گروه بین‌الملل: همدم صدام از طنز زمانه نخستین مقام باندپایه دولت سقوط کرده دیکتاتوری بعثی بود که خود را تسلیم آمریکایی‌ها کرد. دفاع طنزگونه او از صدام تا پیش از تسلیم شدن مضحکه‌آمیزش آن هم در حالی که شبکه‌های تلویزیونی به طور مستقیم سقوط شهرهای عراق یکی پس از دیگری را نشان می‌دادند، باعث شد مطبوعات غربی لقب عزیز صدام را بر طارق عزیز بگذارند. جمعه گذشته طارق عزیز، وزیر اطلاع‌رسانی، وزیر خارجه و معاون نخست‌وزیر نظام سابق عراق و مشاور و یار غار صدام پس از سکته قلبی در زندان الناصریه به بیمارستان الحسین در مرکز ناصریه منتقل شد و همانجا در 79 سالگی جان داد. اگرچه پس از مرگش در جهان عرب بر سر قهرمان یا خائن بودن او اختلاف افتاده است اما نباید فراموش کرد که این بعثی پان‌عرب در اصل مسیحی با نام حقیقی «میخائیل یوحنا» پیش از هر چیز شریک جنایت‌های دیکتاتور سرنگون شده عراق است که هنوز هم هواداران بعثی‌اش به اسم داعش در حال قتل و غارت مردم عراق هستند. جالب اینکه آمریکایی‌ها پس از تسلیم عزیز با وجود حکم دادگاه عالی کیفری عراق در 26 اکتبر 2012 مبنی بر اعدام او با چوبه دار نگذاشتند رابط دیرین‌شان با صدام اعدام شود و به نفع او لابی کردند. میخائیل یوحنایی که بعدها طارق عزیز و ملیجک و وزیر و مشاور و دیلماج و پیغام‌رسان صدام شد در سال 1936 در شهر موصل از یک خانواده کاتولیک متولد شده بود و تقدیر این بود که مرگش با اشغال مجدد موصل توسط صدامی‌هایی همزمان شود که نقاب جدید وهابی زده‌اند. بزرگ‌ترین ویژگی او این بود که به‌خوبی به زبان انگلیسی صحبت می‌کرد البته ذوب در پدرخوانده دیکتاتورش بود. طارق عزیز تنها فرد مسیحی حاضر در حلقه نزدیکان صدام بود که پس از آشنایی با او به‌عنوان روزنامه‌نگار در دهه 1950، از دهه 70 به سمت وزیر اطلاع‌رسانی رسید و بین سال‌های 1983 تا 1991 به‌عنوان وزیر خارجه و در فاصله سال‌های 1979 تا 2003 به‌عنوان مشاور نزدیک به صدام منصوب شد. هر جا که صدام جنایتی مرتکب شد عزیز او برای تایید یا کمک به او در کنارش حاضر بود؛ در نسل‌کشی کردها، حمله به ایران و کویت و قتل‌عام شیعیان جنوب کشور. جالب اینکه مردی که امروز برخی رسانه‌های پان عرب سعی دارند از او چهره یک قهرمان بسازند در حقیقت «امین السر» اسرار مگوی روابط صدام با آمریکایی‌ها محسوب می‌شود، بویژه در دوران جنگ با ایران که او به‌عنوان وزیر خارجه صدام همه تلاشش را برای ترغیب کشورهای غربی به منظور فروش سلاح‌های کشتار جمعی به بغداد به کار بست و همان سلاح‌های شیمیایی علیه ایرانیان و کردها به کار گرفته شدند. در جریان گفت‌وگوهای محرمانه‌اش با هیات آمریکایی که ریاست آن را دونالد رامسفلد، وزیر دفاع وقت کاخ سفید بر‌عهده داشت، عزیز با خطرناک توصیف کردن دولت ایران گفت: «ما یک شریک مطمئن برای آمریکا به حساب می‌آییم و منتظر کمک‌های شما هستیم.»در نهایت نیز این قهرمان پوشالی خودش را در 19 مارس 2003 یعنی تنها 2 روز پس از سقوط پایتخت تسلیم اشغالگران آمریکایی کرد.