بلیت اتوبوس+50 ریال

گروه اجتماعی: چه فرقی می‌کند، بلیت شرکت واحد 20 تومان باشد یا 25 تومان، وقتی که دست به جیب می‌شویم و صف طویل رو‌به‌روی باجه بلیت‌فروشی را پا به پا می‌کنیم، چه تفاوتی دارد با 100 تومان 5 تا بلیت بدهند یا چهارتا. چه فرقی می‌کند که همه توانایی پرداختش را داشته باشند یا نه، چه اهمیتی دارد طرح جامع حمل‌و‌نقل ترافیک پایتخت به حمل و نقل«عمومی» و «ارزان» در تهران توجه کرده است یا نه؟ و هزاران مطلب بی‌اهمیتی که مثل بلیت‌های اتوبوس خریده می‌شوند، در صف‌های طولانی مچاله و بعد پاره شده و به فراموشی سپرده می‌شوند. اهمیت زمانی از بین می‌رود که مسؤولان در اتاق‌های در بسته می‌نشینند و به نشانه تایید موضوعی دست‌شان را بالا می‌گیرند که حتی به درستی نمی‌دانند، چیست. در چنین شرایطی سخن گفتن از اصول و جایگاه قانونی این مصوبه‌ها چه محلی از اعراب دارد؟ سه‌شنبه هفته گذشته سخنگوی شورای شهر تهران وقتی روبه روی خبرنگار ایرنا قرار گرفت، با صدای بلند اعلام کرد: «بر اساس مصوبه شورای شهر، نرخ اتوبوس‌های بلیتی شهر تهران در سال جاری ثابت بوده و شهرداری حق افزایش بلیت را ندارد». اما برای تاکید گفته هایش یادآور می‌شود که: « بر اساس مصوبه سال گذشته شورای شهر نرخ کرایه اتوبوس‌های بلیتی ثابت مانده و همان 20 تومان است. با توجه به اینکه دریافت بلیت از مسافران اتوبوس تاثیر چندانی در حمل‌ونقل عمومی شهر ندارد لذا شورا با افزایش قیمت بلیت مخالفت کرد». اما ديروز در برابر خبرنگار «وطن‌امروز» ناگهان چرخش 180 درجه‌ای داشته و می‌گوید: «قیمت بلیت اتوبوس از 20 به 25 تومان افزایش یافته است». اهمیت بعضی از موضوعات به همین راحتی از بین می‌رود. وقتی که یک سیستم عریض و طویل برای به کرسی نشاندن حرفش رقم‌های قابل توجهی را هزینه می‌کند و از تمام بلندگوهایش برای «شنیده شدن» بهره می‌برد، اما زمانی که نوبت پاسخگویی فرا می‌رسد، موبایل‌ها خاموش شده و به طرز معجزه آسایی همگی در یک جلسه مشترک و البته بسیار مهم حاضر می‌شوند تا بتوانند به شکلی قانونی از «شنیده شدن» طفره بروند. اظهارات متناقض روز گذشته اعضای شورای شهر و مسؤولان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران حکایت از عمق بی‌توجهی آنها به پررنگ‌ترین بحث شهری پایتخت که همانا حمل و نقل عمومی و ارزان است، دارد؛ حکایتی که تلخی آن با مروری بر این اظهارات دردآورتر هم می‌شود. گفته‌های سه شنبه هفته گذشته خسرو دانشجو، سخنگوی شورای شهر را بگذارید در برابر این حرف‌ها که در پاسخ به «وطن‌امروز» عنوان شده است و خود قضاوت کنید: قیمت بلیت اتوبوس از 20 به 25 تومان افزایش یافته است. البته این افزایش قیمت هیچ فشاری به مردم وارد نکرده و تنها به خاطر مشکلات پول خرد است. دانشجو در حالی با این روش از تصمیم شورایی که سخنگوی آن است، دفاع می‌کند که بعید به نظر می‌رسد بخش زیادی از اتوبوس سوارهای پایتخت، در هر بار مراجعه به دکه‌های بلیت فروشی فقط یک بلیت خریداری کنند. در صحبت‌های دانشجو تنها نکته عجیبی نبود که از سوی اعضای شورای شهر مطرح شد، بلکه حمزه شکیب در کسوت رئیس کمیسیون عمران که متولی بررسی نرخ حمل و نقل عمومی شهر تهران است نیز از افزایش قیمت بلیت‌های اتوبوس ابراز بی‌اطلاعی کرد و به خبرنگار ما گفت: من هم بی‌خبرم. در کمیسیون عمران چنین چیزی مطرح نشده اما فکر می‌کنم که در کمیسیون برنامه و بودجه به تصویب رسیده باشد در حالی که بنده به شدت با این مساله مخالفم. مدیر عامل شرکت اتوبوسرانی تهران نیز که گفت‌وگویش با ایرنا جرقه نخستین این آتش را فراهم کرده بود با موبایلی خاموش در یک جلسه کاملا مهم و حیاتی نشسته بود و بدون پاسخ به خبرنگارانی که در جایگاه نگاه پرسشگر مردم از او سوال داشتند، همه چیز را به بعد واگذار می‌کرد. با این حال مدیر روابط عمومی این شرکت که حاضر به پاسخ دادن همراهش شده بود، می‌گوید: در سال گذشته پیشنهادی مبنی بر افزایش قیمت بلیت اتوبوس از سوی این شرکت به شورای شهر ارائه شده بود و در اسفندماه به تصویب شورا رسید، اما تا اجرایی شدن آن هنوز به اجازه فرمانداری نیاز است. وقتی رزم‌آزما در برابر این سوال قرار می‌گیرد که آیا قرار است این طرح به زودی انجام شود، می‌گوید نه به هیچ وجه و از گفت‌وگوی مدیر عامل این شرکت با خبرنگاران اظهار بی‌اطلاعی می‌کند. با این حال به نظر می‌رسد که 5 تومان گرانی بلیت اتوبوس، جایگاهی برای این همه چانه زنی و سیاه کردن این اوراق نداشته باشد، خلاصه اینکه بلیت‌های بهار با همان قیمت 20 تومانی به چاپ رسیده‌اند و احتمالا همین مساله هم یکی دیگر از دلایل به تعویق افتادن گرانی بلیت باشد. اما از بین رفتن اهمیت بعضی از موضوعات و شاید بی‌توجهی به جامعه، بی‌شک نیاز به سیاه کردن تومارهای فراوان داشته و باید در راس توجه مدیران قرار بگیرد.