گروه بین‌الملل: بی‌تردید می‌توان گفت عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهوری مصر اکنون در دامی که داعش در لیبی برایش پهن کرده بود، گرفتار آمده است چون جنگنده‌های مصر اقدام به حملات به مواضع افراط‌گرایان در شهر درنه لیبی کردند. در این نکته بحثی نیست که جنایت سربریدن 21 مصری به دست داعش، رئیس‌جمهوری مصر را تحت فشار قرار داد تا به انتقام روی آورد ولی واکنش کشورها باید به طور کلی با واکنش گروه‌های تروریستی متفاوت باشد و کشورها باید قبل از هرگونه اقدامی همه جوانب را بررسی کنند. درست است که ایتالیا، فرانسه و احتمالا آمریکایی‌ها برای مداخله نظامی در لیبی اعلام آمادگی کرده‌اند ولی مداخله آنها محدود به حملات هوایی مشابه مداخله نخست آنها در این کشور و سرنگون کردن دولت معمر قذافی خواهد بود. از سوی دیگر باید گفت همین مداخله باعث شد بحران لیبی تشدید شود و لیبی به دولت شکست‌خورده‌‌ای تبدیل و ناامن شود. داعش که دنیا را به جنگ در عراق، سوریه، یمن و بزودی در لیبی وارد کرده و می‌کند، محصول همین مداخله‌های نظامی غربی‌ها در کشورهای عربی است؛ چون اشغالگری آمریکا در عراق هسته‌های اولیه این گروه را که متشکل از گارد ریاست‌جمهوری و نیروهای امنیتی و ارتش عراق بودند تشکیل داد. همین ناتو و مداخله نظامی‌اش تحت عناوین دروغین بود که اوضاع لیبی را به این حد کشاند و در عین حال تکرار مداخله همین کشورها ممکن است منجر به کشته شدن شمار زیادی غیرنظامی شود بویژه که تا این لحظه معلوم نیست در اولین حمله چه تعداد غیرنظامی کشته شده‌اند. به نوشته رای‌الیوم، درست است که داعشی‌های لیبی سلاحی برای سرنگون کردن جنگنده‌ها ندارند ولی سلاح‌هایی دارند که می‌تواند برای مقابله با نیروی زمینی کارآمد باشد و به این نیروها خسارت‌های سنگینی وارد کند. مقامات مصر اکنون عزم جدی برای مداخله نظامی در لیبی دارند و به دنبال همراه کردن ایتالیا و فرانسه دراین ماجراجویی هستند که حکم جنگ فرسایشی دوم را برای مصر در مرزهای غربی‌اش دارد، هرچند در اولین جنگ فرسایشی‌اش در منطقه سینا پیروزی نصیبش نشده است. اگر گروه‌های افراطی نمی‌توانند از سد کانال سوئز عبور کنند و به مصر برسند ولی قضیه در جبهه لیبی متفاوت خواهد بود چون در مرز با لیبی صحرای بزرگی وجود دارد و محافظت از این مناطق مرزی قضیه‌ای پیچیده است و ارتش مصر هم آمادگی ورود به جنگ‌های چریکی را که ممکن است سال‌ها طول بکشد ندارد. طرف‌های بسیاری اعم از عربی و غربی می‌خواهند مصر وارد جنگ شود تا سرنوشت ارتش این کشور مشابه ارتش سوریه و عراق شود. قدر مسلم آن است که مصر نمی‌تواند بار هیچ‌گونه جنگ فرسایشی جدیدی را تحمل کند و در کنار این قضیه قاهره نمی‌تواند در اوضاع مالی و اقتصادی بحرانی کنونی خود متحمل هزینه‌های مادی و انسانی این جنگ شود و مهم‌تر از همه اینها اینکه ممکن است سرنوشت دولت‌های شکست‌خورده منطقه گریبانگیرش شود.