هستی اسفندیاری: شاید با دیدن قسمت اول سریال بی‌گناهان حتی خوش‌بین‌ترین بیننده‌ها هم تصور نمی‌کردند که این سریال بتواند آنها را جذب کند اما رفته‌رفته سریال پیش رفت و تقریبا از قسمت سوم تماشاگران جمعه‌ها ساعت 8 شب منتظر اتفاقی ویژه یعنی شروع بی‌گناهان بودند. خیلی‌ها در ابتدا تصور می‌کردند که بی‌گناهان تکرار نخستین شب آرامش است ولی در نهایت خلاف آن ثابت شد. ایده مجموعه، یک طرح یک خطی است؛ سه‌جوان برای اینکه زندگی خود را تغییر دهند مجبور می‌شوند به دزدی بروند، همین... اما اتفاقاتی که به واسطه کوته‌فکری این سه نفر رخ می‌دهد به داستان شاخ و برگ‌های متعددی می‌دهد، طوری که بیننده در هر قسمت می‌تواند اعمال و حرکات چند کاراکتر را دنبال کند. خیانت، عشق و جنایت موضوعات دوست‌داشتنی احمد امینی است، به همین خاطر رگه‌های پلیسی، خانوادگی، عشقی در این سریال وجود دارد که می‌تواند هر مخاطبی را با هر سلیقه‌ای همراه کند.
در بی‌گناهان انسان‌ها زائیده شرایط محیط اند و شرایط آنها را وادار به دزدی می‌کند و آصف برای نگه‌داشتن موقعیت خوب مالی‌اش مجبور به دزدی، قتل، دروغ، فتنه و... می‌شود.
قرار دادن زنی که در روند قصه نقش همدست بی‌گناه را دارد ولی از ترس، مهر سکوت بر لب زده است و در نهایت به خاطر حق‌طلبی‌اش به قتل می‌رسد. شاهسواری نویسنده داستان، مخاطبش را با قرار دادن دیالوگ‌هایی دم‌دستی و ساده‌انگارانه دست‌کم نگرفته بلکه به هر کدام از دیالوگ‌ها هم هویتی داده است تا با تفکر، بیننده را پیش ببرد. دیالوگ‌هایی نغز و در عین حال بسیار عمیق، چیزی که حتی می‌توان از عنوان سریال هم آن را از ابتدا دریافت. انسان‌هایی که همگی در قبال سرنوشت خود و اطرافیان‌شان گناهکارند ولی دلایلشان برای اعمال‌شان آنها را مبرا و بی‌گناه می‌کند.
اتفاقات غیرقابل انتظاری که در سریال ایرانی خیلی کم می‌افتد در بی‌گناهان با زیرکی خاص نویسنده به وفور اتفاق می‌افتد؛ اینکه مردی همسرش را خفه کند یا حتی اینکه پلیسی بایستد و فرار کردن متهم را تماشا کند. یکی از عوامل موفقیت سریال، انتخاب بازیگران آن است. کسانی که به خودی خود هر کدام‌شان حرفهای بسیاری برای گفتن دارند در گروهی حرفهای جمع شده‌اند. داریوش فرهنگ که تا به حال او را در قالب چنین شخصیتی ندیده بودیم، مسعود کرامتی که به حق در کاراکترش درخشید، فریبا کوثری که نمای زنی مغرور و عاشق را به خوبی به بیننده القا می‌کند و.... شخصیت‌پردازی به بهترین شکل صورت گرفته است، بی‌گناهان بیشتر کاراکترآفرینی است تا خلق موقعیت داستانی. بیننده به دنبال آصف کیایی می‌گردد (به جهت شخصیت پیچیده‌اش) یا حتی ماجرای قتل انتظام را دنبال می‌کند چون انتظام را بی‌گناه می‌داند. پلیس همان پلیس کلیشه‌ای همیشگی در سریال‌های تلویزیونی نیست. سروان فرید که با بازی بسیار خوب امیر آقایی همراه است، می‌تواند خطا کند، معمایی را اشتباه حل کند و راه را به خطا برود، همچنین موقعیت‌های عاطفی برای بیننده به وجود بیاورد اینکه گریه کند (حتی جلوی مافوقش) یا بی‌جهت مغرور و متکبرانه عمل کند.
یکی از نقاط عطف سریال این است که تک‌تک شخصیت‌های سریال خاکستری‌اند و حاصل شرایط، اینکه هم می‌توانند بی‌گناه باشند و هم گناهکار از نکات جالب داستان است. آصف جوان، زنش را دوست دارد و در ابتدای زندگی می‌خواهد او را خوشبخت کند (خاصیت قهرمانانه) به همین خاطر به دزدی می‌رود (خاصیت ضدقهرمانانه). جلال با توجه به روند داستان قاتل است اما عاشق دختر و زنش است و به خاطر آنها خود را به پلیس معرفی می‌کند و به دنبال اینها دیگر شخصیت‌های سریال نیز وجهی مثبت و وجهی منفی در وجودشان هست. گناهکاران !
هستی اسفندیاری: شاید با دیدن قسمت اول سریال بی‌گناهان حتی خوش‌بین‌ترین بیننده‌ها هم تصور نمی‌کردند که این سریال بتواند آنها را جذب کند اما رفته‌رفته سریال پیش رفت و تقریبا از قسمت سوم تماشاگران جمعه‌ها ساعت 8 شب منتظر اتفاقی ویژه یعنی شروع بی‌گناهان بودند. خیلی‌ها در ابتدا تصور می‌کردند که بی‌گناهان تکرار نخستین شب آرامش است ولی در نهایت خلاف آن ثابت شد. ایده مجموعه، یک طرح یک خطی است؛ سه‌جوان برای اینکه زندگی خود را تغییر دهند مجبور می‌شوند به دزدی بروند، همین... اما اتفاقاتی که به واسطه کوته‌فکری این سه نفر رخ می‌دهد به داستان شاخ و برگ‌های متعددی می‌دهد، طوری که بیننده در هر قسمت می‌تواند اعمال و حرکات چند کاراکتر را دنبال کند. خیانت، عشق و جنایت موضوعات دوست‌داشتنی احمد امینی است، به همین خاطر رگه‌های پلیسی، خانوادگی، عشقی در این سریال وجود دارد که می‌تواند هر مخاطبی را با هر سلیقه‌ای همراه کند.
در بی‌گناهان انسان‌ها زائیده شرایط محیط اند و شرایط آنها را وادار به دزدی می‌کند و آصف برای نگه‌داشتن موقعیت خوب مالی‌اش مجبور به دزدی، قتل، دروغ، فتنه و... می‌شود.
قرار دادن زنی که در روند قصه نقش همدست بی‌گناه را دارد ولی از ترس، مهر سکوت بر لب زده است و در نهایت به خاطر حق‌طلبی‌اش به قتل می‌رسد. شاهسواری نویسنده داستان، مخاطبش را با قرار دادن دیالوگ‌هایی دم‌دستی و ساده‌انگارانه دست‌کم نگرفته بلکه به هر کدام از دیالوگ‌ها هم هویتی داده است تا با تفکر، بیننده را پیش ببرد. دیالوگ‌هایی نغز و در عین حال بسیار عمیق، چیزی که حتی می‌توان از عنوان سریال هم آن را از ابتدا دریافت. انسان‌هایی که همگی در قبال سرنوشت خود و اطرافیان‌شان گناهکارند ولی دلایلشان برای اعمال‌شان آنها را مبرا و بی‌گناه می‌کند.
اتفاقات غیرقابل انتظاری که در سریال ایرانی خیلی کم می‌افتد در بی‌گناهان با زیرکی خاص نویسنده به وفور اتفاق می‌افتد؛ اینکه مردی همسرش را خفه کند یا حتی اینکه پلیسی بایستد و فرار کردن متهم را تماشا کند. یکی از عوامل موفقیت سریال، انتخاب بازیگران آن است. کسانی که به خودی خود هر کدام‌شان حرفهای بسیاری برای گفتن دارند در گروهی حرفهای جمع شده‌اند. داریوش فرهنگ که تا به حال او را در قالب چنین شخصیتی ندیده بودیم، مسعود کرامتی که به حق در کاراکترش درخشید، فریبا کوثری که نمای زنی مغرور و عاشق را به خوبی به بیننده القا می‌کند و.... شخصیت‌پردازی به بهترین شکل صورت گرفته است، بی‌گناهان بیشتر کاراکترآفرینی است تا خلق موقعیت داستانی. بیننده به دنبال آصف کیایی می‌گردد (به جهت شخصیت پیچیده‌اش) یا حتی ماجرای قتل انتظام را دنبال می‌کند چون انتظام را بی‌گناه می‌داند. پلیس همان پلیس کلیشه‌ای همیشگی در سریال‌های تلویزیونی نیست. سروان فرید که با بازی بسیار خوب امیر آقایی همراه است، می‌تواند خطا کند، معمایی را اشتباه حل کند و راه را به خطا برود، همچنین موقعیت‌های عاطفی برای بیننده به وجود بیاورد اینکه گریه کند (حتی جلوی مافوقش) یا بی‌جهت مغرور و متکبرانه عمل کند.
یکی از نقاط عطف سریال این است که تک‌تک شخصیت‌های سریال خاکستری‌اند و حاصل شرایط، اینکه هم می‌توانند بی‌گناه باشند و هم گناهکار از نکات جالب داستان است. آصف جوان، زنش را دوست دارد و در ابتدای زندگی می‌خواهد او را خوشبخت کند (خاصیت قهرمانانه) به همین خاطر به دزدی می‌رود (خاصیت ضدقهرمانانه). جلال با توجه به روند داستان قاتل است اما عاشق دختر و زنش است و به خاطر آنها خود را به پلیس معرفی می‌کند و به دنبال اینها دیگر شخصیت‌های سریال نیز وجهی مثبت و وجهی منفی در وجودشان هست. ارسال نظر
پربیننده