من داستان بچه‌های کارون را برای نوجوانانی نوشتم که علاقه به دانستن فضای خاص جبهه و مقاومت دارند و موضوع داستان هم درباره محاصره‌ای است که خرمشهر را در برداشت و با مقاومت بچه‌های رزمنده آزاد شد. روایت در این داستان برعهده چند نوجوان است که در کنار رود کارون و در سنگر نیروهای ایرانی به‌سر می‌برند و شرح ماجراهایی است که در زمان جنگ برای آنها اتفاق افتاده است. در حدود یک صفحه از داستان را از خاطره‌ای واقعی وام گرفتم و سعی کردم آن را در جهانی داستانی قرار دهم. به نظرم برگزاری جشنواره‌های مردمی مانند جشنواره شهید غنی‌پور باعث رونق داستان‌خوانی و توجه به ادبیات برای مردم می‌شود و زیبایی این جایزه به‌خاطر مردمی بودن آن است. من شهید غنی‌پور را از همان زمان‌ها و در عرصه جبهه می‌شناختم و خاطره‌های بسیاری از ایشان دارم که مسؤول تدارکات ما بود. امیدوارم این جشنواره همچنان با نگاهی مردمی ادامه یابد.