
سال ۹۲؛ آن هم در ایام رسیدگی به پرونده کرسنت در لاهه و درست هنگامی که قرار بود با شهادت در دادگاه، گره کور این پرونده علیه ایران را باز کند، خبر ناپدید شدنش همه را شوکه کرد؛ او عباس یزدانپناه است.
به گزارش تسنیم، عباس یزدانپناهیزدی، ایرانی تبعه انگلیس است که انتشار خبر ربوده شدن و سپس کشته شدنش بار دیگر افکار عمومی را متوجه فضای مخوف باندهای بزرگ مفاسد و تبهکاران کلان اقتصادی کرد. پیش از این رسانههای جهان او را «جعبه سیاه مافیای اقتصادی در ایران» توصیف میکردند و هنوز هم معتقدند او حلقه مفقوده بسیاری از پروندههای پیچیده رشوهخواری و فساد بویژه در حوزه نفتی است. با این اوصاف، سال 92 آن هم در ایام رسیدگی به پرونده کرسنت در لاهه و درست هنگامی که قرار بود با شهادت در دادگاه، گرهکور این پرونده علیه ایران را باز کند، خبر ناپدیدشدنش همه را شوکه کرد. هرچند حداقل همسرش پس از ماهها جستوجو معتقد است عباس یزدانپناه کشته شده است. حال این موضوع یک سال است بشدت ذهنها را درگیر کرده است؛ چه کسی از کشته شدن عباس یزدانپناه
سود میبرد؟
عباس یزدانپناه سال 79 به نیابت از
«م ـ ه» شرکتی به نام جبل را تاسیس میکند. او خود در این باره میگوید: «اوایل سال 1370 یک روز مهدی و آقای صداقت آمدند منزل ما و به من گفتند شرکتی به اسم شرکت «جبل» تاسیس شده با عدهای سهامدار که تو مدیرعامل و سهامدار آنجا هستی. اینطور که من بعدها مطلع شدم، این شرکت جبل، شرکتی بود که با شراکت مهدی، مصطفی داوودی و عباس صداقت به عنوان شرکای ایرانی تشکیل شده بود و یک سرمایهگذار عرب خارجی به نام آقای شیخحسن عنایی که اینها مشترکاً شرکتها و حسابهای بانکی را در خارج از کشور تشکیل داده بودند و چون احتیاج به یک شرکت هم در داخل کشور داشتند شرکت جبل را تاسیس کردند و هرکدام نمایندهای در این شرکت مشخص کردند که من نماینده از طرف مهدی بودم و عباس صداقت و مصطفی داوودیزاده هم برادرانشان را گذاشته بودند».
از شواهد امر پیداست تلاش برای تنظیم قراردادهای بزرگ میان شرکتهای چندملتی با ایران و اخذ پورسانت، بزرگترین کسب و کار شرکت جبل بوده است.
یزدانپناه در این فیلم میگوید: «واقعیت قضیه این بود که ما میخواستیم به هر حال در پروژههای نفت دخیل باشیم. در سال 71 شیوههای کاری ما کمکم تغییر کرد. به این صورت که یک روز مهدی، آقایی را به اسم سعید ذاکری به من معرفی کرد و گفت اطلاعاتی که این میخواهد از وزارت نفت راجع به پروژه پارسجنوبی بگیر و در اختیارش بگذار، چون من عازم مسافرتم. بعدا در طول ارتباط و دوستی که با سعید ذاکری داشتیم و رابطه را برقرار کردیم، متوجه شدم سعید ذاکری واسطه ارتباطی شده بین آقایی به نام بوذری و مهدی و این سه در گرفتن یک کمیسیونی روی قضیه پارس جنوبی
همکاری میکنند».
با این اوصاف عباس یزدانپناهیزدی و
«م ـ ه» یک قرارگاه پورسانتگیری تاسیس کرده بودند. او در این باره میگوید: «هر کاری میکردیم تا بتوانیم از مسائل پورسانتی استفاده کنیم و از ارتباطاتی که دوستانمان داشتند سعی میکردم استفاده کنم. به این جهت با مهدی خیلی هماهنگ میکردم. قضایایی که میخواستم انجام بدهم، سعی میکردم که از امکانات و اعتباراتش استفاده کنم. مثلاً در قضیه یک شرکت استرالیایی بود که ما میخواستیم این را در پروژه ساختمان بانک مرکزی کمکش کنیم؛ برای اینکه بتوانیم یک پورسانتی ازش بگیریم. یا خرید کارخانه سیگارسازی گیلان بود که میخواستیم برای یک شرکت سیگارسازی خارجی بخریم یا خرید سیگار از یک کمپانی».
برگ برنده شرکت جبل برای دلالی اطلاعات ذیقیمتی بود که «م ـ ه» با اعتبار خود از بدنه دولت به دست میآورد؛ اخباری دقیق و محرمانه از سریترین تصمیمات و پروژههای اقتصادی نظام. بخشی از اتهامات عباس یزدانپناه و
«م ـ ه» هم انتقال همین اطلاعات محرمانه اقتصادی کشور به پیمانکاران خارجی برای تسهیل در عقد قراردادهاست. او در اعترافاتش در این باره به چند مورد اشاره میکند.
یزدانپناه در این فیلم مستند میگوید: «از اوایل سال 72 دیگر روابط ما شکل دیگری به خود گرفت. خب! چون پروژهای که انجام نمیشد و ما ارتباط مالی روی این پروژهها داشتیم و بیشتر به رد و بدل کردن اطلاعات و حفظ ارتباطات معطوف شده بودیم. از قبیل اطلاعاتی راجع به شرکت نفت یا پروژههای نفتی مانند پروژه سیری. یا شرایطی که در پروژه ابوذر بود و از این قبیل اطلاعات».
اخبار و اطلاعاتی که عباس یزدانپناهیزدی به نیابت از «م ـ ه» در اختیار شرکای خارجیاش قرار میدهد به جهت موقعیت پدرش برای بسیاری و از جمله سرویسهای امنیتی جهان جذاب بوده است. همین امر در سال 1374 نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران را وامیدارد در گام نخست عباس یزدانپناهیزدی را به اتهام جاسوسی دستگیر و روانه زندان کنند.
یزدانپناه در سال 74 به بهانه مرخصی از زندان خارج شد و دیگر بازنگشت. او بلافاصله تابعیت انگلیس را دریافت میکند و پس از آن همچون گذشته در خارج از کشور فعالیتهای اقتصادیاش را به همراه «م ـ ه» ادامه میدهد.
در سالهای 1374 تا 1392 یزدانپناه به عنوان نماینده «م ـ ه» در خارج از کشور چندین قرارداد بزرگ در حوزه نفت و گاز را میان ایران و چند شرکت خارجی تنظیم کرده و پورسانتهای
چند میلیون دلاری دریافت میکند. قراردادهای استات اویل، کرسنت و توتال از این جملهاند.
بهعنوان مثال آنها با تاسیس شرکت درینجر و هورتن و افتتاح حساب در یکی از بانکهای سوییس بابت دلالی در قرارداد استات اویل مبلغ 15 میلیون دلار پورسانت دریافت میکنند.
این درحالی است که همه این مبالغ در قالب قراردادهای مشاورهای بوده است. نکته جالب اینجاست که حسابهای بانکی برای برجانماندن ردی از «م ـ ه» تنها با یک امضا و آنهم توسط عباس یزدانپناهیزدی برداشت میشده است. با این اوصاف عباس یزدانپناهیزدی نه تنها دوست دوران نوجوانی و جوانی مهدی هاشمی بلکه معاون، نماینده و حتی «کیف پولش» هم بوده است.
در سال 1392 و در آستانه برگزاری دادگاه لاهه با موضوع قرارداد کرسنت، عباس
یزدانپناه با برخی مسؤولان کشور ارتباط میگیرد و اعلام میکند حاضر است علیه فساد و رشوهخواری در جریان قرارداد کرسنت شهادت دهد. این شهادت در صدور حکمی به نفع جمهوری اسلامی میتوانست بسیار مفید باشد و به دنبال آن اطلاعات ذیقیمتی از فساد در حوزه نفت و انرژی به مسؤولان امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی ایران ارائه دهد.
قرار بر آن میشود یزدانپناه در امارات از طریق ویدئوکنفرانس چند جلسهای در دادگاه لاهه شهادت دهد اما او به ناگاه در تاریخ 5 تیرماه 92 ربوده و ناپدید میشود. بسیاری از جمله همسرش معتقدند وی بعد از ربوده شدن برای برجای نماندن هیچ ردی کشته شده است اما رسانههای بیگانه در اصراری عجیب در تلاشند از قتل او صحبتی نشود و ماجرا را به آدمربایی تقلیل دهند. جالب اینجاست که دولت انگلیس هم که در موارد مشابه بشدت پیگیر سرنوشت شهروندان خود است در اقدامی عجیب پرونده ربایش عباس یزدانپناه را مختومه
اعلام میکند.