1- بهطور قطع تمام ایرانیان وطنپرست اعم از موافق و مخالف احمدینژاد، توهینهای لابی صهیونیستی به رئیسجمهوری اسلامی ایران را در اجلاس «دوربان-2» نپسندیده و میتوان گفت این برخوردها را نشانهای از حقانیت گفتار و دیدگاههای احمدینژاد تحلیل کردند. آن هنگام که احمدینژاد همانند همیشه در حال قرائت دعای فرج بود و عامل رژیم اشغالگر قدس اقدام به توهین به وی کرد، مطمئنا بغض در گلوی تکتک ایرانیان نشست. 2- واکنشهای جهانی به ماجرای توهین تني چند از مزدوران صهيونيست و حمايت اكثريت شركت كنندگان از رئیسجمهور ایران در اجلاس «دوربان-2» بهخوبی میزان اهمیت این رخداد را هویدا کرده است تا آنجا که شبکه خبری آمریکایی سیانان، احمدینژاد را «فاتح ژنو» میخواند. اما انعکاس این موضوع آیا در جراید ایرانی هم بدینشکل بود. انتخاب تیترهای «جنجال در سخنرانی احمدینژاد» با هدف متهم کردن رئیسجمهور از سوی روزنامههای اصلاحطلب و
«دور برگردان دوربان» از سوی روزنامهاي ديگر ، بهخوبی نگاه مدیران و صاحبان اصلی این جراید را به واقعه دوربان نشان میدهد. انتظار حمایت از رئیسجمهور بهوسیله گروههای سیاسی مخالف در داخل، انتظار بیمورد و نسنجیدهای است اما پیگیری رویه تمسخر و تخریب و وارونهنمایی حقایق، آیا شایسته انتقاد نیست؟
اظهارات احمدینژاد در دوربان محتوای جدیدی در عرصه سیاستگذاری بینالمللی جمهوری اسلامی ایران نداشت و به اعتقاد تمامی کارشناسان و تحلیلگران برگرفته از همان دیدگاههای انقلاب و امام (ره) است. حال که جسارت در بیان این دیدگاهها موجب توهین و تخریب میشود، آیا میبايد همگام با بیگانه، پروژه داخلی تخریب احمدینژاد را کلید زد؟ آیا در چنین مواردی ابهام در صداقت و نیز پایبندی به جمهوری اسلامی ایران مطرح نمیشود؟3ـ همانگونه که گفته شد نباید از رسانههای مخالف دولت انتظار همراهی با احمدینژاد را داشت، اما بهراستی انعکاس واقعی رخداد «دوربانـ2» که در واقع بیانگر عظمت و پرمایگی گفتمان انقلاب در جهان و ناکارآمدی شیوههای استکبار در تخریب آن است، به مثابه همکاری با دولت به حساب میآید؟
طبیعی است رسانههایی که به «بهانه» انتخابات و رقابت با احمدینژاد به تخریب پیروزی گفتمان انقلاب و امام(ره) پرداختند، حداقل در این اتفاق با امام (ره) و انقلاب همراهی نکردند. 4ـ متاسفانه برخی گروههای سیاسی تمامی رفتارهای خود را بر مخالفت با دولت بنا کردهاند. این یک اتفاق خطرناک در عرصه سیاستپیشگی است. اگر تداوم این رویه که پس از واقعه کلمبیا، در ماجرای «دوربانـ2» نیز نمودار شد، به همین شکل دنبال شود، چه بسا مخالفت با پیروزیهای آتی دشمن (دولتنهم) در عرصه سیاست خارجی منجر به تقویت گمانه عدماعتقاد آنان به انقلاب و امام(ره) شود. گمانهای که حداقل با تخریب دستاوردهای دولت در عرصه داخلی در حال پدیدار شدن است. آنجا که با سیاسیکاری دانستن سفرهای استانی، در واقع به انهدام تفکر خدمت صادقانه به مردم که یکی از اصول گفتمان انقلاب است، میپردازند. 5ـ به هر حال نتایج انتخابات ریاست جمهوری تا کمتر از 2 ماه دیگر مشخص خواهد شد اما اگر قرار بر این باشد مخالفان دولت با هر دستاوردی از سوی دولتیان به این قبیل رفتارها بپردازند، باید از هماکنون در انتظار برخوردهای غیرمنصفانه و بداخلاقی شدید در فضای تبلیغات باشیم. هرچند که این قبیل برخوردهای شتابزده و غیرمنطقی نتیجه انتخابات را از هم اکنون آشکار کرده است. بداخلاقی و شتابزدگی
1- بهطور قطع تمام ایرانیان وطنپرست اعم از موافق و مخالف احمدینژاد، توهینهای لابی صهیونیستی به رئیسجمهوری اسلامی ایران را در اجلاس «دوربان-2» نپسندیده و میتوان گفت این برخوردها را نشانهای از حقانیت گفتار و دیدگاههای احمدینژاد تحلیل کردند. آن هنگام که احمدینژاد همانند همیشه در حال قرائت دعای فرج بود و عامل رژیم اشغالگر قدس اقدام به توهین به وی کرد، مطمئنا بغض در گلوی تکتک ایرانیان نشست. 2- واکنشهای جهانی به ماجرای توهین تني چند از مزدوران صهيونيست و حمايت اكثريت شركت كنندگان از رئیسجمهور ایران در اجلاس «دوربان-2» بهخوبی میزان اهمیت این رخداد را هویدا کرده است تا آنجا که شبکه خبری آمریکایی سیانان، احمدینژاد را «فاتح ژنو» میخواند. اما انعکاس این موضوع آیا در جراید ایرانی هم بدینشکل بود. انتخاب تیترهای «جنجال در سخنرانی احمدینژاد» با هدف متهم کردن رئیسجمهور از سوی روزنامههای اصلاحطلب و
«دور برگردان دوربان» از سوی روزنامهاي ديگر ، بهخوبی نگاه مدیران و صاحبان اصلی این جراید را به واقعه دوربان نشان میدهد. انتظار حمایت از رئیسجمهور بهوسیله گروههای سیاسی مخالف در داخل، انتظار بیمورد و نسنجیدهای است اما پیگیری رویه تمسخر و تخریب و وارونهنمایی حقایق، آیا شایسته انتقاد نیست؟
اظهارات احمدینژاد در دوربان محتوای جدیدی در عرصه سیاستگذاری بینالمللی جمهوری اسلامی ایران نداشت و به اعتقاد تمامی کارشناسان و تحلیلگران برگرفته از همان دیدگاههای انقلاب و امام (ره) است. حال که جسارت در بیان این دیدگاهها موجب توهین و تخریب میشود، آیا میبايد همگام با بیگانه، پروژه داخلی تخریب احمدینژاد را کلید زد؟ آیا در چنین مواردی ابهام در صداقت و نیز پایبندی به جمهوری اسلامی ایران مطرح نمیشود؟3ـ همانگونه که گفته شد نباید از رسانههای مخالف دولت انتظار همراهی با احمدینژاد را داشت، اما بهراستی انعکاس واقعی رخداد «دوربانـ2» که در واقع بیانگر عظمت و پرمایگی گفتمان انقلاب در جهان و ناکارآمدی شیوههای استکبار در تخریب آن است، به مثابه همکاری با دولت به حساب میآید؟
طبیعی است رسانههایی که به «بهانه» انتخابات و رقابت با احمدینژاد به تخریب پیروزی گفتمان انقلاب و امام(ره) پرداختند، حداقل در این اتفاق با امام (ره) و انقلاب همراهی نکردند. 4ـ متاسفانه برخی گروههای سیاسی تمامی رفتارهای خود را بر مخالفت با دولت بنا کردهاند. این یک اتفاق خطرناک در عرصه سیاستپیشگی است. اگر تداوم این رویه که پس از واقعه کلمبیا، در ماجرای «دوربانـ2» نیز نمودار شد، به همین شکل دنبال شود، چه بسا مخالفت با پیروزیهای آتی دشمن (دولتنهم) در عرصه سیاست خارجی منجر به تقویت گمانه عدماعتقاد آنان به انقلاب و امام(ره) شود. گمانهای که حداقل با تخریب دستاوردهای دولت در عرصه داخلی در حال پدیدار شدن است. آنجا که با سیاسیکاری دانستن سفرهای استانی، در واقع به انهدام تفکر خدمت صادقانه به مردم که یکی از اصول گفتمان انقلاب است، میپردازند. 5ـ به هر حال نتایج انتخابات ریاست جمهوری تا کمتر از 2 ماه دیگر مشخص خواهد شد اما اگر قرار بر این باشد مخالفان دولت با هر دستاوردی از سوی دولتیان به این قبیل رفتارها بپردازند، باید از هماکنون در انتظار برخوردهای غیرمنصفانه و بداخلاقی شدید در فضای تبلیغات باشیم. هرچند که این قبیل برخوردهای شتابزده و غیرمنطقی نتیجه انتخابات را از هم اکنون آشکار کرده است. ارسال نظر
پربیننده