
شکست متوالی برای پرطرفدارترین تیم آسیا؛ پرسپولیس باز هم باخت؛ این باختها عادی شده است؛ تسنیم در گزارشی مینویسد: هواداران به دیدن باختهای تیم محبوبشان عادت کردهاند و گویا برای مسؤولان وزارت ورزش هم ناراحتی این هواداران و ناکامیهای تیمی که زیر نظرشان است عادی شده و این موضوع اهمیتی برای آنها ندارد. از روزی که محمود گودرزی بر صندلی وزارت ورزش و جوانان نشست، با برنامه جلو آمد. برنامهای برای خصوصیسازی پرسپولیس و استقلال و مصّر بود که این کار به هر شکلی که شده انجام شود. با همکاری وزارت اقتصاد و دارایی و سازمان خصوصیسازی نیز بخش اعظمی از این برنامه پیش رفته و این دو باشگاه اکنون در آستانه واگذاری هستند.وزارت ورزش هم برای اینکه تمرین خصوصیسازی کند، این دو باشگاه را ابتدای فصل دچار دگرگونی کرد. تغییر اعضای هیات مدیره که در هر دولت و وزارتخانهای اولین راه چاره بود، در دولت تدبیر و امید هم صورت گرفت. حضور افرادی ناشناخته در هیات مدیره استقلال و پرسپولیس از ابتدا نگرانی را در هواداران ایجاد کرد. افرادی که برخی وابسته به مجلس و شهرداریها بودند و برخی دیگر نیز صرفاً جهت اینکه تمکن مالی داشتند، وارد
هیات مدیره این دو باشگاه شدند و البته شاید سفارش شده هم بودند. تغییرات وزارتخانه گودرزی در این دو باشگاه که عملا توسط امیررضا خادم صورت گرفت، شاید در استقلال نتیجهبخش بود و وضعیت این باشگاه تا حدودی سر و سامان گرفت اما ظاهر و باطن در پرسپولیس جز ناکامی چیز دیگری نبود. تغییراتی که در پرسپولیس ایجاد شد، از ابتدا با مشکل مواجه بود. اختلافنظر شدید بین اعضای هیات مدیره باشگاه پرسپولیس از اول به گوش میرسید که در میانه راه هم با رفتن علیرضا رحیمی این اختلافنظرها سر باز کرد. در رأس این اختلافنظرها حمیدرضا سیاسی قرار داشت که فرد متمول هیاتمدیره بود. سیاسی چون برای باشگاه پول داشت، مسؤولان وزارت ورزش هم کاری با او نداشتند. رئیس هیات مدیره باشگاه که علی دایی را برکنار کرده بود و باعث رفتن مدیرعامل هم شد، در ادامه راه و با رأی اعضای هیات مدیره روی صندلی مدیرعاملی نشست.مدیرعاملی سیاسی در باشگاه پرسپولیس عمر زیادی نداشت. او راهی زندان شد تا پرسپولیس در آستانه فصل نقلوانتقالات نیم فصل بدون مدیرعامل شود. همه از این موضوع ابراز نگرانی میکردند به جز مسؤولانی که باید نگران باشند. سیاسی وقتی به زندان هم رفت مورد حمایت وزارت ورزش قرار گرفت. وزارت ورزشیها از خبریهای خوش و خوب برای هواداران میگفتند، خبر خوشی که تا امروز اعلام نشده است.پرسپولیس با مدیرعاملی که در زندان بود وارد فصل نقلوانتقالات شد. در باشگاه کسی مسؤول نبود که بخواهد با بازیکنان مدنظر کادرفنی مذاکره کند و البته در این بین هر کس، هر کاری که دوست داشت انجام میداد. در نهایت وزارت ورزش تصمیمگیری کرد. این بار هم نه تصمیمی جدی تا برای این باشگاه مدیرعاملی انتخاب کند، بلکه سیاسی همچنان مدیرعامل پرسپولیس ماند تا علیاکبر طاهری به عنوان نایب رئیس هیات مدیره و مسؤول اجرایی باشگاه عهدهدار کارها باشد. ضعف پرسپولیس در فصل نقلوانتقالات مسالهای بود که کادرفنی هم به آن اذعان داشت اما باز هم فکری به حال این ضعف نشد. شکستهای این روزهای پرسپولیس ناشی از سوءمدیریتی است که در قبال این باشگاه صورت گرفت و اکنون هم در باشگاه هیچ فردی وجود ندارد که بخواهد تصمیمی جدی برای این تیم بگیرد.مسؤولان وزارت ورزش و جوانان که خود را متولی پرسپولیس و استقلال میدانند، این روزها به جای اینکه فکری به حال این تیمها کنند منتظر رسیدن 27 بهمن ماه هستند؛ تاریخی که اعلام شده مشخص کننده وضعیت واگذاری این دو باشگاه است و هواداران هم باید تا این تاریخ صبر کنند. تا این تاریخ هر تیمی که بر پرسپولیس بتازد و هر روز وضعیت این تیم را بغرنجتر کند، اهمیتی برای مسؤولان این باشگاه ندارد.پرسپولیس با همین وضعیت باید وارد مسابقات لیگ قهرمانان آسیا شود و مطمئناً با این شرایط جز حریفی دست گرمی و زنگ تفریح برای تیمهای عربی، چیز دیگری از پرسپولیس نخواهیم دید. تیمی که نماینده ایران در آسیا خواهد بود و در این بین منافع ملی هم در خطر است. این حاصل مدیریتی است که در انتخاب اعضای هیات مدیره پول را بر مدیریت ارجح دانست و حالا هواداران باید چوب آن را بخورند چون مسؤولان به فکر نیستند.از نظر فنی هم که پرسپولیس حرفی برای گفتن ندارد، آن از ابتدای فصل که آنگونه یارگیری شد و این هم از نیمفصل که بازیکنی چون تادو به این تیم آمد. از پرسپولیس، این روزها هیچ چیزی نمانده؛ هیچ چیز. با این شرایط آنها باید شانس بیاورند که به دسته پایینتر سقوط نکنند. نه از درخشان کاری برمیآید و نه از بزرگتر از او.