95 درصد از 400 هزار قطعه انواع پرنده مهاجر تالاب هامون در سیستان و بلوچستان به خاطر بی‌آبی و خشکی این دریاچه برای همیشه زیستگاه خود را ترک کرده یا برای همیشه نابود شده‌اند و دیگر به این تالاب باز نمی‌گردند.
به گزارش مهر، دکتر جمشید منصوری با اعلام این خبر گفت: نتایج آخرین سرشماری‌ها نشان می‌دهد که حیات پرندگان و جانوران دریاچه به کلی دگرگون شده است. آن هم در شرایطی که دریاچه هامون تا قبل از خشک شدن، سالانه میزبان نزدیک به 400 هزار قطعه انواع مختلف پرنده مهاجر بود که امروزه به خاطر خشکی و مرگ تالاب، دیگر در این تالاب دیده نمی‌شوند. ضمن آنکه هزاران ماهی مختلف نیز در این تالاب زندگی می‌کردند که امروزه کاملا نابود شده‌اند. این متخصص پرنده‌شناسی که سال‌ها عمر خود را صرف مطالعه و بررسی دریاچه هامون و شناسایی پرندگان این دریاچه کرده، معتقد است: عوامل متعددی از جمله سدسازی افغان‌ها روی رودخانه‌های منتهی به تالاب هامون، کم‌آبی ناشی از خشکسالی چند سال اخیر و تغییر بستر رودخانه هیرمند و پر شدن از رسوب از مهم‌ترین عوامل خشکی این تالاب زیبا هستند که بخش اعظمی از این مشکلات منشأ انسان‌ساز دارند و در 40 سال اخیر به‌وجود آمده‌اند. سد کمال‌خان و کجکی و همین‌طور انحراف آب برای زمین‌های کشاورزی افغانستان از عوامل جدی نابودی دریاچه هامون است. دکتر منصوری نابودی تالاب هامون را تنها به میزان بارش در طول سال مربوط ندانست و گفت: در سال‌های پرآبی، تالاب هامون 120میلیمتر آب نیاز دارد در حالی که در سال‌های اخیر تنها 70 میلیمتر بارش در منطقه بوده با این حال بارندگی در منطقه زابل کمکی به دریاچه نمی‌کند؛ چرا که آب دریاچه هامون را کوه‌های «بابا یغما» و سلسله جبال «هندوکش» در افغانستان تامین می‌کند. 380 هزار قطعه انواع پرنده مهاجر از تالاب هامون گریختند
95 درصد از 400 هزار قطعه انواع پرنده مهاجر تالاب هامون در سیستان و بلوچستان به خاطر بی‌آبی و خشکی این دریاچه برای همیشه زیستگاه خود را ترک کرده یا برای همیشه نابود شده‌اند و دیگر به این تالاب باز نمی‌گردند.
به گزارش مهر، دکتر جمشید منصوری با اعلام این خبر گفت: نتایج آخرین سرشماری‌ها نشان می‌دهد که حیات پرندگان و جانوران دریاچه به کلی دگرگون شده است. آن هم در شرایطی که دریاچه هامون تا قبل از خشک شدن، سالانه میزبان نزدیک به 400 هزار قطعه انواع مختلف پرنده مهاجر بود که امروزه به خاطر خشکی و مرگ تالاب، دیگر در این تالاب دیده نمی‌شوند. ضمن آنکه هزاران ماهی مختلف نیز در این تالاب زندگی می‌کردند که امروزه کاملا نابود شده‌اند. این متخصص پرنده‌شناسی که سال‌ها عمر خود را صرف مطالعه و بررسی دریاچه هامون و شناسایی پرندگان این دریاچه کرده، معتقد است: عوامل متعددی از جمله سدسازی افغان‌ها روی رودخانه‌های منتهی به تالاب هامون، کم‌آبی ناشی از خشکسالی چند سال اخیر و تغییر بستر رودخانه هیرمند و پر شدن از رسوب از مهم‌ترین عوامل خشکی این تالاب زیبا هستند که بخش اعظمی از این مشکلات منشأ انسان‌ساز دارند و در 40 سال اخیر به‌وجود آمده‌اند. سد کمال‌خان و کجکی و همین‌طور انحراف آب برای زمین‌های کشاورزی افغانستان از عوامل جدی نابودی دریاچه هامون است. دکتر منصوری نابودی تالاب هامون را تنها به میزان بارش در طول سال مربوط ندانست و گفت: در سال‌های پرآبی، تالاب هامون 120میلیمتر آب نیاز دارد در حالی که در سال‌های اخیر تنها 70 میلیمتر بارش در منطقه بوده با این حال بارندگی در منطقه زابل کمکی به دریاچه نمی‌کند؛ چرا که آب دریاچه هامون را کوه‌های «بابا یغما» و سلسله جبال «هندوکش» در افغانستان تامین می‌کند. ارسال نظر
پربیننده