طلسم در دقیقه 43 شکسته شد. پیش از این هر چه زده بودند به در بسته خورده بود. عجله زیادی برای گل زدن داشتند اما حتی این عطش و البته انتقام شکست در دور رفت هم باعث نشد تا استقلالی‌ها زودتر از این دقیقه به گل برسند. 2 دقیقه قبل از گل، حسین کاظمی با فرصت ایده‌آلی که روی حرکت زیبای برهانی نصیبش شد می‌توانست کار را تمام کند اما بی دقتی در زدن ضربه آخر باعث شد تا بازیکنان ام‌صلال از همین دقیقه وقت‌کشی را شروع کنند! اما این زمان مناسبی برای کشتن وقت نبود، چون زهر استقلال باید بر پیکره ام‌صلال پاشیده می‌شد. وقتی داور بازی، یک ضربه آزاد غیرمستقیم به نفع استقلال گرفت انگار که به هواداران این تیم هم الهام شده بود که استقلال بوی گل می‌دهد! سانتر دقیق منیعی پس از برخورد به سیاوش اکبرپور در بدترین شرایط بین برهانی و دروازه‌بان استقلال قرار گرفت تا آرش پیش دستی کند و با حرکتی شیرجه‌ای در دقیقه 43 توپ را به تور دروازه بچسباند.این پاداش تمام تلاشی بود که استقلالی‌ها با همان سیستم منسوخ شده قلعه‌نویی در نیمه اول گرفتند، اگر نه آنها پتانسیل این را داشتند که با رویکرد به سیستمی متفاوت در همان نیمه اول سه، چهار گل به ام‌صلال بزنند. بیشتر موقعیت‌های آبی‌پوشان با همان روش معروف علی اصغری (سانتر از جناحین) به هدر می‌رفت تا رقیب قطری استقلالی‌ها در نیمه نخست بیشتر از یک گل نخورد. قلعه‌نویی که در نبود مجتبی جباری دوباره ماموریت ویژه‌ای به جانواریو در وسط زمین داده بود با تشکیل یک مثلث، بیشتر بار تیم را به دوش بازیکنان کناری سپرده بود، جایی که خسرو حیدری و میثم منیعی بارها نفوذ خود را انجام دادند و طراح تک گل آبی‌ها در این نیمه بودند.حرکات پر جنبش جانواریو و تغذیه از میانه‌های زمین همان ترفندی بود که قلعه‌نویی طراحی‌اش کرده بود.نیمه دوم اما شروعی متفاوت برای قطری‌ها داشت.آنها که تا قبل از این بازی 6 امتیاز گرفته بودند نیمه دوم را به این امید آغاز کردند که از زمین استقلال با امتیاز خارج شوند. حملات پی در پی آنها و موقعیت‌هایی که مبتدیانه از دست می‌دادند نشاندهنده این بود که آنها برای رسیدن به گل استرس دارند.نوسان در روند نتیجه‌گیری ام‌صلال که در لیگ قطر هشت گل خورده بود تا حدودی روی روحیه آنها تاثیر گذار بود اما نتیجه‌ای که شب قبل از این بازی و در بازی الغرافه و پرسپولیس رقم خورده بود آنها را جسور کرده بود تا در نیمه دوم روی دروازه استقلال فشار بیاورند.این تنها مشکل استقلال نیست که پس از زدن گل عقب‌نشینی می‌کند،این خصوصیت بیشتر تیم‌های ایرانی است که همیشه پیامد‌های بدی را هم داشته است.دیروز یک بار دیگر استقلال چوب این سنت دیرینه را خورد تا قطری‌ها که در خوابشان هم متوقف کردن تیم‌های ایرانی را نمی‌دیدند مقابل نماینده‌های ما قد علم کنند.عقب نشینی استقلال (تیمی که برای صعود نیاز به پیروزی در هر سه بازی دارد) و فشاری که عرب‌ها روی دروازه آنها آوردند باعث شد تا دیوار دفاعی آنها شکسته شود و ام‌صلالی‌ها در دقیقه 75 و در حالی که هیچ کس انتظارش را نداشت سکوت را تقدیم هواداران استقلال کند. جالب اینجاست که پس از این گل باز هم این بازیکنان ام‌صلال بودند که دروازه استقلال را تهدید کردند و حتی نزدیک بود تا گل دوم را هم بزنند.از دقیقه 80 گویا که استقلالی‌ها تازه خطر حذف از لیگ قهرمانان را احساس کرده بودند حلقه حملات را تنگ کردند تا بیش از چند موقعیت حساس را از داخل محوطه جریمه به بیرون بزنند تا یک بار دیگر هواداران استقلال با چشمانی اشکبار ورزشگاه آزادی را ترک کنند. حالا تمام امید آنها روی تکه کاغذی خلاصه می‌شود که اما و اگر‌های فراوانی دارد. حتی خوش بین‌ترین هوادار استقلال هم نمی‌تواند به خود بقبولاند که تیمشان از گروه خود به مرحله بعد صعود کند.این مغایر با قولی بود که امیر قلعه‌نویی به هوادارانش داده بود: «مطمئن باشید صعود می‌کنیم.» تضمینی که قلعه‌نویی داده بود به چه قیمتی تمام شد.قعر نشین جدول گروه c این مسابقات با این تساوی تنها در یک صورت می‌تواند به مرحله بعد صعود کند.اینکه ام‌صلال و الاتحاد بازی‌های خود را ببازند و الجزیره هم نتایجی مطابق خواست استقلال بگیرد.شاید حالا این آرزوی خیلی از استقلالی‌ها است که مثل سال گذشته و با اشتباهی دیگر اسامی بازیکنانشان به AFC فاکس نمی‌شد تا آنها بهانه‌ای برای نرفتن به لیگ قهرمانان علم می‌کردند اما حالا دیگر راه بازگشتی وجود ندارد و استقلال ضعیف‌ترین نتیجه در لیگ قهرمانان را گرفته است، البته خوب بود که این آرزو را هواداران سه نماینده دیگر ایران هم می‌کردند.فضاحتی که آنها در لیگ قهرمانان به بار آوردند جای هیچ حرف و حدیثی را باقی نمی‌گذارد. به قول دوستی اصلا ای کاش دستگاه فاکس به ایران نمی‌آمد! کاش استقلال فاکس نداشت!
طلسم در دقیقه 43 شکسته شد. پیش از این هر چه زده بودند به در بسته خورده بود. عجله زیادی برای گل زدن داشتند اما حتی این عطش و البته انتقام شکست در دور رفت هم باعث نشد تا استقلالی‌ها زودتر از این دقیقه به گل برسند. 2 دقیقه قبل از گل، حسین کاظمی با فرصت ایده‌آلی که روی حرکت زیبای برهانی نصیبش شد می‌توانست کار را تمام کند اما بی دقتی در زدن ضربه آخر باعث شد تا بازیکنان ام‌صلال از همین دقیقه وقت‌کشی را شروع کنند! اما این زمان مناسبی برای کشتن وقت نبود، چون زهر استقلال باید بر پیکره ام‌صلال پاشیده می‌شد. وقتی داور بازی، یک ضربه آزاد غیرمستقیم به نفع استقلال گرفت انگار که به هواداران این تیم هم الهام شده بود که استقلال بوی گل می‌دهد! سانتر دقیق منیعی پس از برخورد به سیاوش اکبرپور در بدترین شرایط بین برهانی و دروازه‌بان استقلال قرار گرفت تا آرش پیش دستی کند و با حرکتی شیرجه‌ای در دقیقه 43 توپ را به تور دروازه بچسباند.این پاداش تمام تلاشی بود که استقلالی‌ها با همان سیستم منسوخ شده قلعه‌نویی در نیمه اول گرفتند، اگر نه آنها پتانسیل این را داشتند که با رویکرد به سیستمی متفاوت در همان نیمه اول سه، چهار گل به ام‌صلال بزنند. بیشتر موقعیت‌های آبی‌پوشان با همان روش معروف علی اصغری (سانتر از جناحین) به هدر می‌رفت تا رقیب قطری استقلالی‌ها در نیمه نخست بیشتر از یک گل نخورد. قلعه‌نویی که در نبود مجتبی جباری دوباره ماموریت ویژه‌ای به جانواریو در وسط زمین داده بود با تشکیل یک مثلث، بیشتر بار تیم را به دوش بازیکنان کناری سپرده بود، جایی که خسرو حیدری و میثم منیعی بارها نفوذ خود را انجام دادند و طراح تک گل آبی‌ها در این نیمه بودند.حرکات پر جنبش جانواریو و تغذیه از میانه‌های زمین همان ترفندی بود که قلعه‌نویی طراحی‌اش کرده بود.نیمه دوم اما شروعی متفاوت برای قطری‌ها داشت.آنها که تا قبل از این بازی 6 امتیاز گرفته بودند نیمه دوم را به این امید آغاز کردند که از زمین استقلال با امتیاز خارج شوند. حملات پی در پی آنها و موقعیت‌هایی که مبتدیانه از دست می‌دادند نشاندهنده این بود که آنها برای رسیدن به گل استرس دارند.نوسان در روند نتیجه‌گیری ام‌صلال که در لیگ قطر هشت گل خورده بود تا حدودی روی روحیه آنها تاثیر گذار بود اما نتیجه‌ای که شب قبل از این بازی و در بازی الغرافه و پرسپولیس رقم خورده بود آنها را جسور کرده بود تا در نیمه دوم روی دروازه استقلال فشار بیاورند.این تنها مشکل استقلال نیست که پس از زدن گل عقب‌نشینی می‌کند،این خصوصیت بیشتر تیم‌های ایرانی است که همیشه پیامد‌های بدی را هم داشته است.دیروز یک بار دیگر استقلال چوب این سنت دیرینه را خورد تا قطری‌ها که در خوابشان هم متوقف کردن تیم‌های ایرانی را نمی‌دیدند مقابل نماینده‌های ما قد علم کنند.عقب نشینی استقلال (تیمی که برای صعود نیاز به پیروزی در هر سه بازی دارد) و فشاری که عرب‌ها روی دروازه آنها آوردند باعث شد تا دیوار دفاعی آنها شکسته شود و ام‌صلالی‌ها در دقیقه 75 و در حالی که هیچ کس انتظارش را نداشت سکوت را تقدیم هواداران استقلال کند. جالب اینجاست که پس از این گل باز هم این بازیکنان ام‌صلال بودند که دروازه استقلال را تهدید کردند و حتی نزدیک بود تا گل دوم را هم بزنند.از دقیقه 80 گویا که استقلالی‌ها تازه خطر حذف از لیگ قهرمانان را احساس کرده بودند حلقه حملات را تنگ کردند تا بیش از چند موقعیت حساس را از داخل محوطه جریمه به بیرون بزنند تا یک بار دیگر هواداران استقلال با چشمانی اشکبار ورزشگاه آزادی را ترک کنند. حالا تمام امید آنها روی تکه کاغذی خلاصه می‌شود که اما و اگر‌های فراوانی دارد. حتی خوش بین‌ترین هوادار استقلال هم نمی‌تواند به خود بقبولاند که تیمشان از گروه خود به مرحله بعد صعود کند.این مغایر با قولی بود که امیر قلعه‌نویی به هوادارانش داده بود: «مطمئن باشید صعود می‌کنیم.» تضمینی که قلعه‌نویی داده بود به چه قیمتی تمام شد.قعر نشین جدول گروه c این مسابقات با این تساوی تنها در یک صورت می‌تواند به مرحله بعد صعود کند.اینکه ام‌صلال و الاتحاد بازی‌های خود را ببازند و الجزیره هم نتایجی مطابق خواست استقلال بگیرد.شاید حالا این آرزوی خیلی از استقلالی‌ها است که مثل سال گذشته و با اشتباهی دیگر اسامی بازیکنانشان به AFC فاکس نمی‌شد تا آنها بهانه‌ای برای نرفتن به لیگ قهرمانان علم می‌کردند اما حالا دیگر راه بازگشتی وجود ندارد و استقلال ضعیف‌ترین نتیجه در لیگ قهرمانان را گرفته است، البته خوب بود که این آرزو را هواداران سه نماینده دیگر ایران هم می‌کردند.فضاحتی که آنها در لیگ قهرمانان به بار آوردند جای هیچ حرف و حدیثی را باقی نمی‌گذارد. به قول دوستی اصلا ای کاش دستگاه فاکس به ایران نمی‌آمد! ارسال نظر
پربیننده