کتاب «یادگاران ۲۲: احمدی‌روشن» حاصل خاطرات دوستان و همکاران شهید «مصطفی احمدی‌روشن» بوده که به همت موسسه روایت فتح منتشر شده است. کتاب خاطرات شهید احمدی‌روشن که جلد 22 از مجموعه یادگاران است، شامل 100 خاطره درباره این شهید بزرگوار است که از نگاه یاران نزدیک ایشان بازگو شده و خواننده از این طریق با بخشی از نگاه معرفتی و رفتار معنوی و دانسته‌های علمی شهید احمدی‌روشن آشنا می‌شود و نشان می‌دهد دشمنان چه گوهر ارزشمندی را نشان کرده و به شهادت رسانده‌اند. «یادگاران 22: احمدی‌روشن» به کوشش مرتضی قاضی با شمارگان 2200 نسخه به چاپ نهم رسیده است که در ادامه بخشی از خاطره‌نگاری‌های منعکس‌شده در این کتاب برای شوق خوانندگان جهت مطالعه کتاب فوق ارائه می‌شود:
گزیده‌ای از کتاب
می‌زد پشت طرف، می‌گفت: «دِ لا مصب، این مشکل را داریم، کار مال مملکته، تو می‌تونی حلش کنی، بیا حلش کن دیگه.» همین. طرف دربست قبول می‌کرد. عرف اداری این بود که اتوکشیده بنشیند 4 تا کاغذ رو کند و خیلی رسمی و با تشریفات کلاس بگذارد و درباره کم و کیف قرارداد حرف بزند اما سبک مصطفی این بود؛ خیلی خوب هم جواب می‌داد.
خاطره‌ای از دوست
«ما که نمی‌توانیم بوق بسازیم، چطور می‌خوایم هواپیما بسازیم؟» به مصطفی برخورده بود. شرکتی که برای ایران‌خودرو قطعه تولید می‌کرد، بوق‌هایش تست استاندارد بین‌المللی را جواب نمی‌داد. می‌خواستند از آفریقای‌جنوبی یک خط تولید دسته دوم بخرند. اینها را یکی از دوستانمان گفت که تازه آنجا کار گرفته بود. همان دوستمان واسطه شد و رفتیم پیش رئیس شرکت، گفتم بگذارد ما هم روی پروژه بوق کار کنیم. با اصرار راضی شد اما جدی نگرفتنمان. چهارم عید برگشتیم تهران. قرار بود برایمان هتل رزرو کنند. رفتیم شرکت، دیدیم خبری نیست. مدیرعامل هم رفته بود مسافرت. گفتم: «مصطفی ولش کنیم بریم.» گفت: «نه، حالا که تا اینجا اومدیم.» روزها می‌رفتیم کارخانه و شب‌ها برمی‌گشتیم خوابگاه. غذا نان و تخم‌مرغ می‌خوردیم یا نان و شیره انگور که از شهرمان آورده بودم. شوفاژخانه خوابگاه تا بعد تعطیلات بسته بود. شب با سه تا پتو تا صبح می‌لرزیدیم. 4،5 روز مو به مو خط تولید را بررسی کردیم تا گیر کار را فهمیدیم؛ ابعاد قالب را با بوق یکی گرفته بودند. از قالب که در می‌آمد، خودش را ول می‌کرد. تا قبل از سیزدهم عید کارمان تمام شد. با ابعاد درست تست زدیم و 3،4 نمونه تحویلشان دادیم، رفت ساپکو و همه تایید شد. جای 10 میلیون پاداشی که قولش را داده بودند، نفری 300هزار تومان برایمان چک کشیدند. مصطفی همان را هم نمی‌گرفت، می‌گفت: «ما برای پول این کار را نکردیم».
خاطره‌ای دیگر
جنگ غزه بود. ایمیل کلی از استادهای دانشگاه‌های خارج از کشور را پیدا کرده بود، خبر کشتار فلسطینی‌ها را می‌گرفت، به زبان انگلیسی برایشان می‌فرستاد، بلکه کاری کنند. دنبال این بود که برای شهدای ترور فلسطین و لبنان سایت راه بیندازد.