خرس سیاه ایران به علت فقدان مطالعات آماری و پایش زیستگاه‌ها از سوی سازمان‌های دولتی و متخصص و نيز تهدید از سوی کشاورزان، شکارچیان و عواملی چون تصادفات در مناطق جنوب و جنوب شرق کشور در حال نابودی است و سرنوشت یوز ایرانی برای این جانور وحشی در حال تکرار است. جمعیت خرس‌های سیاه ایران در حالی رو به کاهش است که هنوز از طریق مراجع تخصصی و دولتی، هیچگونه اظهار نظر و ارائه اطلاعاتی انجام نشده و سرشماری و مطالعه دقیق یا نسبی درباره زیستگاه‌ها و جمعیت این گونه جانوری در ایران انجام نشده است.با این حال فقدان آمار و اطلاعات از اینگونه جانوری در سال‌های اخیر، سازمان‌های بین‌المللی را نیز وادار به واکنش کرده است، به نحوی که در سال‌های 1999 و 2002 در مقابل نام ایران علامت سوال گذاشته شد تا مشخص شود که سازمان‌های حمایتی محیط‌زیست کشور، هیچ توجهی به حیات جانوران وحشی ندارند. یک کارشناس ارشد محیط‌زیست که این روزها در منطقه جیرفت کرمان مطالعه خرس‌های سیاه را در دست دارد، در این باره گفت: در بلوچستان پاکستان نزدیک به 300 قلاده از این خرس سیاه زندگی می‌کند در حالی که هنوز از سوی مسؤولان در کشور ما مطالعه‌ای انجام نشده است.مهدی سهیمی با انتقاد از برآورد نشدن آمار و اطلاعات اینگونه جانوری و زیستگاه آن از سوی مرکز مربوطه در ایران افزود: فقدان اطلاعات علمی در این زمینه باعث شده جوامع محلی نیز با مشکل مواجه شوند و به علت نداشتن آگاهی حیات باقی‌مانده این خرس در حال انقراض را به خطر بیندازند.این کارشناس محیط‌زیست استفاده از رد پا و سرگین حیوان و دیگر شاخصه‌های برآورد تعداد خرس‌ها را ابتدایی‌ترین راه سرشماری این گونه جانوری دانست و تاکید کرد: خرس‌ها در خطر انقراض هستند و به خاطر اینکه بخشی از منطقه بلوچستان در تهدید اشرار قرار دارد مطالعه در این زمینه انجام نمی‌شود. اما در کرمان و هرمزگان که زیستگاه‌های دیگر این خرس در ایران هستند نیز مطالعه‌ای انجام نشده و تلاش ما در جیرفت کرمان نخستین مطالعه در این حوزه است و همین مساله کار را دشوار کرده است.این محقق حوزه حیات وحش، فعالیت خرس‌های سیاه در منطقه جیرفت استان کرمان را به علت بارش باران اردیبهشت امسال اعلام کرد و اظهار داشت: 10دوربین عکسبرداری برای شکار صحنه‌های مختلف از زندگی و رفتارهای این حیوان در 6 غار منطقه کارگذاشته‌ایم که هر ماه یک بار تصاویر آنها بررسي خواهد شد و با این کار جمعیت و شیوه زیست و زیستگاه آنان را تخمین خواهیم زد. اسماعیل کهرم نیز با اشاره به آسیب‌های وارده به بچه‌خرس‌ها در منطقه سیستان و بلوچستان گفت: توله‌خرس‌ها چون از درخت‌های خرما بالا می‌روند و گاهی مزارع را به هم می‌ریزند، مورد هجوم کشاورزان منطقه قرار می‌گیرند و حیاتشان به خطر می‌افتد.این متخصص محیط‌زیست با انتقاد از ارائه آمارهای غیراستاندارد درباره این گونه جانوری تاکید کرد: اینکه 50 قلاده خرس در منطقه مانده است یا نه، آمار صحیحی نیست و اگر این آمار صحیح است چرا منتشر نمی‌شود که علاقه‌مندان و متخصصان از این مساله مطلع باشند، این آمارها منبع علمی ندارند و جامعه باید به سمت علمی
شدن پیش برود. نسل خرس سیاه ایرانی در آستانه انقراض است
خرس سیاه ایران به علت فقدان مطالعات آماری و پایش زیستگاه‌ها از سوی سازمان‌های دولتی و متخصص و نيز تهدید از سوی کشاورزان، شکارچیان و عواملی چون تصادفات در مناطق جنوب و جنوب شرق کشور در حال نابودی است و سرنوشت یوز ایرانی برای این جانور وحشی در حال تکرار است. جمعیت خرس‌های سیاه ایران در حالی رو به کاهش است که هنوز از طریق مراجع تخصصی و دولتی، هیچگونه اظهار نظر و ارائه اطلاعاتی انجام نشده و سرشماری و مطالعه دقیق یا نسبی درباره زیستگاه‌ها و جمعیت این گونه جانوری در ایران انجام نشده است.با این حال فقدان آمار و اطلاعات از اینگونه جانوری در سال‌های اخیر، سازمان‌های بین‌المللی را نیز وادار به واکنش کرده است، به نحوی که در سال‌های 1999 و 2002 در مقابل نام ایران علامت سوال گذاشته شد تا مشخص شود که سازمان‌های حمایتی محیط‌زیست کشور، هیچ توجهی به حیات جانوران وحشی ندارند. یک کارشناس ارشد محیط‌زیست که این روزها در منطقه جیرفت کرمان مطالعه خرس‌های سیاه را در دست دارد، در این باره گفت: در بلوچستان پاکستان نزدیک به 300 قلاده از این خرس سیاه زندگی می‌کند در حالی که هنوز از سوی مسؤولان در کشور ما مطالعه‌ای انجام نشده است.مهدی سهیمی با انتقاد از برآورد نشدن آمار و اطلاعات اینگونه جانوری و زیستگاه آن از سوی مرکز مربوطه در ایران افزود: فقدان اطلاعات علمی در این زمینه باعث شده جوامع محلی نیز با مشکل مواجه شوند و به علت نداشتن آگاهی حیات باقی‌مانده این خرس در حال انقراض را به خطر بیندازند.این کارشناس محیط‌زیست استفاده از رد پا و سرگین حیوان و دیگر شاخصه‌های برآورد تعداد خرس‌ها را ابتدایی‌ترین راه سرشماری این گونه جانوری دانست و تاکید کرد: خرس‌ها در خطر انقراض هستند و به خاطر اینکه بخشی از منطقه بلوچستان در تهدید اشرار قرار دارد مطالعه در این زمینه انجام نمی‌شود. اما در کرمان و هرمزگان که زیستگاه‌های دیگر این خرس در ایران هستند نیز مطالعه‌ای انجام نشده و تلاش ما در جیرفت کرمان نخستین مطالعه در این حوزه است و همین مساله کار را دشوار کرده است.این محقق حوزه حیات وحش، فعالیت خرس‌های سیاه در منطقه جیرفت استان کرمان را به علت بارش باران اردیبهشت امسال اعلام کرد و اظهار داشت: 10دوربین عکسبرداری برای شکار صحنه‌های مختلف از زندگی و رفتارهای این حیوان در 6 غار منطقه کارگذاشته‌ایم که هر ماه یک بار تصاویر آنها بررسي خواهد شد و با این کار جمعیت و شیوه زیست و زیستگاه آنان را تخمین خواهیم زد. اسماعیل کهرم نیز با اشاره به آسیب‌های وارده به بچه‌خرس‌ها در منطقه سیستان و بلوچستان گفت: توله‌خرس‌ها چون از درخت‌های خرما بالا می‌روند و گاهی مزارع را به هم می‌ریزند، مورد هجوم کشاورزان منطقه قرار می‌گیرند و حیاتشان به خطر می‌افتد.این متخصص محیط‌زیست با انتقاد از ارائه آمارهای غیراستاندارد درباره این گونه جانوری تاکید کرد: اینکه 50 قلاده خرس در منطقه مانده است یا نه، آمار صحیحی نیست و اگر این آمار صحیح است چرا منتشر نمی‌شود که علاقه‌مندان و متخصصان از این مساله مطلع باشند، این آمارها منبع علمی ندارند و جامعه باید به سمت علمی
شدن پیش برود. ارسال نظر
پربیننده