اجلاس «دوربان ـ 2» که بعد از گذشت هشت سال از برپایی نشست قبلی آن برگزار می‌شود، در حالی روز گذشته آغاز به کار کرد که جنبش ضدنژادپرستی توانست نخستین پیروزی خود را با فروپاشی نظام‌نژادپرست آفریقای جنوبی به دست آورد و اکنون با حمایت همه جنبش‌های آزادیبخش و حمایت بیش از 4500 سازمان غیردولتی جهان می‌خواهد نظام نژادپرست دوم را از سر راه خود بردارد و رژیم صهیونیستی را به عنوان یک رژیم نژادپرست از بین ببرد که این مساله چالش بزرگی را به وجود آورده و نگرانی‌هایی را در میان حامیان این رژیم در جامعه جهانی ایجاد کرده است. غرب و بویژه ایالات متحده آمریکا از این وضع نگران هستند و با اینکه اجلاس
«دوربان ـ2» از سوی سازمان ملل متحد حمایت می‌شود، برخی کشورهای غربی به‌خاطر نگرانی از تکرار وقایع اجلاس سال 2001، این اجلاس را تحریم کردند؛ چرا که صهیونیست‌ها در 10 سال گذشته جنایات بیشتری را نیز مرتکب شده اند. مثلا آنچه در غزه و قبل‌تر در لبنان اتفاق افتاد، طبیعتا شرایط را برای محکومیت اسرائیل از سوی جامعه جهانی مهیاتر کرده و رژیم صهیونیستی را به عنوان یک رژیم کاملا نژادپرست، ضد حقوق بشر و یک رژیم خونین معرفی کرده بود. به همین دلیل فضا برای جنبش‌های ضدنژادپرست برای محکوم کردن اسرائیل آماده شده بود تا با استناد و ادله بیشتر این رژیم را محکوم کنند. البته آمریکایی‌ها در چند روز گذشته بسیار تلاش کردند تا پیش‌نویس بیانیه پایانی این اجلاس را تحت تاثیر قرار دهند و آن را کمرنگ کنند تا اسرائیل از چهره نژادپرستانه خود مبرا شود اماموفق نشدند و نهایتا به دلیل فشار لابی صهیونیسم در ایالات متحده، واشنگتن تصمیم گرفت به‌خاطر عدم امکان رویارویی با جنبش‌های آزادیبخش شرکت‌کننده در اجلاس ژنو از این نشست عقب‌نشینی کند و حتی سعی کرد کشورهای دیگر را نیز تحت فشار قرار دهد تا این اجلاس را تحریک کند. این فشارها تا حدودی منتج به ایجاد یک شکاف بین آمریکا و همپیمانان اروپایی‌اش شد؛ چرا که برخی از کشورهای اروپایی مانند انگلیس و فرانسه در این اجلاس حاضر شدند. این مساله بویژه باعث شد وجهه ایالات متحده و دیگر کشورهای تحریم‌کننده اجلاس در میان جبهه‌های آزادیخواهی و ضدنژادپرستی بشدت تخریب و ادعاهای دروغین حقوق بشر آنها به کلی افشا شود.
این اجلاس تریبون بسیار مناسبی است برای تبیین اندیشه‌های آزادیخواهانه جنبش‌های آزادیبخش و ضدنژادپرستانه که طبیعتاً جمهوری اسلامی نیز توانست مواضع خود را نسبت به صهیونیست‌ها که نظامی مشابه آپارتاید را در سرزمین‌های اشغالی ایجاد کرده‌اند، اعلام کند. از این‌رو حضور رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در اجلاس ژنو اقدامی حکیمانه بود که توانست به عنوان نخستین سخنران این اجلاس مواضع اصولی تهران در زمینه دفاع از حقوق مردم مظلوم فلسطین را تبیین کند.
البته باید توجه داشت که اهمیت این اجلاس به حضور نمایندگان دولتی نیست، بلکه به مشارکت نمایندگان 4500 تشکل و NGO غیردولتی است که به نمایندگی از جامعه جهانی در ژنو حاضر شدند؛ با این حال حضور جمهوری اسلامی ایران در سطح ریاست‌جمهوری و سفر آقای احمدی‌نژاد به سوییس، فرصت بسیار مناسبی بود که با توجه به جوسازی‌های ایجاد شده علیه جمهوری اسلامی، تریبون گسترده‌ای را – با توجه به وسعت و فراگیری و اثرگذاری این سخنرانی‌ها و برنامه‌ها در سطح جهان- به دست آورد تا براحتی اندیشه‌های انقلاب اسلامی و اهداف و موضع‌گیری ایران را نسبت به جنبش ضدنژادپرستی و نیز نسبت به صهیونیسم تبیین و ارائه کند.
*كارشناس مسائل بين‌الملل پايان آپارتايد صهيونيستي
اجلاس «دوربان ـ 2» که بعد از گذشت هشت سال از برپایی نشست قبلی آن برگزار می‌شود، در حالی روز گذشته آغاز به کار کرد که جنبش ضدنژادپرستی توانست نخستین پیروزی خود را با فروپاشی نظام‌نژادپرست آفریقای جنوبی به دست آورد و اکنون با حمایت همه جنبش‌های آزادیبخش و حمایت بیش از 4500 سازمان غیردولتی جهان می‌خواهد نظام نژادپرست دوم را از سر راه خود بردارد و رژیم صهیونیستی را به عنوان یک رژیم نژادپرست از بین ببرد که این مساله چالش بزرگی را به وجود آورده و نگرانی‌هایی را در میان حامیان این رژیم در جامعه جهانی ایجاد کرده است. غرب و بویژه ایالات متحده آمریکا از این وضع نگران هستند و با اینکه اجلاس
«دوربان ـ2» از سوی سازمان ملل متحد حمایت می‌شود، برخی کشورهای غربی به‌خاطر نگرانی از تکرار وقایع اجلاس سال 2001، این اجلاس را تحریم کردند؛ چرا که صهیونیست‌ها در 10 سال گذشته جنایات بیشتری را نیز مرتکب شده اند. مثلا آنچه در غزه و قبل‌تر در لبنان اتفاق افتاد، طبیعتا شرایط را برای محکومیت اسرائیل از سوی جامعه جهانی مهیاتر کرده و رژیم صهیونیستی را به عنوان یک رژیم کاملا نژادپرست، ضد حقوق بشر و یک رژیم خونین معرفی کرده بود. به همین دلیل فضا برای جنبش‌های ضدنژادپرست برای محکوم کردن اسرائیل آماده شده بود تا با استناد و ادله بیشتر این رژیم را محکوم کنند. البته آمریکایی‌ها در چند روز گذشته بسیار تلاش کردند تا پیش‌نویس بیانیه پایانی این اجلاس را تحت تاثیر قرار دهند و آن را کمرنگ کنند تا اسرائیل از چهره نژادپرستانه خود مبرا شود اماموفق نشدند و نهایتا به دلیل فشار لابی صهیونیسم در ایالات متحده، واشنگتن تصمیم گرفت به‌خاطر عدم امکان رویارویی با جنبش‌های آزادیبخش شرکت‌کننده در اجلاس ژنو از این نشست عقب‌نشینی کند و حتی سعی کرد کشورهای دیگر را نیز تحت فشار قرار دهد تا این اجلاس را تحریک کند. این فشارها تا حدودی منتج به ایجاد یک شکاف بین آمریکا و همپیمانان اروپایی‌اش شد؛ چرا که برخی از کشورهای اروپایی مانند انگلیس و فرانسه در این اجلاس حاضر شدند. این مساله بویژه باعث شد وجهه ایالات متحده و دیگر کشورهای تحریم‌کننده اجلاس در میان جبهه‌های آزادیخواهی و ضدنژادپرستی بشدت تخریب و ادعاهای دروغین حقوق بشر آنها به کلی افشا شود.
این اجلاس تریبون بسیار مناسبی است برای تبیین اندیشه‌های آزادیخواهانه جنبش‌های آزادیبخش و ضدنژادپرستانه که طبیعتاً جمهوری اسلامی نیز توانست مواضع خود را نسبت به صهیونیست‌ها که نظامی مشابه آپارتاید را در سرزمین‌های اشغالی ایجاد کرده‌اند، اعلام کند. از این‌رو حضور رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در اجلاس ژنو اقدامی حکیمانه بود که توانست به عنوان نخستین سخنران این اجلاس مواضع اصولی تهران در زمینه دفاع از حقوق مردم مظلوم فلسطین را تبیین کند.
البته باید توجه داشت که اهمیت این اجلاس به حضور نمایندگان دولتی نیست، بلکه به مشارکت نمایندگان 4500 تشکل و NGO غیردولتی است که به نمایندگی از جامعه جهانی در ژنو حاضر شدند؛ با این حال حضور جمهوری اسلامی ایران در سطح ریاست‌جمهوری و سفر آقای احمدی‌نژاد به سوییس، فرصت بسیار مناسبی بود که با توجه به جوسازی‌های ایجاد شده علیه جمهوری اسلامی، تریبون گسترده‌ای را – با توجه به وسعت و فراگیری و اثرگذاری این سخنرانی‌ها و برنامه‌ها در سطح جهان- به دست آورد تا براحتی اندیشه‌های انقلاب اسلامی و اهداف و موضع‌گیری ایران را نسبت به جنبش ضدنژادپرستی و نیز نسبت به صهیونیسم تبیین و ارائه کند.
*كارشناس مسائل بين‌الملل ارسال نظر
پربیننده