پنجشنبه خاکستری
شامگاه پنجشنبه، لحظات خوبی برای بیشتر فوتبالدوستان ایرانی نبود، قشری که به سبب فوتبال دو قطبی، اکثر قریب به اتفاق آن طرفداران سرخابی هستند، اما تیمهای محبوب آنها در فاصله یک هفته مانده به پایان لیگ هشتم، دو دست را تقریبا تا بالاترین نقطه ممکن به علامت تسلیم بالا بردند. البته آبیها هنوز کورسوی امیدی به شکار جام دارند اما با توجه به فاصله تنها یک امتیازی ذوبآهن تا قهرمانی و همچنین انگیزه فراوان پیام مشهد برای ماندگاری، شاید در واقعهای مشابه یک اتفاق غیرمتعارف، جام به شاگردان قلعهنویی برسد. از سوی دیگر همین شانس اندک هم برای هواداران پرسپولیس وجود ندارد چرا که آنها نهمین باخت فصل را در اهواز تجربه کردند تا عملا اپسیلون اقبالی برای رسیدن به خانه سوم نداشته باشند. نمایش قرمزها مقابل استقلال اهواز، پیام ویژهای را در بطن خود داشت؛ پرسپولیس با نلو وینگادا هیچ تغییر مثبتی نکرده و این تنها خلاقیت علی کریمی است که جور ضعفهای تاکتیکی این تیم را میکشد. ضعیف بودن او یعنی تعطیل شدن مغازه پرسپولیس برای ارائه یک شبه فوتبال امتیازآور.
شوک نارنجی در واپسین لحظات
محسن قهرمانی در سوت خود دمید تا استقلال با تفکر کاملا هجومی، به سه امتیاز مصاف با سایپا بیندیشد. شوری که از روی سکوها به امیر قلعه نویی منتقل و متعاقب آن استرس ویران کننده وی، همچو سرنگی کشنده به رگهای 11 مرد آبیپوش تزریق میشد. در غیاب مجتبی جباری، مهندس پاسهای تودر، این پیستونهای کناری بودند که وظیفه اصلی تغذیه حملهوران را به عهده گرفتند. فوتبال سرخپوستی شاید بهترین نام باشد برای حملات شورمند آبیها. آنها در ابتدا تنها گل را از روی سانتر میخواستند اما مدافعان بلندزن سایپا به رهبری سیدجلال حسینی، فاتح بلامنازع آسمان شانزده و نیم متر سایپا بودند. هرچه خسرو حیدری از راست گسیل میداشت و امیرآبادی و جانواریو از جبهه چپ به درون هجده قدم نارنجیپوشان میریختند، بینتیجه بود تا اینکه حربه استقلال به روش دیگری تغییر وضعیت داد؛ حرکت پا به توپ در محوطه جریمه به انتظار شنیدن سوت ضربه پنالتی. امید روانخواه متخصص این تاکتیک در دقیقه 67 موفق به انجام وظیفهاش شد اما محسن قهرمانی برخورد واضح کیانوش رحمتی را خطا نگرفت تا بعد از این حادثه موج متسلسل شیرجههای مصنوعی آبیها آغاز شود. فوتبال مبتنی بر ارسال سانتر و زمین خوردن به امید گرفتن ضربه پنالتی سر انجام در دقایق پایانی جواب داد، آن هم در صحنهای که به مراتب فشار وارده به بالاتنه حیدری از سوی کاظم برجلو، کمتر از صحنههای مشابه بود و طعنهآمیزتر آنکه قبل از زمین خوردن پیستون راست استقلال، گزارشگر تلویزیونی دو ثانیه زودتر پیشبینی کرد «اگر حیدری به زمین بیفتد، داور نقطه پنالتی را نشان میدهد!» چنین شد تا بیست و یکمین گل آرش برهانی از روی نقطه پنالتی خلق شود. این نتیجه میتوانست امید استقلال را برای رسیدن به جام همچنان محفوظ بدارد اما مدافع پنالتی داده سایپا در آخرین دقیقه وقت اضافه جبران مافات کرد و با ضربه سر برای چندمین بار پاشنه آشیل دفاع استقلال را به تصویر کشید؛ سانتر، ضربه سر و گل. به همین راحتی بیش از 40 هزار هوادار در ورزشگاه و میلیونها هوادار این تیم، پای گیرندههای خود به انجماد کامل رسیدند. در صورتی که مایلیکهن با آرامش تمام تیمش را از روی سکوها هدایت میکرد، امیر قلعهنویی با ریاکشنهای عجیبش ثابت کرد هنوز تا رسیدن به نقطه تکامل فاصله زیادی دارد. او با این حرکات، تمرکز را از تیمش سلب کرده بود و به مثابه هوادارای متعصب با هدر رفتن هر خطر، تا مرز خمودگی پیش میرفت. با این وجود در پایان این مصاف دراماتیکوار، هواداران استقلال از سرمربی خود حمایت کردند، اتفاقی که شاید در آینده او نقش مهمی را ایفا کند.
ذوبآهن یک گام تا جام
چند درصد احتمال مقاومت انزلیچیها وجود داشت؟ خوش باورانه بود اگر استقلالیها چشم به ساقهای شاگردان احمدزاده داشتند چرا که ملوان با دریافت نیمجین گل در فولادشهر، اصفهانیها را تا صید یک افتخار بزرگ دیگر هدایت کرد. تیم یکدست ابراهیمزاده با ارائه یک بازی کاملا برتر با سه گل از سد ملوان گذشت تا تنها به یک امتیاز برای قهرمانی نیازمند باشد. دیگر چه چیزی سادهتر از این؟ البته اگر استقلال قادر به عبور از پیام نشود ذوبیها حتی با قبول شکست برابر فولاد باز هم صاحب جام میشوند. دایره مربیان ایرانی اینک کمی وسیعتر شده و آنها مردی را در جمع خود میبینند که در نخستین تجربه سرمربیگریاش – بعد از سالها دستیاری- ذوبآهن را قهرمان لیگ برتر میکند. درست شبیه اتفاقی که برای پرسپولیس و قطبی رخ داد.
افتضاح پرسپولیس در اهواز
شاید خبر پیروزی خیرهکننده مس در قم به گوش بازیکنان پرسپولیس رسیده بود که آنان اینچنین بیتفاوت و سنگین مقابل استقلال اهواز ظاهر شدند، شاید هم خبر پیروزی پیام در شیراز، آبیهای خوزستان را آنگونه تهییج کرده بود که به هر ترتیبی از سد پر مهرهترین تیم لیگ برتر بگذرند. استقلال اهواز تیم شانزدهم جدول به سه امتیاز این مصاف احتیاج داشت و نلو وینگادا با تاکتیک و ارنج اولیهاش مهمترین نقش را در به حقیقت پیوستن این رویای جنوبیها بازی کرد. تنها فرق بارز سرخپوشان نسبت به دیدار قبلیشان مقابل پیکان، در یک واقعیت مستتر بود؛ عدم آمادگی علی کریمی. اینک پرسپولیس برای رسیدن به پیروزی، بیشتر از آنکه وابسته به تمرینات و تاکتیکهای مرور شدهاش باشد، وامدار درخشش ستارههایش است. گل فوقالعاده توره که از فاصله 35 متری نواخته شد شاید یک برد دیگر را با این روش به ارمغان میآورد اما در ادامه این زوج مضحک سپهر حیدری و حقیقی بود که دنیا را به کام میزبان شیرین کرد. با قبول این شکست پرسپولیس تنها با قهرمانی در جام حذفی میتواند امید به کسب لیگ قهرمانان آسیا داشته باشد؛ اتفاقی که با توجه به وابستگی پرسپولیس به آمادگی کریمی تنها با خوشبینی افراطی حاصل میشود.
سلام مس به آسیا، خداحافظی داماش با لیگ
شاگردان پرویز مظلومی در قم با سه گل از سد صبا گذشتند تا تنها با یک تساوی در هفته آخر به عنوان تیم سوم راهی لیگ قهرمانان آسیا شوند. همانقدر که این نتیجه، نشاندهنده قدرت نارنجیپوشان کویر بود از سوی دیگر پیغام دیگری داشت؛ افت فاحش صبا که با ادامه این روند نزولی شاید نتایج تحقیرکننده دیگری در آسیا در انتظار شاگردان فیروز کریمی باشد.
در دیگر رقابت تاثیرگذار، داماش با سه گل از سد برق گذشت اما با توجه به پیروزی پیام مقابل مقاومت و همچنین استقلالاهواز برابر پرسپولیس، رشتیها بعد از 2 فصل حضور در لیگ برتر، سرانجام راهی لیگ یک شدند. سقوط داماش بدون تردید شاهکار اسماعیل شاد، مدیرعامل سابق این تیم بود که با کنار گذاشتن ناگهانی نادر دستنشان، اسباب این فاجعه غمانگیز را برای گیلانیها پایهریزی کرد.
میثاقیان وارد شد
سپاهان در حالی که با یک گل از ابومسلم عقب بود در نهایت با نتیجه 2 بر یک از سد میزبان خود گذشت تا مشکیهای خراسان در آستانه سقوط به لیگ یک قرار بگیرند، اتفاقی که در صورت پیروزی پیام و استقلالاهواز در هفته آخر، رنگ حقیقت به خود خواهد گرفت. این آخرین مرتبهای بود که علی حنطه جواز هدایت ابومسلم را در درست داشت چرا که مدیران این تیم بلافاصله اکبر میثاقیان را جانشین او کردند تا شاید این مربی از سقوط ابومسلم جلوگیری کند. امیر علیه امیر
پنجشنبه خاکستری
شامگاه پنجشنبه، لحظات خوبی برای بیشتر فوتبالدوستان ایرانی نبود، قشری که به سبب فوتبال دو قطبی، اکثر قریب به اتفاق آن طرفداران سرخابی هستند، اما تیمهای محبوب آنها در فاصله یک هفته مانده به پایان لیگ هشتم، دو دست را تقریبا تا بالاترین نقطه ممکن به علامت تسلیم بالا بردند. البته آبیها هنوز کورسوی امیدی به شکار جام دارند اما با توجه به فاصله تنها یک امتیازی ذوبآهن تا قهرمانی و همچنین انگیزه فراوان پیام مشهد برای ماندگاری، شاید در واقعهای مشابه یک اتفاق غیرمتعارف، جام به شاگردان قلعهنویی برسد. از سوی دیگر همین شانس اندک هم برای هواداران پرسپولیس وجود ندارد چرا که آنها نهمین باخت فصل را در اهواز تجربه کردند تا عملا اپسیلون اقبالی برای رسیدن به خانه سوم نداشته باشند. نمایش قرمزها مقابل استقلال اهواز، پیام ویژهای را در بطن خود داشت؛ پرسپولیس با نلو وینگادا هیچ تغییر مثبتی نکرده و این تنها خلاقیت علی کریمی است که جور ضعفهای تاکتیکی این تیم را میکشد. ضعیف بودن او یعنی تعطیل شدن مغازه پرسپولیس برای ارائه یک شبه فوتبال امتیازآور.
شوک نارنجی در واپسین لحظات
محسن قهرمانی در سوت خود دمید تا استقلال با تفکر کاملا هجومی، به سه امتیاز مصاف با سایپا بیندیشد. شوری که از روی سکوها به امیر قلعه نویی منتقل و متعاقب آن استرس ویران کننده وی، همچو سرنگی کشنده به رگهای 11 مرد آبیپوش تزریق میشد. در غیاب مجتبی جباری، مهندس پاسهای تودر، این پیستونهای کناری بودند که وظیفه اصلی تغذیه حملهوران را به عهده گرفتند. فوتبال سرخپوستی شاید بهترین نام باشد برای حملات شورمند آبیها. آنها در ابتدا تنها گل را از روی سانتر میخواستند اما مدافعان بلندزن سایپا به رهبری سیدجلال حسینی، فاتح بلامنازع آسمان شانزده و نیم متر سایپا بودند. هرچه خسرو حیدری از راست گسیل میداشت و امیرآبادی و جانواریو از جبهه چپ به درون هجده قدم نارنجیپوشان میریختند، بینتیجه بود تا اینکه حربه استقلال به روش دیگری تغییر وضعیت داد؛ حرکت پا به توپ در محوطه جریمه به انتظار شنیدن سوت ضربه پنالتی. امید روانخواه متخصص این تاکتیک در دقیقه 67 موفق به انجام وظیفهاش شد اما محسن قهرمانی برخورد واضح کیانوش رحمتی را خطا نگرفت تا بعد از این حادثه موج متسلسل شیرجههای مصنوعی آبیها آغاز شود. فوتبال مبتنی بر ارسال سانتر و زمین خوردن به امید گرفتن ضربه پنالتی سر انجام در دقایق پایانی جواب داد، آن هم در صحنهای که به مراتب فشار وارده به بالاتنه حیدری از سوی کاظم برجلو، کمتر از صحنههای مشابه بود و طعنهآمیزتر آنکه قبل از زمین خوردن پیستون راست استقلال، گزارشگر تلویزیونی دو ثانیه زودتر پیشبینی کرد «اگر حیدری به زمین بیفتد، داور نقطه پنالتی را نشان میدهد!» چنین شد تا بیست و یکمین گل آرش برهانی از روی نقطه پنالتی خلق شود. این نتیجه میتوانست امید استقلال را برای رسیدن به جام همچنان محفوظ بدارد اما مدافع پنالتی داده سایپا در آخرین دقیقه وقت اضافه جبران مافات کرد و با ضربه سر برای چندمین بار پاشنه آشیل دفاع استقلال را به تصویر کشید؛ سانتر، ضربه سر و گل. به همین راحتی بیش از 40 هزار هوادار در ورزشگاه و میلیونها هوادار این تیم، پای گیرندههای خود به انجماد کامل رسیدند. در صورتی که مایلیکهن با آرامش تمام تیمش را از روی سکوها هدایت میکرد، امیر قلعهنویی با ریاکشنهای عجیبش ثابت کرد هنوز تا رسیدن به نقطه تکامل فاصله زیادی دارد. او با این حرکات، تمرکز را از تیمش سلب کرده بود و به مثابه هوادارای متعصب با هدر رفتن هر خطر، تا مرز خمودگی پیش میرفت. با این وجود در پایان این مصاف دراماتیکوار، هواداران استقلال از سرمربی خود حمایت کردند، اتفاقی که شاید در آینده او نقش مهمی را ایفا کند.
ذوبآهن یک گام تا جام
چند درصد احتمال مقاومت انزلیچیها وجود داشت؟ خوش باورانه بود اگر استقلالیها چشم به ساقهای شاگردان احمدزاده داشتند چرا که ملوان با دریافت نیمجین گل در فولادشهر، اصفهانیها را تا صید یک افتخار بزرگ دیگر هدایت کرد. تیم یکدست ابراهیمزاده با ارائه یک بازی کاملا برتر با سه گل از سد ملوان گذشت تا تنها به یک امتیاز برای قهرمانی نیازمند باشد. دیگر چه چیزی سادهتر از این؟ البته اگر استقلال قادر به عبور از پیام نشود ذوبیها حتی با قبول شکست برابر فولاد باز هم صاحب جام میشوند. دایره مربیان ایرانی اینک کمی وسیعتر شده و آنها مردی را در جمع خود میبینند که در نخستین تجربه سرمربیگریاش – بعد از سالها دستیاری- ذوبآهن را قهرمان لیگ برتر میکند. درست شبیه اتفاقی که برای پرسپولیس و قطبی رخ داد.
افتضاح پرسپولیس در اهواز
شاید خبر پیروزی خیرهکننده مس در قم به گوش بازیکنان پرسپولیس رسیده بود که آنان اینچنین بیتفاوت و سنگین مقابل استقلال اهواز ظاهر شدند، شاید هم خبر پیروزی پیام در شیراز، آبیهای خوزستان را آنگونه تهییج کرده بود که به هر ترتیبی از سد پر مهرهترین تیم لیگ برتر بگذرند. استقلال اهواز تیم شانزدهم جدول به سه امتیاز این مصاف احتیاج داشت و نلو وینگادا با تاکتیک و ارنج اولیهاش مهمترین نقش را در به حقیقت پیوستن این رویای جنوبیها بازی کرد. تنها فرق بارز سرخپوشان نسبت به دیدار قبلیشان مقابل پیکان، در یک واقعیت مستتر بود؛ عدم آمادگی علی کریمی. اینک پرسپولیس برای رسیدن به پیروزی، بیشتر از آنکه وابسته به تمرینات و تاکتیکهای مرور شدهاش باشد، وامدار درخشش ستارههایش است. گل فوقالعاده توره که از فاصله 35 متری نواخته شد شاید یک برد دیگر را با این روش به ارمغان میآورد اما در ادامه این زوج مضحک سپهر حیدری و حقیقی بود که دنیا را به کام میزبان شیرین کرد. با قبول این شکست پرسپولیس تنها با قهرمانی در جام حذفی میتواند امید به کسب لیگ قهرمانان آسیا داشته باشد؛ اتفاقی که با توجه به وابستگی پرسپولیس به آمادگی کریمی تنها با خوشبینی افراطی حاصل میشود.
سلام مس به آسیا، خداحافظی داماش با لیگ
شاگردان پرویز مظلومی در قم با سه گل از سد صبا گذشتند تا تنها با یک تساوی در هفته آخر به عنوان تیم سوم راهی لیگ قهرمانان آسیا شوند. همانقدر که این نتیجه، نشاندهنده قدرت نارنجیپوشان کویر بود از سوی دیگر پیغام دیگری داشت؛ افت فاحش صبا که با ادامه این روند نزولی شاید نتایج تحقیرکننده دیگری در آسیا در انتظار شاگردان فیروز کریمی باشد.
در دیگر رقابت تاثیرگذار، داماش با سه گل از سد برق گذشت اما با توجه به پیروزی پیام مقابل مقاومت و همچنین استقلالاهواز برابر پرسپولیس، رشتیها بعد از 2 فصل حضور در لیگ برتر، سرانجام راهی لیگ یک شدند. سقوط داماش بدون تردید شاهکار اسماعیل شاد، مدیرعامل سابق این تیم بود که با کنار گذاشتن ناگهانی نادر دستنشان، اسباب این فاجعه غمانگیز را برای گیلانیها پایهریزی کرد.
میثاقیان وارد شد
سپاهان در حالی که با یک گل از ابومسلم عقب بود در نهایت با نتیجه 2 بر یک از سد میزبان خود گذشت تا مشکیهای خراسان در آستانه سقوط به لیگ یک قرار بگیرند، اتفاقی که در صورت پیروزی پیام و استقلالاهواز در هفته آخر، رنگ حقیقت به خود خواهد گرفت. این آخرین مرتبهای بود که علی حنطه جواز هدایت ابومسلم را در درست داشت چرا که مدیران این تیم بلافاصله اکبر میثاقیان را جانشین او کردند تا شاید این مربی از سقوط ابومسلم جلوگیری کند. ارسال نظر
پربیننده