آزاده صالحی: دکتر عبدالحسین فرزاد در سال 1329 متولد شد. او در دوران تحصیل از محضر استادان نامی چون دکتر عبدالحسین زرین‌کوب، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر جعفر شعار و دکتر مشکور بهره برده است. وی دارای مدرک دکترای ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است و هم‌اکنون عضو هیأت علمی (دانشیار) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی است. از فرزاد تا کنون 20 کتاب به چاپ رسیده است که مشتمل بر آثار تألیف و ترجمه است. با او گپی زده‌ایم که می‌خوانید.
از سرنوشت کتاب «من از آینده می‌آیم» آدونیس چه خبر؟
این کتاب قرار است از سوی نشر مروارید منتشر شود. آدونیس در این مجموعه شعر به نوعی فاجعه تبعات نظام سرمایه‌داری را به مخاطب گوشزد می‌کند.
شما اخیرا به ترجمه کتابی از خانم غاده السمان، شاعر عرب پرداخته‌اید، درباره محور‌های این کتاب توضیح می‌دهید؟
این کتاب که مجموعه شعر غاده السمان را در برگرفته است «رقص با جغد» نام دارد و مضامین اشعارش نیز پیرامون جست‌و‌جوی هویت زن در کنار مرد بدون نفی مردان است. البته هنوز ترجمه آن به‌طور کامل تمام نشده و احتمالا پس از پایان مراحل ترجمه، در ماه آتی آن را به دست ناشر می‌سپارم.
امسال در بیست و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب چه اثری از شما عرضه می‌شود؟
ترجمه کتاب دیگری از «غاده السمان» با عنوان «ابدیت، لحظه عشق» که از سوی نشر چشمه به چاپ سوم رسیده است.
برخی پژوهشگران معتقدند حضور کتاب‌های ترجمه در زمینه علوم انسانی، اجتماعی و هنر در کتابفروشی‌ها کمرنگ است. به نظر شما نقصان این مسأله چه تأثیری بر روند ترجمه‌های پژوهشی می‌گذارد؟
ببینید، نسل ما که در حال حاضر به ترجمه آثاری در این شاخه‌ها مشغول است، تمام دانش خود را مدیون نسل‌های قبل است، یعنی استادان و پیشکسوتانی که در این عرصه، در سال‌های گذشته زحمات زیادی کشیده‌اند. ضمن اینکه زبان مترجمان کتاب‌هایی از این دست نیز امروز به تبع میراث گذشته، خوب و قابل قبول است اما متأسفانه با نگاهی اجمالی به وضعیت دانش و اطلاعات دانشجویان متوجه می‌شویم که اغلب آنها از داشتن این معلومات بی‌بهره‌اند و متأسفم که بگویم برخی از آنها در مقاطع کارشناسی ارشد، حتی عربی را در حد مبتدا و خبر هم بلد نیستند. در نهایت مترجم بزرگ چه در حیطه ادبیات انگلیسی و چه ادبیات عرب پرورده و تربیت نمی‌شود.
این ضعف به سیستم نادرست حاکم بر دانشگاه‌ها بر‌می‌گردد؟
بیشتر متوجه آموزش و پرورش است. متأسفانه آموزش و پرورش عمدتا بر اطلاعات و دانش‌هایی دانش‌آموز را متمرکز می‌سازند که حجم آنها زیاد و کاربردشان در آینده
اندک است. بستر مناسب برای تربیت مترجمان بزرگ نداریم
آزاده صالحی: دکتر عبدالحسین فرزاد در سال 1329 متولد شد. او در دوران تحصیل از محضر استادان نامی چون دکتر عبدالحسین زرین‌کوب، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر جعفر شعار و دکتر مشکور بهره برده است. وی دارای مدرک دکترای ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است و هم‌اکنون عضو هیأت علمی (دانشیار) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی است. از فرزاد تا کنون 20 کتاب به چاپ رسیده است که مشتمل بر آثار تألیف و ترجمه است. با او گپی زده‌ایم که می‌خوانید.
از سرنوشت کتاب «من از آینده می‌آیم» آدونیس چه خبر؟
این کتاب قرار است از سوی نشر مروارید منتشر شود. آدونیس در این مجموعه شعر به نوعی فاجعه تبعات نظام سرمایه‌داری را به مخاطب گوشزد می‌کند.
شما اخیرا به ترجمه کتابی از خانم غاده السمان، شاعر عرب پرداخته‌اید، درباره محور‌های این کتاب توضیح می‌دهید؟
این کتاب که مجموعه شعر غاده السمان را در برگرفته است «رقص با جغد» نام دارد و مضامین اشعارش نیز پیرامون جست‌و‌جوی هویت زن در کنار مرد بدون نفی مردان است. البته هنوز ترجمه آن به‌طور کامل تمام نشده و احتمالا پس از پایان مراحل ترجمه، در ماه آتی آن را به دست ناشر می‌سپارم.
امسال در بیست و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب چه اثری از شما عرضه می‌شود؟
ترجمه کتاب دیگری از «غاده السمان» با عنوان «ابدیت، لحظه عشق» که از سوی نشر چشمه به چاپ سوم رسیده است.
برخی پژوهشگران معتقدند حضور کتاب‌های ترجمه در زمینه علوم انسانی، اجتماعی و هنر در کتابفروشی‌ها کمرنگ است. به نظر شما نقصان این مسأله چه تأثیری بر روند ترجمه‌های پژوهشی می‌گذارد؟
ببینید، نسل ما که در حال حاضر به ترجمه آثاری در این شاخه‌ها مشغول است، تمام دانش خود را مدیون نسل‌های قبل است، یعنی استادان و پیشکسوتانی که در این عرصه، در سال‌های گذشته زحمات زیادی کشیده‌اند. ضمن اینکه زبان مترجمان کتاب‌هایی از این دست نیز امروز به تبع میراث گذشته، خوب و قابل قبول است اما متأسفانه با نگاهی اجمالی به وضعیت دانش و اطلاعات دانشجویان متوجه می‌شویم که اغلب آنها از داشتن این معلومات بی‌بهره‌اند و متأسفم که بگویم برخی از آنها در مقاطع کارشناسی ارشد، حتی عربی را در حد مبتدا و خبر هم بلد نیستند. در نهایت مترجم بزرگ چه در حیطه ادبیات انگلیسی و چه ادبیات عرب پرورده و تربیت نمی‌شود.
این ضعف به سیستم نادرست حاکم بر دانشگاه‌ها بر‌می‌گردد؟
بیشتر متوجه آموزش و پرورش است. متأسفانه آموزش و پرورش عمدتا بر اطلاعات و دانش‌هایی دانش‌آموز را متمرکز می‌سازند که حجم آنها زیاد و کاربردشان در آینده
اندک است. ارسال نظر
پربیننده