شهاب احمدی: مهم‌ترین علامت سوال این روزهای رئال مربوط به خط میانی این تیم می‌شود. فصل گذشته بسیاری از موفقیت‌های رئال جدا از درخشش خیره‌کننده کریس رونالدو، محصول توانایی‌های بالای هافبک‌های تیم بود. جنس کارلتو فصل گذشته برای بازی با 3 هافبک میانی کاملا جور بود، شاید حتی چیزی فراتر از جور! ژابی آلونسو به عنوان یک بازیکن پست 6 در جلوی مدافعان انجام وظیفه می‌کرد. لوکا مودریچ به عنوان یک بازیکن پست 8 به خوبی می‌توانست وظیفه انتقال بازی از دفاع به حمله را در خط میانی عهده‌دار شود و در نهایت آنخل دی‌ماریا (ایسکو) چیزی شبیه به یک بازیکن پست شماره 10 عمل می‌کرد. او بازیکنی بود که به 3 عنصر تهاجمی تیم به خوبی اضافه می‌شد و در عین حال به خوبی نیز آنها را تغذیه می‌کرد. آلونسو، مودریچ و دی‌ماریا (ایسکو) همچون تکه‌های یک پازل بودند که به خوبی توانستند اندیشه‌های کارلتو را بویژه در بازی‌های حذفی عملی کنند. این فصل اما به لطف دیپورت شدن 2 قطعه اصلی این پازل، جنس کارلتو در خط میانی آنقدر‌ها هم جور به نظر نمی‌رسد. مدت‌هاست بسیاری از کارشناسان، ورزشی‌نویسان و تاکتیک‌نویسان مطرح فوتبال اروپا تاکید می‌کنند که بازی دادن تونی کروس در پست شماره 6 چیزی جز هدر دادن استعداد بالای این بازیکن و همچنین فرسوده شدن او به ارمغان نمی‌آورد. با این حال در اوایل فصل به لطف حضور بازیکنی همه‌کاره همچون مودریچ و زوج کاملا قانع کننده مودریچ - کروس، ضعف‌های مادرید آنقدر‌ها در خط میانی آشکار نشد چرا که لوکا مودریچ به‌خوبی توانسته بود پوششی قابل قبول برای تونی کروس ایجاد کند اما با مصدومیت این هافبک کروات و تنها شدن کروس در خط میانی، مشکلات کارلتو در این خط عیان شد.حقیقت ماجرا این است که در غیاب مودریچ و وظایف محدودکننده کروس، رئال از داشتن بازیکنی که به خوبی توانایی انتقال توپ از دفاع به حمله و سرعت بخشیدن در انتقال توپ را داشته باشد محروم است و دقیقا به همین علت پلی‌میکر قهاری همچون ایسکو نمی‌تواند در مناطق مورد نیازش توپ را برای تغذیه 3 بازیکن تیم در خط جلو لمس کند. شعاع حرکتی ایسکو به همین علت دورتر از همیشه نسبت به محوطه جریمه حریفان قرار دارد و این دقیقا همان علتی است که رئال نمی‌تواند به حد لازم در برابر حریفانش موقعیت خطرناک ایجاد کند. از بدشانسی آنها، کریس رونالدو نیز این روزها دوران افتش را سپری می‌کند و از خلق لحظات جادویی همیشگی‌اش کاملا عاجز است.کریم بنزما در نوک خط حمله به‌رغم گذشته سالیان متوالی همچنان «بی ثبات» است و گرت بیل نیز سردرگم‌ترین روزهای خودش را در مادرید سپری می‌کند. حقیقت دیگر ماجرا این است که کارلتو نیز هیچ طرح و برنامه‌ای برای عوض کردن این شرایط ندارد. کافی است به ترکیب‌های ابتدایی او و تعویض‌هایش در بازی‌های اخیر نگاه کنید. ورود چیچاریتو در دقیقه 80 و خسه کمی زودتر تبدیل به تعویض‌هایی روتین شده است که عملا قادر نیست شرایط تیم را تغییر دهد. آنچلوتی حتی از ارائه یک ترکیب اولیه متفاوت نیز عاجز است. هر چند مصدومیت مودریچ و خامس دست او را برای عملی کردن چنین ایده‌هایی بسته است اما با این حال شاید او بتواند با بردن رونالدو به نوک خط حمله و از ابتدا به میدان فرستادن خسه کمی شرایط را تغییر دهد اما آنچلوتی این روزها نهایت ابتکارش در ترکیب‌های اولیه بازی با ایارامندی و لوکاس سیلوا به طور چرخشی است! رئال مادرید در بد مقطعی از فصل دچار سردرگمی شده است. بازیکنان به وضوح آن طراوت و شادابی لازم را ندارند و این مساله شاید از مشکلات فنی تیم نیز خطرناک‌تر باشد. با این حال شرایط هنوز هم برای رئال آنقدر‌ها بحرانی نشده است. اختلاف یک امتیازی با بارسا به هیچ وجه اختلاف معناداری نخواهد بود. بازگشت مودریچ و خامس شاید بتواند آن طراوت و شادابی لازم را به تیم بازگرداند و صد البته که آنچلوتی نیز از این پس بسیار فعال‌تر از همیشه خواهد بود. رئال همچنان این فرصت را دارد تا در فصل 15-2014 تاریخ‌سازی کند. کارلتو چشم بسته نیز راه حضور در فینال لیگ قهرمانان را بلد است و این مساله می‌تواند برگ برنده رئال در لیگ قهرمانان اروپا باشد البته همه این مسائل زمانی عملی خواهد شد که کارلتو بتواند به نتیجه‌گیری‌های قانع‌کننده در رابطه با مشکلات تیمش دست پیدا کند و البته مهره‌های کلیدی تیم از جمله رونالدو و بیل نیز یک ریکاوری روحی - روانی انجام دهند.