مهدی طاهرخانی: قاسم حدادی‌فر در وضعیتی از تیم‌ملی خداحافظی کرد که تمام نمونه‌های پیش از او هنگام خداحافظی با درهای همیشه بسته تیم‌ملی مواجه شدند، اما امکان دارد تاریخ برای بازیکن تاثیرگذار ذوب آهن به گونه دیگری تکرار شود. دوره 4 ساله کارلوس کی‌روش در تیم‌ملی فوتبال ایران از یک حیث یک دوره عجیب و پر از خداحافظی‌های ناگهانی است. اگر کاریزمای کی‌روش و دیسیپلین او نبود، این حواشی متعدد قطعا از او یک مربی شکست‌خورده می‌ساخت، همانند خیلی از مربیان ایرانی که برای حفظ نتیجه در هر حالتی ناز بازیکن را خریدند و سرانجام پای حاشیه و نافرمانی را با این اشتباه بزرگ به تیم خود باز کردند. شاید دم‌دست‌ترین نمونه که عینیت بیشتری برای همه هواداران فوتبال داشته باشد، نوع مدیریت حمید درخشان در پرسپولیس لجام‌گسیخته بود. درخشان نتیجه می‌خواست و از این رو هر وقت هر بازیکنی در عالم اینستاگرام خداحافظی می‌کرد یا پشت سرمربی حرف می‌زد 2 روز بعد با روبوسی مجددا به تیم بازمی‌گشت و گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. این عادت فوتبالیست‌های ایرانی است. آنهایی که از مشی کی‌روش بی‌خبر بودند، قصد داشتند این بازی ملال‌آور و تکراری را برای او پیاده کنند. نخستین نفر که احساس می‌کرد حالا حالا‌ها بی‌جانشین است و به هر قیمتی نازش خریدار دارد سیدمهدی رحمتی بود؛ گلر فیکس تیم‌ملی که کی‌روش او را مرد شماره یک تیم‌ملی می‌دانست اما رحمتی یک روز بعد از ظهر با دوست خبرنگارش تماس می‌گیرد و یک خبر ناب به او می‌دهد. خبرگزاری این خبرنگار هم با این خبر ویژه شوک را به فوتبال ایران وارد می‌کند؛ خداحافظی موقتی رحمتی از تیم ملی. او منتظر بود تا کی‌روش واکنش نشان دهد و بگوید من اجازه این کار را نمی‌دهم. اما در بدترین موقعیت ممکن در زمانی که تیم‌ملی از 3 بازی باقی‌مانده خود تنها و تنها پیروزی می‌خواست و حتی از دست دادن یک امتیاز هم منجر به از دست دادن رویای حضور در جام جهانی 2014 برزیل می‌شد، کی‌روش خیلی خونسردانه به رسانه‌ها گفت: تا وقتی که من در ایران باشم دیگر رحمتی رنگ و روی تیم‌ملی را نخواهد دید! نه‌تنها کسی حرف کی‌روش را جدی نگرفت که بعدترها هادی عقیلی هم وقتی دید در بازی با لبنان در ترکیب اصلی قرار ندارد، شبانه اردوی تیم‌ملی را ترک کرد تا به همین راحتی در بهترین زمان فوتبالش افتخار بازی در جام جهانی را از دست بدهد. بازیکنان دیگری مثل علی کریمی و فرهاد مجیدی هم دقیقا به چنین سرنوشتی مبتلا شدند. البته کریمی اول از فوتبال خداحافظی کرد اما زمانی که تصمیمش را عوض کرد دیگر کی‌روش راضی به بازگشت او نشد. بازیکنان دیگری مثل جباری، سیدصالحی و جلال رافخایی هم در این فهرست قرار می‌گیرند. کی‌روش قید همه این بازیکنان را زد تا به فوتبال ایران نشان دهد به اصول خود پایبند است. اما در چنین فضایی که دیگر ریشه بی‌انضباطی از بیخ و بن در تیم‌ملی خشکیده است و همه بازیکنان می‌دانند کوچک‌ترین نازی منجر به حذف همیشگی‌شان از تیم‌ملی می‌شود ناگهان قاسم حدادی‌فر اعلام کرد در این برهه نمی‌تواند به خاطر مسائل شخصی از جمله خستگی ناشی از یک فصل پرفشار، کنار تیم‌ملی باشد. در همان لحظه رسانه‌ای شدن خبر، همگان عمر حدادی‌فر 32 ساله در تیم‌ملی را پایان‌پذیرفته دانستند اما برخورد کی‌روش با او متفاوت بود. حتی دپارتمان تیم‌ملی و بخش رسانه‌ای آن اعلام کرد کی‌روش خودش با جدایی موقت حدادی‌فر موافقت کرده است. اینکه این بازیکن در دور بعد به تیم‌ملی دعوت خواهد شد یا نه به یک موضوع بسیار مهم مرتبط است. پس از خداحافظی جواد نکونام، کی‌روش محتاج یک لیدر باتجربه در میانه میدان است. در لیست تیم‌ملی تنها 3 گزینه واجد شرایط در این پست وجود دارد؛ آندو، امید ابراهیمی و قاسم حدادی‌فر. به‌رغم اصرار‌های قلعه‌نویی، پیش از این کی‌روش نشان داده اعتقاد چندانی به بازی ابراهیمی به عنوان بازیکن ثابت و تاثیرگذار ندارد. بازیکن دیگر شاید سروش رفیعی باشد که فعلا مشکل سربازی دارد و شاید تا 2 سال مشکلش حل نشود. از این رو اگر بازیکنان مورد نظر کی‌روش نتوانند آنطور که جواد نکونام به میانه تیم‌ملی جان می‌داد، بازی کنند، قطعا قاسم حدادی‌فر می‌تواند تنها بازیکن فوتبال ایران باشد که پس از یک خداحافظی ولو با مجوز، مجددا پیراهن تیم‌ملی را برای حضور در جام جهانی 2018 روسیه بر تن کند. در اصولگرایی کی‌روش هیچ شک و شبهه‌ای وجود ندارد اما نوع خداحافظی حدادی‌فر و برخورد کی‌روش شاید موجب شود این بازیکن در بهترین دوران فوتبالی‌اش مجددا به تیم‌ملی دعوت شود. باید منتظر ماند و دید آیا او استثنای این فوتبال می‌شود یا عاقبتش همانی است که کریمی، رحمتی و عقیلی و خیلی‌های دیگر تجربه‌اش کردند.