گروه‌بین‌الملل: اواخر ژانویه بود که فرانسوا اولاند، «نظریه توطئه» (Conspiracy Theory) را به نازیسم تشبیه کرده و مدعی شد باید از پخش این نظریات در شبکه‌های مجازی و اجتماعی جلوگیری شود. حتی به دستور رئیس‌جمهور فرانسه و رهبر حزب حاکم سوسیالیست بیانیه‌ای درباره جنبش بین‌المللی «نظریه توطئه» یا «توطئه باوران جهانی» منتشر شد که هدف از چنین اقدامی زمینه‌سازی برای تصویب قانونی اسرائیلی - صهیونیستی برای منع انتشار نظریات «توطئه باوران» است. پس از آنکه کودتای 11 سپتامبر 2001 در ایالات متحده موجب برقراری «حکومت اضطراری دائمی» توسط نومحافظه‌کاران شد و سیلی از جنگ‌ها و لشکرکشی‌های سلطه‌طلبانه را جاری کرد، به تدریج سیاستمداران اروپایی نیز در این دیکتاتوری اقلیت از هم‌قطاران خود در آن سوی اقیانوس اطلس درس می‌گیرند. به این معنی که در واکنش به ابراز نگرانی مردم از اوضاع، دولت‌های اروپایی در حال به خود واگذاشتن آنها هستند و طبقه نخبه حاکم برای حفظ قدرت از این پس از سیاست زور و سرنیزه استقبال می‌کنند. طبق همین رویه اولاند هم ماه پیش در مراسم یادمان افسانه هولوکاست گفت: «آنتی سمیتیک‌ها (ضد سامی که صهیونیست‌ها مخالفانشان را به آن متهم می‌کنند) از «نظریه توطئه» که به شکل بی‌حد و مرزی منتشر می‌شود پشتیبانی می‌کنند. نظریاتی که در گذشته به مصیبت انجامید و کشتار جمعی (هولوکاست ادعایی) شکل گرفت. ما باید در سطح اروپا و حتی در سطح بین‌المللی عمل کنیم تا در چارچوب حقوقی بتوانیم آن را تعریف کرده و مهار کنیم و کسانی که پایگاه‌های اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی را مدیریت می‌کنند در مقابل مسؤولیت‌هایش قرار گیرند و در صورت خطا مجازات شوند». چندین تن از وزرای کابینه اولاند نیز آنچه را که نظریه توطئه خوانده می‌شود تقبیح کرده و «خمیرمایه نفرت و گریز از جامعه» دانستند. طبق تعریف جدید حاکمیت فرانسه هر رژیمی هر چند در ظاهر دموکراتیک، تمایل خود انگیخته‌ای برای دفاع از منافع خودش دارد و نه شهروندان. اولاند دست به ایجاد چنین مخلوطی زده است تا بعداً سانسور احتمالی مخالفانش را مشروعیت بخشد. بنیاد ژان ژورس- اتاق فکری حزب سوسیالیست فرانسه که حالا دبیرش فرانسوا اولاند در کاخ الیزه ساکن است- متعاقبا به انتشار بیانیه‌ای تحت عنوان «توطئه‌باوری؛ بررسی وضعیت عمومی» مبادرت کرد که محتوای ایدئولوژیک آن رد «نظریه توطئه» و ارائه تعریفی مغالطه‌آمیز برای محکوم کردن توطئه‌باوران و توطئه‌ستیزان است: «این داستان آلترناتیوی است که مدعی متحول ساختن بنیادی شناخت و آگاهی ما از یک رویداد است و در نتیجه با نسخه‌ای که عموماً پذیرفته شده در رقابت قرار گرفته و آن را به عنوان نسخه رسمی افشا می‌کند». اما «تیری میسان» روزنامه‌نگار و محقق مخالف فرانسوی که هم‌اکنون تحت تعقیب کاخ الیزه است و در سوریه به‌سر می‌برد معتقد است این تعاریف تنها برای انگ زدن و سرکوب طیف خاصی از روشنفکران به‌وجود آمده که معتقد به «توطئه یهودی» یا ضد صهیونیست هستند. او می‌نویسد: «اصطلاح «نظریه‌توطئه» «توطئه‌باوری» پس از انتشار کتاب من درباره امپریالیسم آمریکایی پسا 11 سپتامبر زیر عنوان دروغ بزرگ در فرانسه گسترش یافت. در آن دوران برای درک مفهوم آن دچار مشکل بودیم، زیرا ما را به تاریخ سیاسی آمریکا بازمی‌گرداند. در آمریکا «توطئه باورها» را کسانی می‌نامیدند که مرگ رئیس‌جمهور کندی را کار یک فرد می‌دانستند و بر این باور بودند که مرگ او حاصل توطئه یک گروه به مفهوم حقوقی کلمه بوده است. با گذشت زمان، این اصطلاحات وارد زبان فرانسه شد و در پیوند با خاطرات سال‌های 30 و جنگ دوم جهانی، افشای «توطئه یهودی» تداعی شد. این شیوه بیانی امروز هم در اشکال چند معنایی به کار می‌رود و درک می‌شود و در برخی موارد به مفهوم قانون سکوت آمریکایی و در جای دیگری به مفهوم ضد سامی اروپایی است». میسان تعریف کاخ الیزه از نظریه توطئه را به مثابه تعریف هذیان‌های بیماران روانی دانسته و با مثال آوردن از سقراط و گالیله، آنها را قهرمان زیر سوال بردن درست بودن تصورات و اندیشه‌های حاکم بر زمانه‌شان معرفی می‌کند. او در عین حال از تعهد سیاسی رادیکال خود و همفکرانش دفاع کرده و آن را معادل مفهوم رادیکالیسم جمهوریخواهانه فرانسوی می‌داند که در مقابل دولت لویاتانی (هیولای حکومتی) قرار می‌گیرد که از قدرت سوءاستفاده می‌کند. این نویسنده منتقد فرانسوی در اینجا اقدام اخیر اولاند در راس دولت فرانسه را با حرکت ننگین ژنرال فیلیپ پتن، گماشته نازی‌ها بر کاخ الیزه در زمان جنگ دوم جهانی مقایسه می‌کند که در سال 1940 جمهوری را حذف کرد تا «دولت فرانسه» را اعلام کند: «من تمایلات پتنیسم اولاند را افشا کردم. امروز آقای اولاند از جمهوری می‌گوید تا بهتر آن را بکوبد و با واژگونی ارزش‌ها کشور را به هرج و مرج بکشاند».