۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۴

کیف

محسن محمدي: یک ساعتی می‌شد که جلوی بانک کمین کرده بود. طعمه‌هایش را سبک و سنگین می‌کرد. زنی از بانک بیرون آمد. کیف بزرگی را زیر چادرش گرفته بود. احساس کرد مشتری امروزش را یافته است. موتورش را روشن کرد و به آهستگی زن را دنبال کرد. مترصد فرصتی بود. بالاخره این فرصت به دست آمد. معطل نکرد. آرام به زن نزدیک شد. کیف را گرفت، با شدت کشید و فرار کرد. زن جیغ زنان کمک طلبید. کسی در خیابان نبود. به سرعت موتور افزود. از ته دل خوشحال بود. حتی اگر نصف کیف هم پول بود، کفاف خرج چند ماهه او را می‌داد. طاقت نیاورد تا خانه صبر کند. داخل کوچه خلوتی پیچید. حریصانه کیف را وارسی کرد. پر و سنگین بود. یک قابلمه بزرگ پلو، قابلمه کوچک خورش قورمه سبزی، ظرف کوچک ماست، نایلون سبزی خوردن، مقداری نان و یک قبض پرداخت شده تلفن محتویات کیف را تشکیل می‌داد.
ارسال نظر
captcha
پربیننده