گروه بین‌الملل: راجر واترز رهبر گروه راک مشهور پینک فلوید، کن لوچ بزرگ‌ترین سینماگر منتقد بریتانیا، برایان انو آهنگساز برجسته سبک نیو ایج محیطی، پیتر کاسمینسکی نویسنده و کارگردان شاغل در هالیوود، گیلعاد آتزمون موزیسین بزرگ یهودی مخالف اسرائیل و جرمی مک گاورن تهیه‌کننده شناخته شده آمریکایی؛ این نامهای بزرگ هنری به 695 هنرمند دیگر فعال در بریتانیا پیوسته‌اند تا بزرگ‌ترین حرکت فرهنگی برای بایکوت رژیم جنایتکار اسرائیل را جهانی کنند. آنها چهره‌هایی هستند که نمی‌توان از فرهنگ و هنر معاصر مغرب‌زمین حذفشان کرد و تازه به‌نظر می‌رسد بزرگان دیگری نیز در راه باشند. 700 هنرمند فعال در بریتانیا- که البته بسیاری از آنها غیرانگلیسی هستند- حرکتی را پایه گذاشته‌اند که بسیار شبیه بایکوت رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی توسط اسلاف هنرمندشان است. آن بایکوت فرهنگی در سست ساختن پایه‌های مشروعیت یک حکومت نژادپرست اروپایی در جنوب قاره سیاه بسیار موثر بود. این هنرمندان با مقایسه وضعیت سرزمین‌های اشغالی با دوران آپارتاید در آفریقای جنوبی اعلام کرده‌اند دیگر در سرزمین‌های اشغالی حضور نمی‌یابند. امروز این فعالان زمینه‌های مختلف هنری به خونخواهی مردم مظلوم غزه، پرچم بایکوت یک رژیم نژادپرست دیگر در فلسطین را بالا برده‌اند. آنها نام حرکتشان را «هنرمندان برای فلسطین» گذاشته‌اند و وبگاهی با همین عنوان راه‌اندازی کرده‌اند (artistsforpalestine.org.uk). در سال‌های اخیر راجرز واترز و گروه راک اعتراضی دوران‌سازش- پینک فلوید- بخشی از این جنبش را با تورها و مصاحبه‌هایشان پیش برده بودند اما این بار موضوع بایکوت فرهنگی اسرائیل به‌قدری در غرب جنجال‌برانگیز بود که واترز مجبور شد راهش را به‌تنهایی ادامه دهد و از گروه جدا شود. این نابغه راک در کنار حدود 100 موسیقیدان، بازیگر، نویسنده، شاعر، نقاش و خبرنگار مشهور و صاحب‌سبک دیگر جزیره‌نشین، معتبر‌ترین بخش گروه 700 نفری هنرمندان امضاکننده این نامه را تشکیل می‌دهند که گفته‌اند هرگز دعوتنامه‌های سفر به اراضی اشغالی فلسطین و همچنین کمک‌هایی که به شکلی رسمی به کابینه رژیم اشغالگر مرتبط باشد، نخواهند پذیرفت. آنها نامهای را مبنی بر تحریم فرهنگی رژیم صهیونیستی امضا کردند و آن را روز جمعه برای انتشار برای رسانه‌ها ارسال کردند که روزنامه گاردین منتشرش کرد. ابعاد حرکت به قدری بزرگ بود که اغلب رسانه‌های گروهی صهیونیستی و غربی مرعوب آن شدند و در نتیجه شبکه دوم تلویزیون رژیم اسرائیل نیز به این نامه اشاره کرد، نامهای که در یکی از نقاط اوجش آمده است: «تا زمانی که تل‌آویو به قوانین بین‌المللی احترام نگذارد و به سرکوب استعمارگرانه فلسطینیان پایان ندهد، هیچ‌گونه دعوتنامه کاری از سوی اسرائیل یا کمک مالی موسسات وابسته به این رژیم را نمی‌پذیریم و در جشنواره‌های موسیقایی، نمایشگاه‌ها، مناسبت‌ها و نشست‌های فرهنگی آن شرکت نمی‌کنیم و هیچ‌گونه جایزه‌ای را از این رژیم نمی‌پذیریم و برخلاف گذشته (در اراضی اشغالی مانند تل‌آویو، نتانیا، اشکلون یا شهرک صهیونیست‌نشین اریئیل) کلاس یا کارگاه آموزشی برگزار نخواهیم کرد». تاکید اصلی امضاکنندگان بر جنایت‌های اسرائیل در آخرین حمله‌اش به نوار غزه است که در رسانه‌ها بشدت بازتاب داشت. هنرمندان در این نامه ابراز داشتند که حوادث تابستان2014 یعنی جنگ اخیرعلیه غزه دلیل اصلی اقدام آنان برای تحریم رژیم صهیونیستی است، زیرا رژیم اشغالگر درصدد بمباران نهادهای فرهنگی فلسطینی برآمد. در این نامه سرگشاده با استناد به بیانیه اخیر گروه حقوق بشری «بتسلم» مستقر در اراضی اشغالی، سال 2014 «یکی از بیرحمانه‌ترین و مرگبارترین سال‌های تاریخ اشغال (فلسطین)» از سوی تل‌آویو عنوان شده است. هنرمندانی سرشناس همدردی کرده‌اند که چگونه از زمان تهاجم اخیر ارتش متجاوز اسرائیل به نوار غزه، «فلسطینیان نتوانسته‌اند به خاطرحمله بی‌امان اسرائیل به سرزمینشان، زندگیشان و حقشان برای موجودیت سیاسی لحظه‌ای بیاسایند». این هنرمندان با بیان آنکه اسرائیل در جبهه فرهنگی نیز با مردم فلسطین سر جنگ داشته است، تصریح کردند ارتش این رژیم «موسسات فرهنگی فلسطینیان را نیز هدف حمله قرار داده و از عبور و مرور آزادانه فرهنگیان ممانعت می‌کند». در وبگاه حرکت «هنرمندان برای فلسطین» اشاره شده است که جنگنده‌های اسرائیل در تهاجم اخیر خود به نوار غزه با نقض کنوانسیون ژنو تعدادی از مدارس و بیمارستان‌ها را هدف حمله قرار دادند و بیش 2100 فلسطینی، از جمله 500 کودک را که عملا در محاصره قرار داشتند، کشتند. پاتریک نویل، بازیگر سینما در این باره گفت: «بی‌تفاوتی جهان درباره ادامه ستم رژیم نسل‌کش تل‌آویو به مردم فلسطین همواره مرا شگفت‌زده و متاسف کرده است. امیدوارم این بیانیه پرده از این بی‌عدالتی شرم‌آور بردارد». دبورا فینک، یکی دیگر از امضاکنندگان این نامه نیز نوشت: «وقتی دولت‌ها اقدامی نمی‌کنند مردم باید هرگاه، هر کجا و به هر طریقی که می‌توانند فشار بیاورند. من به‌عنوان یک هنرمند و یک یهودی به اعتراض ادامه خواهم داد».