اعلام همبستگی همافران با انقلاب اسلامی و روز نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی
19 بهمن 1357 نظامیان متعهد نیروی هوایی با حضور در اقامتگاه رهبر بزرگ انقلاب اسلامی در مدرسه رفاه و بیعت با آن حضرت، سندی از افتخار، حماسه، رشادت و ایمان را در برگهای زرین تاریخ انقلاب اسلامی به ثبت رساندند. نقش ارزنده همبستگی باشکوه ارتش بویژه نیروی هوایی در اضمحلال و شکست رژیم، نشان‌دهنده شعور ایمانی و انقلابی این عزیزان فداکار و عشق ورزیدن به آرمانهای مقدس و آزادیخواهانه ملت در این سرزمین بود که موجب شد بهرغم فشارها و اختناق شدید آن روز، این عزیزان، گام در میدان مبارزه با ظلم و جور نظام پهلوی برداشته و یکصدا با ملت دلاور در 19 بهمن 1357، حماسه پرشکوه این بیعت را در صفحات تاریخ انقلاب اسلامی ثبت کنند. عظمت رویداد باشکوه 19 بهمن نه‌تنها در خاطره نسل انقلاب، بلکه در اذهان نسلهای آتی این کشور نیز همیشه به عنوان یک حماسه جاویدان، متجلی و منور خواهد ماند. همچنین نیروی هوایی پس از پیروزی انقلاب و در طول دوران جنگ با همان روحیه والا ظاهر شد و به‌عنوان نیرویی پیشتاز در تمام صحنهها از دستاوردهای انقلاب اسلامی پاسداری کرد.
فرار جعفر شریف‌امامی، نخست‌وزیر رژیم پهلوی در پی فراگیر شدن نهضت اسلامی (1357 ش)
شریف‌امامی در دوران دوم نخست‌وزیری خود، برای آرام کردن اوضاع، دست به یک سلسله کارهای نمایشی و غیرعادی از نظر رژیم زد. اولین کار او این بود که گفت با حزب رستاخیز، تنها حزب سیاسی کشور که پارلمان را در اختیار داشت، کاری ندارد و به این ترتیب عملاً موجبات انحلال این حزب را فراهم کرد. وی همچنین تاریخ موهوم و مجعول شاهنشاهی را لغو و مجدداً تاریخ هجری شمسی را برقرار کرد. او همچنین قمارخانهها و مراکز فساد را بست ولی هیچ کدام از این اقدامات عوامفریبانه و تسکینی، محبوبیت و موقعیتی برای او نزد مردم به وجود نیاورد. اقدامات شریف‌امامی و آزادی عملی که به مخالفان داده شد، بر دامنه تظاهرات و اغتشاشات ضدرژیم افزود به‌طوری که در چندین شهر بزرگ کشور، حکومت نظامی اعلام شد و فجایع خونینی از قبیل جمعه سیاه تهران در 17 شهریور 1357 و کشتار دانشآموزان تهران در 13 آبان 1357 به وجود آمد. جعفر شریف‌امامی، نخست‌وزیر سرسپرده محمدرضا پهلوی، پس از آنکه نتوانست اوضاع دگرگون مملکت را به نفع رژیم تغییر دهد، پس از 57 روز نخست‌وزیری از این سمت استعفا داد و به جمع و جور کردن ثروت خود در ایران پرداخت. وی به سرعت اموال خود را به خارج منتقل کرد و در نهایت 3 روز قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، در 19 بهمن 1357، بدون کوچک‌ترین مانع، راه آمریکا را پیش گرفت و دور از غوغا و سروصدا به زندگی ننگین خود ادامه داد.
تولد محقق حلی، فقیه بزرگ و نامدار شیعی(602 ق)
شیخ جعفر بن شیخ حسن حلی معروف به «محقق حلی» سال 602 هجری در حله واقع در عراق به دنیا آمد. وی از ابتدا دارای هوشی سرشار و استعدادی شگرف بود. در محضر پدر، ابن زهره حلی، تاج‌الدین حسن بن علی دربی و دیگران تحصیلات خود را ادامه داد و خود بر مسند تدریس نشست. نام‌آورانی مانند علامه حلی، ابنداود حلی، سید بن طاووس و ابن سعید هَذْلی حلی از جمله دست‌پروردگان مکتب درس محقق حلیاند. وی مورد احترام خاص خواجه نصیرالدین طوسی بود و خواجه به او ارج فراوان مینهاد. شرایع‌الاسلام، المُختصر النافع فی فقه‌الامامیه و آثار دیگر وی چون نگینی
در میان کتب اسلامی میدرخشد. محقق حلی سال 676 ق در 74 سالگی رحلت کرد.