
«تکریت» پایتخت «داعش» است نه «موصل»
ناصر قندیل*: 4 سال از جنگی که تروریستهای القاعده به پشتیبانی سرویس اطلاعاتی عربستان، ترکیه، قطر، فرانسه، انگلیس، رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه سوریه آغاز کردند میگذرد؛ جنگی که طبق گزارش روزنامههای آمریکا حدود 100 میلیارد دلار برای آن هزینه شده است. در این حملات به جز شهر «رقه» هیچیک از شهرهای اصلی و مرکزی سوریه سقوط نکرد. البته رقه نیز در میان شهرهای مهم سوریه از نظر حجم سیاسی، اقتصادی و تعداد ساکنان در جایگاه پنجم به بعد قرار دارد. با نگاه به جغرافیای سوریه میتوان گفت سقوط «حمص» یا «حماه» توسط گروههای تروریستی یقینا برابر با سقوط دمشق، حلب یا «لاذقیه» خواهد بود، زیرا این شهرها اهمیت و مرکزیت بالایی دارند. البته این مساله بدین سبب است که حمص و حماه در مرکز جغرافیای سوریه قرار دارند و از نظر مرزی به دور از مرزهای کشورهای همسایه جای میگیرند. این کشور نیز زمانی در امنیت قرار دارد که شهرهای مرکزی خود را در اختیار داشته باشد. در این صورت میتوان بر بازپسگیری شهرهای اطراف حساب باز کرد. درباره سوریه نیز شهرهای حاشیهای مانند حلب، درعا، دیرالزور و الحسکه با وجود نفوذ گروههای تروریستی در آنجا همچنان عرصه رویارویی است و دولت نیز ابتکار عمل را به دست میگیرد. هنوز از زمان اعلام امارت گروهک تروریستی داعش یک سال نگذشته است و هرکس به جغرافیای عراق یعنی مرکز، شمالغرب و مناطق تحت کنترل داعش بنگرد، نکتهای اساسی برایش رخ خواهد نمود و آن اینکه موصل اسماً پایتخت امارت داعش است، زیرا فقط امکان تماس با ترکیه را تضمین میکند ولی تکریت از نظر تعداد جمعیت، ساختار اجتماعی و فرقهای و موقعیت جغرافیایی، شهر اصلی در میان شهرهای امارت داعش است. از این رو، ورود نیروهای دولتی و مردمی عراق به آن بدین معناست که امارت فرومیپاشد، زیرا تکریت حلقه وصل الانبار، بغداد، دیاله، موصل، کرکوک و اربیل به شمار میرود و با کامل شدن آزادسازی این شهر عناصر داعش به صورت مجموعه جزایر نظامی پراکنده میشوند که محاصره هستند و فقط عامل زمان آنها را در معرض سرنگونی قرار میدهد. آزادسازی تکریت با مشارکت نیروهای مسلح متشکل از داوطلبان عشایر که تحت حمایت عربستان و آمریکا نیستند –همانگونه که «سیدحسن نصرالله» تأکید کرد- بدین معناست که رهایی یافتن از گروهک تروریستی داعش مستلزم استعانت از آمریکا و همپیمانان این کشور نیست بلکه نجات یافتن از داعش بدون مداخله آمریکا سریعتر و آسانتر خواهد بود. این مساله فقط به خاطر ممانعت از سوء استفاده دوگانه آمریکا از داعش، تمایل به طولانی کردن زمان امارات داعش برای استفاده از جنگ فرسایشی علیه سوریه و عراق و زمانبندی نبرد سرنوشت به ساعت انتخابات آمریکا نیست بلکه بدین سبب است که آمریکا تمایل دارد این درگیری سبب سوق دادن داعش به سوی عربستان و اردن نشود و همچنین سوق دادن آنها به سوی ترکیه را کنترل کند تا اینکه تضمینی باشد برای عدم بازگشت تروریستهای غربی به کشورشان و طولانی کردن زمان فرسایش ملت منطقه و نیروهای مسلح آن. ظاهرا پس از تکریت، جنگ الانبار و دیرالزور به واسطه همکاری میان ارتشهای سوریه و عراق و عشایر استانهای این دو کشور که از نظر آمریکا ممنوع است، در آستانه شکلگیری است. پس از این جنگ نوبت جنگ موصل و الحسکه و در نتیجه گریز تروریستهای داعشی حاضر در رقه به سوی ترکیه خواهد شد. این در حالی است که تکفیریهای النصره از جنوب به سوی اردن و از شمال به سوی ترکیه خواهند رفت. در این میان، لبنان نیز باید در جنگ و همکاری با سوریه شتاب کند تا اینکه در قبال خزان تروریستهای حاضر در بلندیهای این کشور و کسانی که قصد دارند به داخل این کشور نفوذ کنند، سرگردان نشود.
*تحلیلگر سرشناس روزنامه «البناء» لبنان
نصرالله رهبری استثنایی است
میشل عون، رئیس جریان مسیحی «ملی آزاد» و نامزد جریان 8 مارس در انتخابات ریاستجمهوری لبنان، در گفتوگو با الاخبار درباره روابطش با سید حسن نصرالله گفت: سیدحسن نصرالله از نظر تفکر، شجاعت و احساس پدرانهای که نسبت به مبارزان حزبالله دارد، رهبری استثنایی است و همه به او احترام میگذارند. روابط ما در ابتدا شاید براساس منافع بود، اما بعد از دیدار اول به سرعت رشد کرد. وقتی برای اولین بار دبیر کل حزبالله را میبینید، حس اعتماد به او در شما به وجود میآید و این احساس متقابل است اگرنه روابط تا این حد نمیرسید.