ورزنه؛ شهر فرشتگان سفیدپوش ایرانزمین
گویش مختلف، پوشش خاص و آداب و رسوم متنوع، نشانگر فرهنگ هر منطقه و بخشی از هویت ملی مردم یک سرزمین است. ورزنه، شهری با جاذبههای تاریخی و طبیعی، از شهرهای منطقه شرق اصفهان است که زنانش پوشش خاص و منحصر به فردی را در کشور دارند.
در این شهر همه زنان با چادرهای سفید در سطح شهر رفت و آمد میکنند و این سنتی است که در میان شهرهای کشور تنها در ورزنه رواج دارد. مفسران و محققان دلایل زیادی را برای این امر برشمردهاند. برخی از صاحبنظران این پوشش را ناشی از دورانی میدانند که مردم منطقه مذهب زرتشتی داشتند زیرا تنها روحانیون زرتشتی لباسی از جنس پنبه و به رنگ سفید به تن میکردند. گروهی اعتقاد دارند که شرایط آب و هوایی منطقه، شغل کرباسبافی و کشت و کار پنبه و عدم دسترسی به پارچههای دیگر نقاط کشور موجب پوشش سفیدرنگ چادر بانوان این خطه شده است. از دیدگاه دیگر، زنان این منطقه به منظور شناخته نشدن توسط افراد نامحرم از چادر سفید استفاده میکردند. ورزنه به معنای واقعی شهری با جاذبههای تاریخی و طبیعی است و تمامی عناصر تاریخی و سنتی مانند قلعهها، کبوترخانهها، مسجد جامع، پل، آسیابها، آبانبارها و خانههای تاریخی را در خود دارد. از آثار به دست آمده معلوم میشود که مسجد جامع ورزنه روی بقایای یک آتشکده قدیمی ساخته شده است که قدمت آن به دوره ساسانیان بازمیگردد اما معماری مسجد متعلق به دوران تیموریان و به حدود 500 سال پیش میرسد. پل قدیم ورزنه که ساخت آن به دوران دیلمیان و سلجوقیان بازمیگردد، وجود کبوترخانههای متعدد و قلعههای دیزی، پچویز، گوشت، شاخ کنار و شاخ نیان از جمله جاذبههای باستانی شهر اصفهان است. علاوه بر بافتهای تاریخی و سنتی، ورزنه از جاذبههای بینظیر طبیعی نیز برخوردار است. تالاب گاوخونی، تپههای ماسهای(ریگسرا)، رودخانه زایندهرود و چاههای آرتزین گواه این مدعاست. مردم این خطه از ایران آداب و رسوم دیدنیای دارند که رسیدن به این مراسم و حاضر شدن در آنها نیز خالی از لطف نیست، از جمله مراسم «ارپا» که یک روز قبل از عید نوروز برگزار میشود. در این مراسم مردم یک روز قبل از عید نوروز در مساجد محل برای تمام کسانی که ظرف یک سال گذشته از دنیا رفتهاند جلسه ترحیم برگزار میکنند. در این جلسات که مدت برگزاری آن از ساعات اولیه روز تا نزدیک ظهر طول میکشد، مردم، گروه گروه از مسجدی به مسجد دیگر برای عرض تسلیت و طلب مغفرت به حرکت درمیآیند و به این ترتیب در آستانه سال جدید شمسی یاد عزیزان خود را گرامی میدارند. در این شهر رویایی دو محصول دستی خاص و ویژه دارد؛ در این شهر هم قالیهای ریز بافتی تولید میشود که بیشتر آن را با نام قالی نائین میشناسند و هم قدیمیترین صنعت دست هنرمندان ایران هنوز به صورت سنتی در این شهر یافت میشود. کارگاههای سفرهبافی این شهر از شهرت زیادی برخوردار است و میتواند بسیار مورد استقبال گردشگران خارجی قرار بگیرد. جالب آنکه این شهر که جواهری در دل ایرانزمین است، از نظر اکوتوریسم نیز بسیار حائز اهمیت است. اکوتوریسم یکی از درآمدزاترین بخشهای توریسم است. اکوتوریستها کمتوقعاند، برای دیدن طبیعت به راحتی خرج میکنند، خوابیدن در چادر را به هتل پنج ستاره ترجیح میدهند و برای دیدن گونههای نادر در پارکهای ملی و مناطق حفاظت شده حاضرند هزینه بپردازند. دارا بودن اقلیم آب و هوایی خاص و فاصله اندک کویر و کوه و دریا از هم، ورزنه را به یکی از مکانهای نایاب اکوتوریسم تبدیل کرده است. به راستی و بدون اغراق هنوز میتوان ایران صدها سال پیش را در این شهر مملو از سفیدی و راستی پیدا کرد. نباید از درآمدهایی که این بهشت کوچک برای کشورمان میتواند به همراه آورد غافل شد. با اندکی تامل و تعمق میتوان صدها مورد از این دست را در ایران یافت و به کمک درآمدهای حاصل از آن روی تمام چاههای نفت درپوش گذاشت.
دستور خروج سایت غواصی چابهار از منطقه صادر شد
میراث خبر: باشگاه غواصی چابهار در سالهای اخیر مکانی برای گردشگران داخلی بود. سازمان منطقه آزاد چابهار به بهانه مجاورت این باشگاه با زمین نهادهای دفاعی و امنیتی، دستور ترک آن را از منطقه صادر کرد. به گزارش خبرنگار CHN، باشگاه غواصی چابهار که عضو فدراسیون بینالمللی غواصی است در چند سال اخیر اقدام به برگزاری دورههای آموزشی غواصی و تورهای غواصی از کشورهای خارجی میکرد و از سوی دیگر مکانی برای گردشگران داخلی بود که علاقه به غواصی تفریحی در سواحل چابهار داشتند. فشارهای سازمان منطقه آزاد چابهار از نیمه دوم سال 87 برای تخلیه زمین این باشگاه به بهانه مجاورت با زمین نهادهای دفاعی و امنیتی شدت يافت و بهتازگی باشگاه مجبور به ترک این سواحل شده است. منطقه فعالیت این باشگاه در سواحل جنوبی تنها ساحل مناسب غواصی بود و به دلیل وجود مرجانها یکی از مناطق منحصر به فرد برای این رشته ورزشی و تفریحی به شمار میرفت. دریچه
ورزنه؛ شهر فرشتگان سفیدپوش ایرانزمین
گویش مختلف، پوشش خاص و آداب و رسوم متنوع، نشانگر فرهنگ هر منطقه و بخشی از هویت ملی مردم یک سرزمین است. ورزنه، شهری با جاذبههای تاریخی و طبیعی، از شهرهای منطقه شرق اصفهان است که زنانش پوشش خاص و منحصر به فردی را در کشور دارند.
در این شهر همه زنان با چادرهای سفید در سطح شهر رفت و آمد میکنند و این سنتی است که در میان شهرهای کشور تنها در ورزنه رواج دارد. مفسران و محققان دلایل زیادی را برای این امر برشمردهاند. برخی از صاحبنظران این پوشش را ناشی از دورانی میدانند که مردم منطقه مذهب زرتشتی داشتند زیرا تنها روحانیون زرتشتی لباسی از جنس پنبه و به رنگ سفید به تن میکردند. گروهی اعتقاد دارند که شرایط آب و هوایی منطقه، شغل کرباسبافی و کشت و کار پنبه و عدم دسترسی به پارچههای دیگر نقاط کشور موجب پوشش سفیدرنگ چادر بانوان این خطه شده است. از دیدگاه دیگر، زنان این منطقه به منظور شناخته نشدن توسط افراد نامحرم از چادر سفید استفاده میکردند. ورزنه به معنای واقعی شهری با جاذبههای تاریخی و طبیعی است و تمامی عناصر تاریخی و سنتی مانند قلعهها، کبوترخانهها، مسجد جامع، پل، آسیابها، آبانبارها و خانههای تاریخی را در خود دارد. از آثار به دست آمده معلوم میشود که مسجد جامع ورزنه روی بقایای یک آتشکده قدیمی ساخته شده است که قدمت آن به دوره ساسانیان بازمیگردد اما معماری مسجد متعلق به دوران تیموریان و به حدود 500 سال پیش میرسد. پل قدیم ورزنه که ساخت آن به دوران دیلمیان و سلجوقیان بازمیگردد، وجود کبوترخانههای متعدد و قلعههای دیزی، پچویز، گوشت، شاخ کنار و شاخ نیان از جمله جاذبههای باستانی شهر اصفهان است. علاوه بر بافتهای تاریخی و سنتی، ورزنه از جاذبههای بینظیر طبیعی نیز برخوردار است. تالاب گاوخونی، تپههای ماسهای(ریگسرا)، رودخانه زایندهرود و چاههای آرتزین گواه این مدعاست. مردم این خطه از ایران آداب و رسوم دیدنیای دارند که رسیدن به این مراسم و حاضر شدن در آنها نیز خالی از لطف نیست، از جمله مراسم «ارپا» که یک روز قبل از عید نوروز برگزار میشود. در این مراسم مردم یک روز قبل از عید نوروز در مساجد محل برای تمام کسانی که ظرف یک سال گذشته از دنیا رفتهاند جلسه ترحیم برگزار میکنند. در این جلسات که مدت برگزاری آن از ساعات اولیه روز تا نزدیک ظهر طول میکشد، مردم، گروه گروه از مسجدی به مسجد دیگر برای عرض تسلیت و طلب مغفرت به حرکت درمیآیند و به این ترتیب در آستانه سال جدید شمسی یاد عزیزان خود را گرامی میدارند. در این شهر رویایی دو محصول دستی خاص و ویژه دارد؛ در این شهر هم قالیهای ریز بافتی تولید میشود که بیشتر آن را با نام قالی نائین میشناسند و هم قدیمیترین صنعت دست هنرمندان ایران هنوز به صورت سنتی در این شهر یافت میشود. کارگاههای سفرهبافی این شهر از شهرت زیادی برخوردار است و میتواند بسیار مورد استقبال گردشگران خارجی قرار بگیرد. جالب آنکه این شهر که جواهری در دل ایرانزمین است، از نظر اکوتوریسم نیز بسیار حائز اهمیت است. اکوتوریسم یکی از درآمدزاترین بخشهای توریسم است. اکوتوریستها کمتوقعاند، برای دیدن طبیعت به راحتی خرج میکنند، خوابیدن در چادر را به هتل پنج ستاره ترجیح میدهند و برای دیدن گونههای نادر در پارکهای ملی و مناطق حفاظت شده حاضرند هزینه بپردازند. دارا بودن اقلیم آب و هوایی خاص و فاصله اندک کویر و کوه و دریا از هم، ورزنه را به یکی از مکانهای نایاب اکوتوریسم تبدیل کرده است. به راستی و بدون اغراق هنوز میتوان ایران صدها سال پیش را در این شهر مملو از سفیدی و راستی پیدا کرد. نباید از درآمدهایی که این بهشت کوچک برای کشورمان میتواند به همراه آورد غافل شد. با اندکی تامل و تعمق میتوان صدها مورد از این دست را در ایران یافت و به کمک درآمدهای حاصل از آن روی تمام چاههای نفت درپوش گذاشت.
دستور خروج سایت غواصی چابهار از منطقه صادر شد
میراث خبر: باشگاه غواصی چابهار در سالهای اخیر مکانی برای گردشگران داخلی بود. سازمان منطقه آزاد چابهار به بهانه مجاورت این باشگاه با زمین نهادهای دفاعی و امنیتی، دستور ترک آن را از منطقه صادر کرد. به گزارش خبرنگار CHN، باشگاه غواصی چابهار که عضو فدراسیون بینالمللی غواصی است در چند سال اخیر اقدام به برگزاری دورههای آموزشی غواصی و تورهای غواصی از کشورهای خارجی میکرد و از سوی دیگر مکانی برای گردشگران داخلی بود که علاقه به غواصی تفریحی در سواحل چابهار داشتند. فشارهای سازمان منطقه آزاد چابهار از نیمه دوم سال 87 برای تخلیه زمین این باشگاه به بهانه مجاورت با زمین نهادهای دفاعی و امنیتی شدت يافت و بهتازگی باشگاه مجبور به ترک این سواحل شده است. منطقه فعالیت این باشگاه در سواحل جنوبی تنها ساحل مناسب غواصی بود و به دلیل وجود مرجانها یکی از مناطق منحصر به فرد برای این رشته ورزشی و تفریحی به شمار میرفت. ارسال نظر
پربیننده