برنامه چهارم اردیبهشت «جمعه ایرانی» که با شصت‌‌و‌نهمین سالگرد رادیو همراه شده بود، حال و هوای متفاوتی با برنامه‌های گذشته داشت. این برنامه با صدای مرتضی احمدی، هنرمند پیشکسوت رادیو، تلویزیون و سینما آغاز شد و با پخش نمایش‌هایی با صدای مرحومان نوذری، مقبلی، تابش، قدکچیان و... شنوندگان این برنامه را به یاد خاطرات خوش گذشته می‌انداخت. مرتضی احمدی که پس از سال‌ها دوری، نخستین‌‌بار بود دوباره پشت میکروفن رادیو می‌نشست، از ابتدا تا انتها با این برنامه همراه بود و از خاطرات تلخ و شیرین فعالیت خود در رادیو سخن می‌گفت. مرتضی احمدی، هنرمند 85ساله رادیو و تلویزیون، درباره سال‌های حضورش در رادیو گفت: من گوشت، پوست و استخوان خودم را لای آجرهای رادیو جا گذاشتم. من و امثال من آن موقع بدون هیچ چشمداشتی بدون اینکه بپرسیم حقوق آخر ماهمان چقدر است، با عشق کار کردیم. من خندیدن، خنداندن و شاد بودن را از رادیو یاد گرفتم. خیلی از روزها به خاطر اینکه ماشین گیرمان نمی‌آمد یا اینکه همه راه را نمی‌توانستیم با ماشین بیاییم، چون پخش زنده داشتیم تا استودیو می‌دویدیم تا بموقع برسیم. آن موقع تست‌های بسیار سخت و مختلفی از گویندگان گرفته می‌شد و کسی به راحتی برای پشت میکروفن زنده انتخاب نمی‌شد. در نهایت نتیجه این سختگیری‌ها پیدایش نخبگانی مثل مقبلی و مشکین بود. خود من سه سال طول کشید که به‌عنوان مثلا خواننده در رادیو پذیرفته شوم. به گزارش ایسنا، دیروز «جمعه ایرانی» با شعر و ترانه‌های شادی درباره رادیو با صدای امیرحسین مدرس و کاشانی همراه بود. یکی از نمایش‌های جالب و خاص این برنامه نمایشی درباره دکتر خجسته، معاون سابق صدا بود که با لهجه مشهدی و حالات خاص خود می‌گفت: حالا برخلاف گذشته پاهایم را روی هم می‌گذارم و در حالی که چای می‌نوشم با آرامش برنامه شما را گوش می‌کنم و می‌خندم. مرتضی احمدی: خندیدن و خنداندن را از رادیو یاد گرفتم
برنامه چهارم اردیبهشت «جمعه ایرانی» که با شصت‌‌و‌نهمین سالگرد رادیو همراه شده بود، حال و هوای متفاوتی با برنامه‌های گذشته داشت. این برنامه با صدای مرتضی احمدی، هنرمند پیشکسوت رادیو، تلویزیون و سینما آغاز شد و با پخش نمایش‌هایی با صدای مرحومان نوذری، مقبلی، تابش، قدکچیان و... شنوندگان این برنامه را به یاد خاطرات خوش گذشته می‌انداخت. مرتضی احمدی که پس از سال‌ها دوری، نخستین‌‌بار بود دوباره پشت میکروفن رادیو می‌نشست، از ابتدا تا انتها با این برنامه همراه بود و از خاطرات تلخ و شیرین فعالیت خود در رادیو سخن می‌گفت. مرتضی احمدی، هنرمند 85ساله رادیو و تلویزیون، درباره سال‌های حضورش در رادیو گفت: من گوشت، پوست و استخوان خودم را لای آجرهای رادیو جا گذاشتم. من و امثال من آن موقع بدون هیچ چشمداشتی بدون اینکه بپرسیم حقوق آخر ماهمان چقدر است، با عشق کار کردیم. من خندیدن، خنداندن و شاد بودن را از رادیو یاد گرفتم. خیلی از روزها به خاطر اینکه ماشین گیرمان نمی‌آمد یا اینکه همه راه را نمی‌توانستیم با ماشین بیاییم، چون پخش زنده داشتیم تا استودیو می‌دویدیم تا بموقع برسیم. آن موقع تست‌های بسیار سخت و مختلفی از گویندگان گرفته می‌شد و کسی به راحتی برای پشت میکروفن زنده انتخاب نمی‌شد. در نهایت نتیجه این سختگیری‌ها پیدایش نخبگانی مثل مقبلی و مشکین بود. خود من سه سال طول کشید که به‌عنوان مثلا خواننده در رادیو پذیرفته شوم. به گزارش ایسنا، دیروز «جمعه ایرانی» با شعر و ترانه‌های شادی درباره رادیو با صدای امیرحسین مدرس و کاشانی همراه بود. یکی از نمایش‌های جالب و خاص این برنامه نمایشی درباره دکتر خجسته، معاون سابق صدا بود که با لهجه مشهدی و حالات خاص خود می‌گفت: حالا برخلاف گذشته پاهایم را روی هم می‌گذارم و در حالی که چای می‌نوشم با آرامش برنامه شما را گوش می‌کنم و می‌خندم. ارسال نظر
پربیننده