بازگشت قلب شير

از آخرین سه‌شنبه آبان سال 87 تا اولین پنجشنبه اردیبهشت 88، سیب فوتبال ایرانی، چرخ‌های فراوانی خورد. در آن شب سرد پاییزی، افشین قطبی، تهران را به مقصد دوبی ترک کرد تا به تصور اکثر ورزشی‌نویسان ایران، او برای مدت نامعلومی از چرخه فوتبال ما خارج شود. مصاحبه با «بی‌بی‌سی» دلیل دیگری بود برای مستحکم‌تر شدن این انگاره و حتی وقتی «جک بل» خبرنگار نیویورک تایمز، شماره افشین قطبی را در دوبی گرفت، امپراتور سرخ به گونه‌ای با او صحبت کرد که گویا به این زودی‌ها قصد بازگشت به ایران را ندارد. در چنین اتمسفری یکشنبه 30 فروردین، سرمربی سابق پرسپولیس، پاسخگوی سوالات خبرنگار نیویورک تایمز بود و نمی‌دانست سرمربی تیم ملی ایران با نوشتن یک بیانيه تاریخی در حال تیشه زدن به ریشه‌اش است. نه محمد مایلی کهن مطلع بود سرمربی دو هفته‌ای لقب می‌گیرد و نه در تخیلات قطبی این اندیشه جریان داشت که او، آخر هفته به آرزوی دیرینش می‌رسد؛ سرمربیگری تیم ملی ایران. کسی از فدراسیون نیامد پنج ماه از آخرین سه‌شنبه آبان 87 گذشت تا پنجشنبه سوم اردیبهشت ماه، مجددا فرودگاه امام(ره) پذیرای مردی باشد که هنوز محبوب است اما برخلاف مراسم استقبال از خاویر کلمنته که حتی نگهبان فدراسیون فوتبال هم به آن مراسم آمده بود، این بار تنها یک نفر از این نهاد حضور داشت و آن حسینی، مسؤول روابط عمومی فدراسیون بود. البته وقتی او به اشتباه به خبرنگاران و عکاسان اعلام کرد، هواپیمای قطبی نشسته و سرمربی از معبر دیگری، دور از چشمان آنها خارج شده است، آن زمان بود که اهالی رسانه آرزو می‌کردند ‌ای کاش همین یک نفر هم از فدراسیون قدم رنجه نمی‌کرد... و ناگهان آمد طبق اعلام مسؤولان فرودگاه، پرواز دوبی - تهران باید راس ساعت 30/21 دقیقه به زمین می‌نشست اما عقربه‌های ساعت به زمان مقرر رسید و خبری از مسافر ویژه نشد. اطلاعات غلط مدیر روابط عمومی فدراسیون هم مزید بر علت شده بود تا خبرنگاران و عکاسان به همراه خیل عظیم استقبال‌کنندگان به گونه‌ای دچار یأس شوند. آنها تصور می‌کردند قطبی از خروجی دیگری رفته و این به معنای ضایع شدن وقت آنها بود. اما راس ساعت 15/22دقیقه شب، انتظار به پایان رسید و قطبی با همان چهره خندان از راه رسید. به آغوش کشیدن اعضای خانواده و بوسه‌های متوالی بر پیشانی پسر بچه‌ای که او را دایی خطاب می‌کرد اولین تصویری بود که دوربین‌های تلویزیونی و لنز تیز بین عکاسان آن را ثبت کردند. جمعیتی در حدود 300 نفر بسان یک قهرمان ملی به استقبال او آمده بودند و این به منزله محبوبیت کم‌نظیر قطبی بود، واقعیتی که نقش فراوانی در این انتخاب داشت. حتی کفاشیان هم اشاره‌ای به این موضوع دارد: «خوشبختانه نظر بسیار مثبتی درباره افشین قطبی در بین مردم و رسانه‌ها وجود دارد. مطمئن هستیم که اگر فضایی که پیش از انتخاب مایلی‌کهن وجود داشت به وجود بیاید و معدود کسانی که با قطبی مخالف هستند مخالفت‌شان را کنار بگذارند می‌توانیم شانس بیشتری برای صعود به جام جهانی داشته باشیم.» این مقدمه صحبت‌های رئیس فدراسیون بود که غیبتش در مراسم استقبال کمی عجیب به نظر می‌رسید اما کفاشیان درباره دلایل انتخاب قطبی توضیحات بیشتری را می‌دهد: «ما پس از اینکه با استعفای مایلی‌کهن موافقت کردیم برای انتخاب سرمربی تیم ملی چندگزینه داشتیم. امیر قلعه‌نویی، افشین قطبی و ترکیبی از محمود یاوری و منصور ابراهیم‌زاده گزینه‌های ما برای سرمربیگری تیم ملی بود. با توجه به مسائلی که بین قلعه‌نویی و مایلی‌کهن به وجود آمد مجبور به حذف نام قلعه‌نویی شدیم. قطبی گزینه‌ نخست ما بود. قرار شد که اگر با او به توافق نرسیدیم با گزینه‌ها‌ی دیگر که ترکیب یاوری و ابراهیم‌زاده بودند مذاکره کنیم. بنابراین نظر قطبی را جویا شدیم. او به درخواست ایران پاسخ مثبت داد و خیلی سریع با او به تفاهم رسیدیم». مبلغ قرارداد رئیس فدراسیون درباره مبلغ قرار‌داد قطبی در این سه بازی شفاف چیزی را اعلام نکرد اما از حرف‌های او چنین استنباط می‌شد که در صورت صعود به جام‌جهانی قرارداد مالی امضا خواهد شد: «قطبی درخواست مالی چندانی از فدراسیون فوتبال برای این سه بازی نداشت اما ما شرط گذاشتیم که در صورت صعود تیم ملی به جام جهانی به او پاداش بدهیم، ضمن اینکه او برای هدایت تیم ملی در این سه بازی مهم هم مبلغ بسیار کمی دریافت خواهد کرد». طبق گفته یکی از مسؤولان فدراسیون، مبلغ قرارداد قطبی در صورت صعود به جام جهانی مبلغی در حدود نیم میلیون یورو خواهد بود البته این مبلغ هرگز به شکل رسمی مورد تایید رئیس و دیگر اعضای فدراسیون قرار نگرفت. مصاحبه با هماهنگی اگر محمد مایلی‌کهن در مصاحبه و صدور بیانیه‌هایش کمی با فدراسیون هماهنگ بود شاید فیفا هنوز نام او رابه عنوان سر‌مربی تیم ملی ایران در شناسنامه این تیم درج می‌کرد اما هرگز چنین نشد. کفاشیان در این باره توضیح می‌دهد: «می‌خواهیم سعی کنیم که مصاحبه‌های قطبی را کنترل کنیم، البته اگر رسانه‌ها اجازه بدهند! آنها همیشه عجله دارند و مهلت نمی‌دهند. سرعت زیاد آنها حرف‌های ضد و نقیض را در پی دارد. اما در هر حال رسانه‌ها بازتاب‌دهنده نظر مردم هستند و با آنها تعامل خواهیم داشت». قطبی: سخت است اما شدنی بعد از اتمام صحبت‌های کفاشیان باز فلاش‌بک می‌زنیم به فرودگاه. حالا قطبی از روی دوش هوادارانش پایین آمده و با حوصله پاسخ خبرنگاران را می‌دهد. آیا ما شانس صعود داریم؟ «واقعا نمی‌دانم، الان زمان بسیار کم است و واقعا کار سختی پیش‌رو داریم اما‌ با پشتوانه‌ 70 میلیون نفر ملتی که هوادار فوتبال هستند و تمام‌ بازیکنان با کیفیت فوتبال ایران می‌توانیم کار بسیار بزرگی انجام دهیم و من از صمیم قلب به خانواده فوتبال ایران این امید و انگیزه را می‌دهم که می‌توانیم موفق باشیم. البته من به کمک تمام‌ این خانواده‌ فوتبال نیاز دارم چرا که ما باید به فکر فوتبال ایران باشیم». قطبی سپس با رد کردن لیست سیاه به سراغ مصاف حساس با دو کره و امارات رفت: «من تمام تلاشم را خواهم کرد که ایران امتیازاتش را جمع کند و به جام جهانی برود. البته در این مسابقات هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست. شاید بازی ما مقابل امارات بسیار دشوارتر از بازی مقابل کره‌شمالی باشد اما هر بازی شرایط مخصوص به خود و البته دشواری‌های ویژه‌ خود را دارد». محصص، دستیار قطبی در تیم ملی البته افشین قطبی به حضور مرتضی محصص در کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران ابراز تمایل کرد. علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال در رابطه با دستیاران افشین قطبی، چنین پاسخ داد: «قطبی در مذاکره با فدراسیون فوتبال برای انتخاب دستیارانش نسبت به حضور مرتضی محصص به عنوان آنالیزور در کادر فنی تیم ملی ابراز تمایل کرده است. طبق توافق انجام شده با قطبی، او یک بدنساز و کمک مربی از هلند خواهد آورد و یک دستیار ایرانی نیز به وی کمک خواهد کرد».