد هم به دست می‌آید. اگر دولت ما به برد آمریکا راضی باشد، مگر می‌شود آمریکا هم به برد ایرانیان رضایت دهد؟! اصلاً اگر روزی بر فرض محال چنین خواسته‌ای در آمریکا هم به وجود بیاید، مگر رژیم صهیونیستی به سران آمریکا اجازه می‌دهد حاضر به برد ایران باشند. دقت در کلمات و عبارات خیلی نکات را می‌رساند، اصلا به خاطر همین هم هست که با این همه عقب‌نشینی دولت برابر آمریکا، هنوز ذره‌ای از مواضع ناحق خود عقب ننشسته‌اند و همچنان هم به تحریم‌های‌شان ادامه می‌دهند.
متقی
آلودگی هوا و از آن بدتر، بی‌تفاوت بودن مسؤولان سازمان حفاظت محیط زیست، تا کی ادامه دارد؟ آیا همچنان نباید بتوانیم به‌راحتی نفس بکشیم؟
یک هموطن