گروه فرهنگ و هنر: وضعیت نابسامان ساخت دکور و لباس در گروه‌های تئاتری که از دو سال پیش و در پی تعطیلی کارگاه دکور و لباس مجموعه تئاتر شهر شكلي جدی و تا حدودی لاینحل به خود گرفت هنوز هم سرانجامی نامعلوم دارد و در انتظار تدبیر برای احیای مجدد به‌سر می‌برد.
جای خالی تدبیر
در همین راستا روز گذشته رئیس انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر اعلام کرد: با وجود گذشت دوسال از تعطیلی کارگاه‌های دکور و لباس، هنوز هیچگونه تدبیری برای حل مشکلات فراوان ساخت‌وساز و نگهداری دکور و لباس نمایش‌ها اندیشیده نشده است. فریبرز قربان‌زاده با بیان این مطلب به ایسنا گفت: مشکلاتی که در دو سال گذشته با تعطیل شدن کارگاه دکور و لباس پدید آمد و با خارج‌شدن مدیریت کارگاه دکور از اداره کل هنرهای نمایشی و واگذاری آن به بنیاد رودکی، همچنان باقی است و این پرسش برای ما مطرح است که چرا هیچ راه‌حلی برای برطرف شدن این مشکل اندیشیده نمی‌شود. وی یاد‌آور شد: این مشکل پیامد‌های منفی بسیاری همچون هدر‌رفتن انرژی، سرمایه و دوباره کاری‌های فراوان داشت و دارد. بویژه اینکه سیستم تئاتر ما بر جشنواره‌ها متمرکز است و معمولا میان اجرای عمومی نمایش‌ها و اجرای جشنواره چندین‌ماه فاصله وجود دارد و با این وضعیت، این مشکلات بیش از پیش رخ می‌نماید. این طراح صحنه، راه‌حل این مشکل را بسیار ساده دانست و توضیح داد: راه‌حل این مشکل دریک جابه‌جایی ساده است به این صورت که کارگاه دکور بار دیگر به اداره کل هنرهای نمایشی واگذار شود.
آغاز ماجرا
نیمه دوم سال 86 بود که مدیریت تئاترشهر اعلام کرد: گروه‌های نمایشی خود موظف به آماده‌سازی دکورهای مورد نیاز خود هستند. اداره کل هنرهای نمایشی این اقدام را گامی برای رسیدن به تئاتر خصوصی قلمداد کرد! مهرداد رایانی مخصوص، مدیروقت مجموعه تئاترشهر معتقد بود: شرایط جدید برای طراحان صحنه و لباس کمی سخت است ولی نسبت به گذشته وضعیت ساده‌تر و بهتری را برای گروه نمایشی ایجاد می‌کند، زیرا طبق توافقات صورت گرفته از این پس ساخت دکور و دوخت لباس گروه‌ها به همراه خرید وسایل و نصب آنها برعهده خود گروه‌ها است؛ ولی می‌توانند با بنیاد رودکی هم وارد مذاکره شوند و با همکاری آنها این بخش را به سرانجام برسانند. رایانی شرایط جدید را برای طراحان صحنه شرایط ساده‌تری دانسته و مطرح کرد: در گذشته گروه اجرایی باید فرآیند پیچیده‌ای را پشت سر می‌گذاشتند، به‌طوری که باید طی نامه‌نگاری‌هایی که در مراحل مختلف به تایید می‌رسید، با یک کارپرداز وارد مذاکره می‌شدند و بعد خرید انجام می‌شد و سپس ساخت ولی در طرح جدیدی که قرار است اجرا شود کار گروه خیلی ساده است و خود گروه نظارت مستقیمی بر کار دارد.
اعتراضات بی‌نتیجه
رایانی در پاسخ به اتلاف هزینه، انرژی و پول در این طرح جدید اذعان داشت: اصلاً اینگونه نیست، زیرا در گذشته هم برای کارگاه دکور به دلیل نداشتن انبار، خرید کلی نمی‌کردیم بلکه متناسب با نیاز هر گروه اجرایی، خرید صورت می‌گرفت، در بسیاری از موارد خریدها متناسب خواست گروه اجرایی نبود به همین دلیل مورد اعتراض گروه قرار می‌گرفت. در این بین اعتراض انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر که آن زمان به‌تنهایی این مشکل را پیگیری می‌کرد، بی‌نتیجه ماند و اینچنین بود که کارگاه‌های دکور و لباس تئاترشهر تعطیل شد تا نخستین گام برای رسیدن به تئاتر خصوصی برداشته شده باشد. رایانی در پاسخ به اعتراض طراحان صحنه نسبت به تعطیلی کارگاه دکور مجموعه تئاترشهر و نبود کارگاه دکور مجهز در تالار وحدت، گفته بود: وجود چنین کارگاه‌هایی موجب می‌شود که ما دست به استخدام نیروهایی بزنیم درحالی که تمام تلاش ما بر این است که بدنه استخدامی و دولتی را لاغر کنیم و این پول را به‌صورت خصوصی به این افراد بدهیم.
خالق «شکار روباه»؛ جدی‌ترین معترض
اواخر سال گذشته بود که علی رفیعی موج انتقادات را نسبت به تعطیلی کارگاه‌ها وارد کرد. او بارها و بارها بر لزوم راه‌اندازی دوباره این کارگاه‌ها تاکید کرد. رفیعی که سال گذشته پس از دوری 5 ساله از عرصه کارگردانی تئاتر بار دیگر حضور یافته بود بارها از این مساله انتقاد کرد که لباس‌های نمایش جدیدش «شکار روباه» توسط زنان خانه‌دار آماده شده و هر بخش از دکور این نمایش هم در یک کارگاه نجاری و آهنگری آن هم توسط افرادی که سررشته‌ای از امور هنری ندارند، ساخته شده است. او وجود این کارگاه‌ها را لازمه اجرای تئاتر دانسته و تاکید کرده بود: به‌جای برگزاری این همه میزگرد سمینار و... باید در اندیشه احیای این کارگاه‌ها باشیم زیرا اگر کشوری خواهان تئاتر است باید ضروریات آن را هم داشته باشد و کارگاه دکور و لباس از مهم‌ترین ضروریات وجودی تئاتر است. با این همه اما هنوز مسؤولان تئاترشهر نسبت به این اعلام دغدغه‌ها واکنشی از خود نشان نداده‌اند. این قصه سر دراز دارد
گروه فرهنگ و هنر: وضعیت نابسامان ساخت دکور و لباس در گروه‌های تئاتری که از دو سال پیش و در پی تعطیلی کارگاه دکور و لباس مجموعه تئاتر شهر شكلي جدی و تا حدودی لاینحل به خود گرفت هنوز هم سرانجامی نامعلوم دارد و در انتظار تدبیر برای احیای مجدد به‌سر می‌برد.
جای خالی تدبیر
در همین راستا روز گذشته رئیس انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر اعلام کرد: با وجود گذشت دوسال از تعطیلی کارگاه‌های دکور و لباس، هنوز هیچگونه تدبیری برای حل مشکلات فراوان ساخت‌وساز و نگهداری دکور و لباس نمایش‌ها اندیشیده نشده است. فریبرز قربان‌زاده با بیان این مطلب به ایسنا گفت: مشکلاتی که در دو سال گذشته با تعطیل شدن کارگاه دکور و لباس پدید آمد و با خارج‌شدن مدیریت کارگاه دکور از اداره کل هنرهای نمایشی و واگذاری آن به بنیاد رودکی، همچنان باقی است و این پرسش برای ما مطرح است که چرا هیچ راه‌حلی برای برطرف شدن این مشکل اندیشیده نمی‌شود. وی یاد‌آور شد: این مشکل پیامد‌های منفی بسیاری همچون هدر‌رفتن انرژی، سرمایه و دوباره کاری‌های فراوان داشت و دارد. بویژه اینکه سیستم تئاتر ما بر جشنواره‌ها متمرکز است و معمولا میان اجرای عمومی نمایش‌ها و اجرای جشنواره چندین‌ماه فاصله وجود دارد و با این وضعیت، این مشکلات بیش از پیش رخ می‌نماید. این طراح صحنه، راه‌حل این مشکل را بسیار ساده دانست و توضیح داد: راه‌حل این مشکل دریک جابه‌جایی ساده است به این صورت که کارگاه دکور بار دیگر به اداره کل هنرهای نمایشی واگذار شود.
آغاز ماجرا
نیمه دوم سال 86 بود که مدیریت تئاترشهر اعلام کرد: گروه‌های نمایشی خود موظف به آماده‌سازی دکورهای مورد نیاز خود هستند. اداره کل هنرهای نمایشی این اقدام را گامی برای رسیدن به تئاتر خصوصی قلمداد کرد! مهرداد رایانی مخصوص، مدیروقت مجموعه تئاترشهر معتقد بود: شرایط جدید برای طراحان صحنه و لباس کمی سخت است ولی نسبت به گذشته وضعیت ساده‌تر و بهتری را برای گروه نمایشی ایجاد می‌کند، زیرا طبق توافقات صورت گرفته از این پس ساخت دکور و دوخت لباس گروه‌ها به همراه خرید وسایل و نصب آنها برعهده خود گروه‌ها است؛ ولی می‌توانند با بنیاد رودکی هم وارد مذاکره شوند و با همکاری آنها این بخش را به سرانجام برسانند. رایانی شرایط جدید را برای طراحان صحنه شرایط ساده‌تری دانسته و مطرح کرد: در گذشته گروه اجرایی باید فرآیند پیچیده‌ای را پشت سر می‌گذاشتند، به‌طوری که باید طی نامه‌نگاری‌هایی که در مراحل مختلف به تایید می‌رسید، با یک کارپرداز وارد مذاکره می‌شدند و بعد خرید انجام می‌شد و سپس ساخت ولی در طرح جدیدی که قرار است اجرا شود کار گروه خیلی ساده است و خود گروه نظارت مستقیمی بر کار دارد.
اعتراضات بی‌نتیجه
رایانی در پاسخ به اتلاف هزینه، انرژی و پول در این طرح جدید اذعان داشت: اصلاً اینگونه نیست، زیرا در گذشته هم برای کارگاه دکور به دلیل نداشتن انبار، خرید کلی نمی‌کردیم بلکه متناسب با نیاز هر گروه اجرایی، خرید صورت می‌گرفت، در بسیاری از موارد خریدها متناسب خواست گروه اجرایی نبود به همین دلیل مورد اعتراض گروه قرار می‌گرفت. در این بین اعتراض انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر که آن زمان به‌تنهایی این مشکل را پیگیری می‌کرد، بی‌نتیجه ماند و اینچنین بود که کارگاه‌های دکور و لباس تئاترشهر تعطیل شد تا نخستین گام برای رسیدن به تئاتر خصوصی برداشته شده باشد. رایانی در پاسخ به اعتراض طراحان صحنه نسبت به تعطیلی کارگاه دکور مجموعه تئاترشهر و نبود کارگاه دکور مجهز در تالار وحدت، گفته بود: وجود چنین کارگاه‌هایی موجب می‌شود که ما دست به استخدام نیروهایی بزنیم درحالی که تمام تلاش ما بر این است که بدنه استخدامی و دولتی را لاغر کنیم و این پول را به‌صورت خصوصی به این افراد بدهیم.
خالق «شکار روباه»؛ جدی‌ترین معترض
اواخر سال گذشته بود که علی رفیعی موج انتقادات را نسبت به تعطیلی کارگاه‌ها وارد کرد. او بارها و بارها بر لزوم راه‌اندازی دوباره این کارگاه‌ها تاکید کرد. رفیعی که سال گذشته پس از دوری 5 ساله از عرصه کارگردانی تئاتر بار دیگر حضور یافته بود بارها از این مساله انتقاد کرد که لباس‌های نمایش جدیدش «شکار روباه» توسط زنان خانه‌دار آماده شده و هر بخش از دکور این نمایش هم در یک کارگاه نجاری و آهنگری آن هم توسط افرادی که سررشته‌ای از امور هنری ندارند، ساخته شده است. او وجود این کارگاه‌ها را لازمه اجرای تئاتر دانسته و تاکید کرده بود: به‌جای برگزاری این همه میزگرد سمینار و... باید در اندیشه احیای این کارگاه‌ها باشیم زیرا اگر کشوری خواهان تئاتر است باید ضروریات آن را هم داشته باشد و کارگاه دکور و لباس از مهم‌ترین ضروریات وجودی تئاتر است. با این همه اما هنوز مسؤولان تئاترشهر نسبت به این اعلام دغدغه‌ها واکنشی از خود نشان نداده‌اند. ارسال نظر
پربیننده