برای روشنفکر کار نمی‌کنم

امیر جعفری این روزها نمایش «پاییز» به کارگردانی نادر برهانی‌مرند را پس از 12 سال دوباره روی صحنه دارد؛ کاری که انجام دوباره آن را ریسک می‌داند اما استقبال تماشاگران نشان می‌دهد ریسک این گروه جواب داده است. به گزارش ایسنا، این بازیگر ابتدا درباره تفاوت نمایش «پاییز»ی که سال 1393 روی صحنه رفته با آنچه بیش از 10 سال قبل یعنی در سال 1381 اجرا شد، گفت: اولین تفاوت این است که سنم بالاتر رفته است. آن مقطع سنم زیر 30 سال بود ولی الان 40 سالم شده است. وقتی هم به 40 سالگی می‌رسی ناخودآگاه پختگی را حس می‌کنی. یک مساله مهم دیگر هم این است که در این نمایش انرژی‌ام خوب بود، درحالی که فکر می‌کردم کم بیاورم ولی نیاوردم. جعفری درباره اینکه آیا پس از گذشت این چند سال، دیدگاهش نسبت به آنچه «پاییز» مطرح می‌کند با توجه به شرایط فرهنگی، سیاسی و اجتماعی امروز تغییری کرده است؟ بیان کرد: دیدگاه من فرقی نکرده و همان است. هنوز برایم جنگ و بچه‌های جبهه ارزشمند هستند و تا عمر دارم صحنه‌های جنگ از یادم نمی‌رود اما دیدگاه کسانی عوض شده که اصلا آن دوران را ندیده‌اند. بچه‌های دهه 80 یا آنهایی که زمان جنگ 7-6 ساله بودند هیچ تصوری از جنگ ندارند و باید الان نظر و تصور آنها را پرسید. او افزود: باید یک جوان 18 ساله و یک فرد 40 ساله را کنار هم آورد و نظرات‌شان را جویا شد، چون من که همان آدم هستم و نگاهم عوض نشده است، هنوز اسطوره برای من شهید همت، جهان‌آرا، باکری‌ها و خرازی‌ها هستند، برای تی‌شرتی که می‌پوشم عکس عباس دوران را می‌زنم،‌ ولی جوان امروز عکس یک خواننده آمریکایی را می‌زند. به همین دلیل می‌گویم دیدگاه من نه‌تنها عوض نمی‌شود بلکه هر چه جلوتر می‌روم، فکر می‌کنم کسانی که در جبهه، رشادت به خرج دادند چه موجودات عجیب و غریبی بودند. او اظهار کرد: البته یک مساله‌ای هم هست که باید به آن اشاره کنم و آن هم اینکه گاهی در جامعه جریانی مُد می‌شود و همه دنباله‌رو آن می‌شوند، مثلا یک دفعه چه‌گوآرا مد می‌شود و روی پیراهن همه چه‌گوآرا می‌بینی. این اتفاق آدم را یاد شعر مولانا می‌اندازد که می‌گوید: «خلق را تقلیدشان بر باد داد/ ‌ای دو صد لعنت بر این تقلید باد». این شرایط در تئاتر هم وجود دارد. جعفری با بیان اینکه مثل زمانی که یک کاری می‌گیرد و تماشاچی زیادی هم از آن استقبال می‌کند اما یکسری روشنفکرنما می‌گویند این کار که چیپ است و فقط برای خنده است، افزود: اصلا نسبت به هر کاری که به‌اصطلاح می‌گیرد و مردم استقبال می‌کنند، گارد گرفته می‌شود. در حالی که من برای قشر روشنفکر کار نمی‌کنم بلکه برای مردم کار می‌کنم که اگر غیر از این بود در خانه‌ام تئاتر می‌گذاشتم تا چهار نفر روشنفکری که هیچ چیزی را نمی‌پسندند، بیایند و آن را ببینند و کلی هم لذت ببرند.