گروه بین‌الملل: اظهارات روز پنجشنبه عبدالله المعلمی، نماینده عربستان سعودی در سازمان ملل متحد درباره حمله به یمن و اینکه کشورش «از هیچ تلاشی برای کمک به مردم سوریه دریغ نخواهد کرد»، سهوی نبوده است و احتمالا اشاره به افزایش مداخله‌های سیاسی و نظامی عربستان در بحران سوریه دارد. بشار جعفری، نماینده سوریه در سازمان ملل هم این نکته را متوجه شد و با عصبانیت ریاض را به فتنه‌افکنی در منطقه متهم کرد و هشدار داد دست متجاوزان به سوریه قطع خواهد شد. روزنامه فرامنطقه‌ای رای الیوم با اشاره به این اتفاقات، نوشت دیپلمات‌های عربستانی هیچ‌وقت تفسیر به رای ندارند و برای اظهارنظر از رؤسای خود در وزارت خارجه عربستان در ریاض دستور می‌گیرند؛ چون باب فتوای دیپلماسی برای نمایندگان و سفرای عربستان در شرایط عادی بسته است، چه برسد در شرایط کنونی که شرایط خاصی در عربستان حاکم است و این کشور علیه یمن به زور متوسل شده است. ترجمه آشکار اظهارات المعلمی در درگیری‌های شدید در شمال غربی سوریه نمود یافته است و در این راستا ائتلاف سه‌جانبه عربستان، ترکیه و قطر تصمیم گرفته است حملات نظامی خود را در این منطقه علیه نظام سوریه تشدید کنند تا بدین ترتیب، جبهه دیگری به موازات جنگ یمن علیه ایران و همپیمانانش به راه بیندازند به نحوی که در چند هفته اخیر، نظام سوریه چند شهر راهبردی را در شمال غربی سوریه از دست داده است. در این راستا، ادلب با کمک ترکیه و قطر تحت تصرف جبهه النصره درآمده است و طبق گزارش‌ها، شهر بصری الشام و اکنون شهر جسر الشغور هم به تصرف این گروه درآمده که به موازات تسلط گروه‌های افراطی بر گذرگاه مرزی میان اردن با سوریه است. تسلط جبهه النصره و سایر گروه‌های افراطی بر شهر راهبردی جسر الشغور می‌تواند سرآغاز حمله به شهر لاذقیه، یکی از مراکز اصلی نظام سوریه باشد. نکته درخور توجه در تحولات سوریه این است که مثلث عربستان، قطر و ترکیه، راهبرد جدیدی را دنبال می‌کنند که عبارت است از حمایت از گروه‌های تندرو جدید مشابه گروه النصره و داعش. این راهبرد در واقع تاکتیک جدیدی برای پرهیز از متهم شدن به حمایت از تروریسم است بویژه که تلاش‌های قطر برای قانع کردن جبهه النصره برای قطع ارتباط با شبکه القاعده، با شکست مواجه شده است و شاید عملیات تشکیل «جیش الفتح» و اهمیت دادن به آن و افزودن نقشش هم در واقع سرپوش گذاشتن بر شکست تلاش‌های قطر بوده باشد. مقامات عربستان زمانی که تصمیم گرفتند به محور قطر و ترکیه روی بیاورند، متوجه شدند این محور برای وارد کردن فشار بر ایران و همپیمانانش قابل اعتماد است. قضیه‌ای که این گمانه‌زنی را تایید می‌کند این است که شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، امیر دولت قطر بلافاصله بعد از سفر کوتاهش به ریاض، به آنکارا رفت. نکته قابل توجه در سفر وی به ریاض هم این است که در فرودگاه ریاض 2 نفر از شاهزاده‌های قدرتمند عربستان یعنی محمد بن نایف، جانشین ولیعهد عربستان و محمد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان که بر جنگ این رژیم علیه محور ایران و سوریه نظارت دارند از او استقبال کردند. شعله‌ور کردن جبهه سوریه برای وارد کردن فشار بر ایران، حزب‌الله و دمشق از سویی به‌خاطر سرپوش گذاشتن بر محقق نشدن اهداف «توفان قاطعیت» در یمن آن هم بعد از 4 هفته حملات هوایی پیاپی است و از سوی دیگر به خاطر شکست تلاش عربستان برای قانع کردن کشورهای عضو ائتلاف عربی و اسلامی همچون ترکیه، مصر و پاکستان برای اعزام نیروی زمینی به یمن. سوالی که در اینجا مطرح است این است که آیا ائتلاف ایران و سوریه تنها به واکنش زبانی مشابه واکنش بشار جعفری به نماینده عربستان بسنده خواهند کرد یا نه ایران و سوریه علیه محور سه‌جانبه عربستان، ترکیه و قطر اقدام عملی خواهند کرد که در این صورت باید پرسید به چه اهرم‌هایی متوسل خواهند شد؟ باید گفت منطقه در آستانه انفجار مذهبی به سر می‌برد و این اوضاع تنها به نفع اسرائیل است و بعید نیست در نهایت تل‌آویو بخواهد از یکی از دو طرف حمایت کند.