زیزو هرگز ریشههای آفریقاییاش را فراموش نمیکند. در فرانسه به مهاجرانی مثل او حتی وقتی در فرهنگ فرانکوفیلها حل میشوند میگویند «پاسیاه»، یعنی آدمی که یک پایش هنوز در قاره سیاه گیر کرده. این درباره زیدان هم صدق میکند؛ اسطورهای که یک دهه معرف فوتبال «گل»ها بود. اگرچه از نظر نژاد نه عرب و نه آفریقایی که از نسل بازماندگان تمدن آریایی شمال آفریقاست اما او قلبش را در این قاره محروم جا گذاشته. این روزها زیدان در دو جبهه فعالیت میکند، اول در جبهه «فلورنتینوپرس» برای بازگرداندن نظریه «زیدانها و پاودنها» به تاج و تخت پادشاهی مادرید و دوم در آفریقایی جنوبی، تا پروژه آمادهسازی نخستین جامجهانی قاره سیاه را همراهی کند.
اکنون که مدتزمانی را در آفریقای جنوبی سپری کردهاید، احساس شما نسبت به این کشور و مردم آن چیست؟
آفریقای جنوبی کشور بسیار زیبایی است. باید اعتراف کنم که تا به اینجا تحت تاثیر قرار گرفته و از بودن در این کشور لذت میبرم. شک ندارم که مردم با حضور در آفریقای جنوبی به این کشور علاقهمند خواهند شد. مساله این است که مردم زیادی (خارج از قاره آفریقا) به آفریقایجنوبی نرفتهاند. برای بسیاری، این یک تجربه جدید و کاملاً متفاوت خواهد بود.
خود شما از تبار الجزایری هستید. چه احساسی نسبت به این مساله که رقابتهای جامجهانی برای نخستینبار به میزبانی یک کشور آفریقایی برگزار میشود، دارید؟
برای فوتبال آفریقا میزبانی جام جهانی رخداد بزرگی به شمار میرود. از نظر من، این یک برهه زمانی هیجانانگیز و فرصتی برای قاره آفریقا محسوب میشود تا بتواند تواناییهای خود را به همه دنیا نشان دهد. فکر میکنم این جام بهترین فرصت برای تیمهای آفریقایی به شمار میرود تا بتوانند خودی نشان دهند. یکی از مسائلی که به نفع تیمهای آفریقایی عمل خواهد کرد این است که آنها در خانه بازی میکنند و این خود یک انگیزه به شمار میآید. آنچه میدانم این است که برای هر بازیکنی حضور در جام جهانی یک افتخار محسوب میشود. با این حال، وقتی این رقابتها در خانه تیمی برگزار میشود، این مساله احساس فوقالعادهای به همراه دارد و ما در جام جهانی 1998 فرانسه این مساله را به خوبی ثابت کردیم. جوی که هواداران خودی ایجاد میکنند تب و تاب رقابتها را بالاتر برده و به انگیزه بازیکنان میافزاید.
فکر میکنید این دوره از رقابتهای جام جهانی تا چه حد برای مردم آفریقای جنوبی اهمیت خواهد داشت؟
میزبانی رقابتهای جام جهانی برای هر کشوری یک رخداد ویژه به شمار میرود و شک ندارم که آفریقای جنوبی از این فرصت نهایت استفاده را خواهد کرد. نکته مهم درباره جام جهانی این است که میزبانی آن برای مردم خوشحالی به ارمغان میآورد و من از مردم آفریقای جنوبی میخواهم که از هر لحظه این رقابتها لذت ببرند، چرا که ممکن است دیگر هرگز دوباره چنین رخدادی را در طول زندگی خود تجربه نکنند. مطمئنم که این یک تجربه جدید و استثنایی برای بسیاری از مردم آفریقای جنوبی خواهد بود.
شما درباره اینکه میزبانی رقابتهای جام جهانی تا چه حد برای تیم میزبان ویژگی ممتازی به همراه دارد، صحبت کردید. ممکن است کمی هم درباره تجربیات خود از جام جهانی 1998 فرانسه بگویید؟
در جام جهاني 1998یکی از صحنههایی که مرا بشدت تحت تاثیر قرار داد دیدن مردمی بود که پس از قهرمانی ما، همدیگر را در آغوش گرفته بودند. لحظه بزرگی بود. بسیاری مردم از خوشحالی اشک شوق میریختند؛ سیاه و سفید همه خوشحال بودند. برای من، این یکی از لحظههای فوقالعاده بود و امیدوارم که اتفاقي مشابه در آفریقای جنوبی هم رخ دهد. فکر نمیکردم میزبانی رقابتهای جام جهانی بتواند تا این اندازه روی اقشار جامعه تاثیرگذار باشد اما فکر میکنم قهرمانی ما قدرت این مساله را به تصویر کشید.
مطمئناً پرسشهای بسیاری پیرامون فینال جام جهانی 2006 آلمان بین فرانسه و ایتالیا نزد شما مطرح شده است. اگر دوباره میتوانستید در این دیدار حضور داشته باشید آیا عملکرد متفاوتی از خود نشان میدادید؟
واقعاً علاقهای به صحبت در این باره ندارم. حرفهای بسیاری درباره این بازی زده شده و مطالب بسیاری درباره اتفاقهایی که در جریان این بازی رخ داد نوشته شده است، اما این بازی برای من تمام شده محسوب میشود. بازی فوقالعادهای بود و ما قصد داشتیم پیروز میدان شویم. بدون شک در صورت قهرمانی فرانسه من بیشتر خوشحال میشدم اما این اتفاق رخ نداد.
درست پیش از رقابتهای جامجهانی 2006، شما برای آخرینبار با پیراهن رئال مادرید برابر ویارئال به میدان رفتید. زمانی که برای آخرین بار زمین سانتیاگو برنابئو را ترک میکردید، چه احساسی داشتید؟
لحظه پر از احساسی برای من بود. بسیاری که مرا خوب میشناسند میدانند که من به آسانی نمیتوانم احساسات خود را بروز دهم اما این بازی متفاوت بود. زمانی که به سکوها نگاه میکردم، دوستانم و خانوادهام را میدیدم. آنها برای حمایت از من به ورزشگاه آمده بودند و این مساله بازی را برای من بیش از پیش استثنایی میکرد. به خاطر دارم که سعی کردم از اشک ریختن جلوگیری کنم. در چنین لحظهای شما از درون میدانید که این آخرین بازی شما برای تیم باشگاهیتان است و من از کسانی هستم که همواره در طول زندگی از فوتبال بازی کردن لذت بردهام.
از زمان بازنشستگی شما، تیم ملی فوتبال فرانسه دچار دشواری فراواني شده است. درباره موقعیت کنونی آنها چه نظری دارید؟
فکر میکنم مردم حق دارند بگویند که تیم ملی نتایج ناامید کنندهای بهدست آورده است. آنها مسیر دشواری را پشت سر گذاشتهاند اما فکر میکنم اینکه تعداد انگشتشماری از تیم ملی فرانسه به عنوان یک تیم بد یاد میکنند، منصفانه نیست. ما به هیچ وجه تیم بدی نداریم اما همانطور که گفتم بازیکنان ما برهه زمانی دشواری را سپری میکنند. فرانسه هنوز هم بازیکنان خاصی دارد که میتوانند خوش بدرخشند. انتقاد از فرانسه منصفانه نيست
زیزو هرگز ریشههای آفریقاییاش را فراموش نمیکند. در فرانسه به مهاجرانی مثل او حتی وقتی در فرهنگ فرانکوفیلها حل میشوند میگویند «پاسیاه»، یعنی آدمی که یک پایش هنوز در قاره سیاه گیر کرده. این درباره زیدان هم صدق میکند؛ اسطورهای که یک دهه معرف فوتبال «گل»ها بود. اگرچه از نظر نژاد نه عرب و نه آفریقایی که از نسل بازماندگان تمدن آریایی شمال آفریقاست اما او قلبش را در این قاره محروم جا گذاشته. این روزها زیدان در دو جبهه فعالیت میکند، اول در جبهه «فلورنتینوپرس» برای بازگرداندن نظریه «زیدانها و پاودنها» به تاج و تخت پادشاهی مادرید و دوم در آفریقایی جنوبی، تا پروژه آمادهسازی نخستین جامجهانی قاره سیاه را همراهی کند.
اکنون که مدتزمانی را در آفریقای جنوبی سپری کردهاید، احساس شما نسبت به این کشور و مردم آن چیست؟
آفریقای جنوبی کشور بسیار زیبایی است. باید اعتراف کنم که تا به اینجا تحت تاثیر قرار گرفته و از بودن در این کشور لذت میبرم. شک ندارم که مردم با حضور در آفریقای جنوبی به این کشور علاقهمند خواهند شد. مساله این است که مردم زیادی (خارج از قاره آفریقا) به آفریقایجنوبی نرفتهاند. برای بسیاری، این یک تجربه جدید و کاملاً متفاوت خواهد بود.
خود شما از تبار الجزایری هستید. چه احساسی نسبت به این مساله که رقابتهای جامجهانی برای نخستینبار به میزبانی یک کشور آفریقایی برگزار میشود، دارید؟
برای فوتبال آفریقا میزبانی جام جهانی رخداد بزرگی به شمار میرود. از نظر من، این یک برهه زمانی هیجانانگیز و فرصتی برای قاره آفریقا محسوب میشود تا بتواند تواناییهای خود را به همه دنیا نشان دهد. فکر میکنم این جام بهترین فرصت برای تیمهای آفریقایی به شمار میرود تا بتوانند خودی نشان دهند. یکی از مسائلی که به نفع تیمهای آفریقایی عمل خواهد کرد این است که آنها در خانه بازی میکنند و این خود یک انگیزه به شمار میآید. آنچه میدانم این است که برای هر بازیکنی حضور در جام جهانی یک افتخار محسوب میشود. با این حال، وقتی این رقابتها در خانه تیمی برگزار میشود، این مساله احساس فوقالعادهای به همراه دارد و ما در جام جهانی 1998 فرانسه این مساله را به خوبی ثابت کردیم. جوی که هواداران خودی ایجاد میکنند تب و تاب رقابتها را بالاتر برده و به انگیزه بازیکنان میافزاید.
فکر میکنید این دوره از رقابتهای جام جهانی تا چه حد برای مردم آفریقای جنوبی اهمیت خواهد داشت؟
میزبانی رقابتهای جام جهانی برای هر کشوری یک رخداد ویژه به شمار میرود و شک ندارم که آفریقای جنوبی از این فرصت نهایت استفاده را خواهد کرد. نکته مهم درباره جام جهانی این است که میزبانی آن برای مردم خوشحالی به ارمغان میآورد و من از مردم آفریقای جنوبی میخواهم که از هر لحظه این رقابتها لذت ببرند، چرا که ممکن است دیگر هرگز دوباره چنین رخدادی را در طول زندگی خود تجربه نکنند. مطمئنم که این یک تجربه جدید و استثنایی برای بسیاری از مردم آفریقای جنوبی خواهد بود.
شما درباره اینکه میزبانی رقابتهای جام جهانی تا چه حد برای تیم میزبان ویژگی ممتازی به همراه دارد، صحبت کردید. ممکن است کمی هم درباره تجربیات خود از جام جهانی 1998 فرانسه بگویید؟
در جام جهاني 1998یکی از صحنههایی که مرا بشدت تحت تاثیر قرار داد دیدن مردمی بود که پس از قهرمانی ما، همدیگر را در آغوش گرفته بودند. لحظه بزرگی بود. بسیاری مردم از خوشحالی اشک شوق میریختند؛ سیاه و سفید همه خوشحال بودند. برای من، این یکی از لحظههای فوقالعاده بود و امیدوارم که اتفاقي مشابه در آفریقای جنوبی هم رخ دهد. فکر نمیکردم میزبانی رقابتهای جام جهانی بتواند تا این اندازه روی اقشار جامعه تاثیرگذار باشد اما فکر میکنم قهرمانی ما قدرت این مساله را به تصویر کشید.
مطمئناً پرسشهای بسیاری پیرامون فینال جام جهانی 2006 آلمان بین فرانسه و ایتالیا نزد شما مطرح شده است. اگر دوباره میتوانستید در این دیدار حضور داشته باشید آیا عملکرد متفاوتی از خود نشان میدادید؟
واقعاً علاقهای به صحبت در این باره ندارم. حرفهای بسیاری درباره این بازی زده شده و مطالب بسیاری درباره اتفاقهایی که در جریان این بازی رخ داد نوشته شده است، اما این بازی برای من تمام شده محسوب میشود. بازی فوقالعادهای بود و ما قصد داشتیم پیروز میدان شویم. بدون شک در صورت قهرمانی فرانسه من بیشتر خوشحال میشدم اما این اتفاق رخ نداد.
درست پیش از رقابتهای جامجهانی 2006، شما برای آخرینبار با پیراهن رئال مادرید برابر ویارئال به میدان رفتید. زمانی که برای آخرین بار زمین سانتیاگو برنابئو را ترک میکردید، چه احساسی داشتید؟
لحظه پر از احساسی برای من بود. بسیاری که مرا خوب میشناسند میدانند که من به آسانی نمیتوانم احساسات خود را بروز دهم اما این بازی متفاوت بود. زمانی که به سکوها نگاه میکردم، دوستانم و خانوادهام را میدیدم. آنها برای حمایت از من به ورزشگاه آمده بودند و این مساله بازی را برای من بیش از پیش استثنایی میکرد. به خاطر دارم که سعی کردم از اشک ریختن جلوگیری کنم. در چنین لحظهای شما از درون میدانید که این آخرین بازی شما برای تیم باشگاهیتان است و من از کسانی هستم که همواره در طول زندگی از فوتبال بازی کردن لذت بردهام.
از زمان بازنشستگی شما، تیم ملی فوتبال فرانسه دچار دشواری فراواني شده است. درباره موقعیت کنونی آنها چه نظری دارید؟
فکر میکنم مردم حق دارند بگویند که تیم ملی نتایج ناامید کنندهای بهدست آورده است. آنها مسیر دشواری را پشت سر گذاشتهاند اما فکر میکنم اینکه تعداد انگشتشماری از تیم ملی فرانسه به عنوان یک تیم بد یاد میکنند، منصفانه نیست. ما به هیچ وجه تیم بدی نداریم اما همانطور که گفتم بازیکنان ما برهه زمانی دشواری را سپری میکنند. فرانسه هنوز هم بازیکنان خاصی دارد که میتوانند خوش بدرخشند. ارسال نظر
پربیننده