امین ابطحی: در روزهای اخیر بویژه پس از تساوی بدون گل انتقادآمیز مقابل شاختار دونتسک، بحث‌های شدیدی پیرامون حضور همزمان شوآین اشتایگر و آلونسو در ترکیب بایرن‌مونیخ به چشم خورده است. اینکه همکاری ژابی آلونسو و باستین شوآین اشتایگر در آینده چگونه گسترش خواهد یافت، برای هیچ‌کس مشخص نیست، چون در فوتبال همواره همه‌چیز مطابق آنچه پیش‌بینی می‌شود یا در لحظه نخست به چشم می‌خورد، پیش نمی‌رود. درباره بایرن‌مونیخ نیز چنین ادعایی قابل اثبات است، چون نحوه بازی این تیم بی‌تردید بعد از حضور همزمان شوآین اشتایگر و آلونسو هرگز آنطور که پیش‌بینی می‌شد، بهبود نیافته است. شاید بتوان هم اکنون نیز پیش‌بینی‌هایی در این زمینه انجام داد اما آنچه اتفاق خواهد افتاد هرگز قابل تشخیص نیست. برای نمونه کارشناسان دنیای فوتبال پیش از این معتقد بودند که ژاوی هرناندز و آندرس اینیستا هرگز نمی‌توانند به طور همزمان در ترکیب تیم حضور داشته باشند، چون با توجه به شباهت بالای مشخصه‌های آنها، بازی بارسلونا پیچیده‌تر و بازدهی آن کمتر می‌شود. اما با حضور پپ گوآردیولا در رأس کادر هدایت بارسلونا و تصمیم او مبنی بر استفاده همزمان این دو در ترکیب کاتالان‌ها همه‌چیز دگرگون شد و بارسلونا توانست با استفاده از سیستم پپ گوآردیولا و در خشش این دو بازیکن به همه عناوین موجود در فوتبال باشگاهی دست یابد.
فیلیپ لام بی‌اندازه مهم است
از هنگامی که شوآین اشتایگر و آلونسو به صورت همزمان در ترکیب قرار گرفتند،
تا حدودی از تاثیرگذاری و درخشش آنها کاسته شده است. در بیشتر بازی‌های بایرن‌مونیخ در نیم‌فصل اول، فیلیپ لام و داوید آلابا تا قبل از مصدومیت، به‌خوبی از آلونسو حمایت کرده و به‌نوعی اسکورت این استراتژیست اسپانیایی در میانه میدان به حساب می‌آمدند. بویژه کاپیتان لام در بازیسازی و افزایش ضریب ایمنی خط دفاعی نقشی مهم ایفا می‌کرد و در پست شماره 8 همواره حامی خوبی برای ژابی آلونسو که در جلوی او قرار می‌گرفت، بود. همکاری این دو بازیکن فوق‌العاده بود و نقش مهمی در ارائه بازی هماهنگ از سوی بایرن‌مونیخ داشت، این تیم به‌ندرت توپ را از دست می‌داد، در حملات با نظم خوبی عمل می‌کرد و حریفان نیز کار سختی برای نزدیک شدن به دروازه مانوئل نویر در پیش داشتند.
آلونسو- لام بهتر از آلونسو-شوآین اشتایگر
شوآین اشتایگر اما از مشخصه‌های متفاوتی نسبت به فیلیپ لام برخوردار است. وی بازیکنی فیزیکی و از لحاظ بدنی قدرتمندتر است و در کارهای تهاجمی نیز تا حدودی عملکرد بهتری از کاپیتان بایرن‌مونیخ دارد، البته در پاسکاری عملکرد او نسبت به لام با سرعت کمتری همراه است. شاید به همین دلیل عملکرد و همکاری محور شوآین اشتایگر-آلونسو نسبت به محور لام-آلونسو با هماهنگی و تاثیرگذاری کمتری همراه بوده است. با این وجود شوآین اشتایگر در رویارویی مقابل هامبورگ و کلن عملکرد فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد، در بازی‌هایی که او تنها هافبک دفاعی مونیخی‌ها در زمین شمرده می‌شد و این مساله می‌تواند خبر خوبی برای بایرن‌مونیخ و هواداران این تیم باشد، چون در یازدهم مارس و در دیدار برگشت مقابل شاختار دونتسک آلونسو به دلیل اخراج در بازی رفت، مجاز به حضور در میدان نخواهد بود.
هیچ ضمانتی وجود ندارد
آنچه در آینده اتفاق خواهد افتاد، قابل پیش‌بینی نیست. شاید آلونسو و شوآین اشتایگر نیز بتوانند همانند ژاوی و اینیستا به هماهنگی خوبی برسند. دستیابی به همکاری و هماهنگی ایده‌آل بین دو بازیکن تاثیرگذار از چالش‌های مهم فوتبال امروزی است. ایجاد تغییراتی کوچک در متدهای تمرینی و درخواست‌های سرمربی از هر یک از این بازیکنان می‌تواند در افزایش هماهنگی آنها و در نتیجه نحوه بازی تیم تغییرات بسیار مثبتی داشته باشد اما هیچ ضمانتی برای بهبود چنین وضعیتی، حتی با توجه به اراده، تمایل و کیفیت این دو استراتژیست وجود ندارد. لام، تیاگو و مارتینز در هفته‌های آتی به کادر مونیخی‌ها افزوده خواهند شد که خبر خوشایندی برای پپ گوآردیولا، سرمربی تیم محسوب می‌شود، چون در این صورت این سرمربی اسپانیایی همه هافبک‌های خود را در اختیار خواهد داشت، خبر خوشی که البته می‌تواند پیامدهایی غیرقابل پیش‌بینی نیز همراه داشته باشد و به بزرگ‌ترین چالش پپ گوآردیولا در این فصل تبدیل شود.